Laten we eerlijk zijn: in Nederland houden we er niet van als iemand opstaat en zegt wat gezegd moet worden. Wie een duidelijke visie heeft of leiderschap toont, wordt al snel als “arrogant” bestempeld. En als je dat doet met vuur van de Heilige Geest in je botten? Dan wordt het helemaal spannend.
Tekst: Fausto Tumolo
Ik heb dit vaak gezien. En eerlijk gezegd: ik heb het ook zelf ervaren.
We leven in een cultuur waarin ‘gelijkheid’ en ‘nuchterheid’ centraal staan. Mooie waarden op zichzelf. Maar als ze ontaarden in kritiek, jaloezie en het klein houden van elkaar, dan ontstaat er een geestelijk probleem. Dan ontstaat er iets wat haaks staat op het Koninkrijk van God.
Een cultuur die geen helden verdraagt
Nederland heeft een diepe geschiedenis van afkeer tegen macht. De Tachtigjarige Oorlog, het ontstaan van de Republiek, de calvinistische invloed — allemaal factoren die een cultuur hebben gevormd waarin autoriteit met wantrouwen wordt bekeken. Combineer dat met de beroemde uitspraak “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg”, en je hebt een samenleving die instinctief het hoofd afsnijdt dat boven het maaiveld uitsteekt.
Maar de vraag is: is dat hoe het Koninkrijk van God werkt?
De hemel denkt anders
In de Bijbel zie ik iets totaal anders. Ik zie dat God mensen roept die durven opstaan. Mensen zoals David, die Goliath tegemoet rende terwijl anderen zich verstopten. Esther, die zei: “Kom ik om, dan kom ik om.” Paulus, die niet politiek correct predikte, maar het volle evangelie verkondigde, met ketenen als beloning.
De Bijbel noemt hen geen opdringerige ego’s, maar geloofshelden. Geen mensen die zich profileerden, maar mensen die zich overgaven.
En dan vraag ik me af: als God zulke mensen eert, waarom durven wij dat vaak niet?
Een cultuur van eer bouwen
Ik geloof dat het tijd is voor een cultuurverandering in de kerk — een hemelse cultuur. Een cultuur waarin we leren eren in plaats van afbreken. Waarin we mensen die opstaan voor waarheid, gerechtigheid en de glorie van Jezus niet wegzetten als overdrijvers, maar herkennen als boodschappers van God.
We moeten leren om de helden van vandaag te steunen in plaats van ze te kritiekeren. En we moeten leren om de helden van gisteren niet te vergeten, maar te eren. Niet omdat ze perfect waren, maar omdat ze trouw waren. Niet omdat ze vlekkeloos waren, maar omdat ze gehoorzaam waren.
Eer betekent niet dat we mensen op een voetstuk zetten. Het betekent dat we erkennen wat God door iemand heen doet. En dat is bijbels.
Het koninkrijk vraagt om moed
Wie vandaag een stem van waarheid wil zijn, heeft steun nodig. Geen stenen, maar schouders. Geen geroddel, maar gebed. Want geloofshelden ontstaan niet in een cultuur van kritiek, maar in een klimaat van geestelijke ondersteuning.
Laat ons de cultuur van de hemel zichtbaar maken op aarde. Laat ons mannen en vrouwen die branden voor Jezus niet aan de kant zetten, maar bemoedigen, bekrachtigen en naast hen gaan staan. Zo bouwen we niet aan ons eigen koninkrijk, maar aan het Zijne.
Tot slot:
Als jij iemand bent die geroepen is om op te staan — wees moedig. Laat je niet tegenhouden door de angst voor kritiek. God eert wie Hem gehoorzaamt, zelfs als mensen dat niet doen.
En als jij iemand bent die zo’n held kent — eer hen. Ondersteun hen. Want wie een profeet ontvangt in de naam van een profeet, zal ook het loon van een profeet ontvangen.
Het is tijd om het maaiveldsyndroom achter ons te laten, en een cultuur van eer te omarmen.
Voor de glorie van Koning Jezus.
— Fausto Tumolo
