Chris Tims groeide op in een positief, warm evangelisten gezin met ouders die helemaal voor Jezus gingen. Maar, de wereld buiten de kerk, trok Chris als tiener meer aan en hij werd een bekende artiest in de hip-hop scene van de jaren ‘90. De kerk zegde hij vaarwel. “De christelijke wereld trok mij niet aan, maar de relatie met mijn ouders bleef sterk. Ook al moeten ze het moeilijk hebben gehad met mijn geloofskeuze; ze bleven me steunen.” Uiteindelijk werd hij toch getroffen door het evangelie en ‘kwam hij thuis bij God’. Hij vertelt hoe dat kon gebeuren en hoe hij nu al een flinke tijd directeur is van Stichting Hour of Power, bekend van het tv-programma op RTL5.
Chris Tims groeide op in een echt pinkstergezin in de jaren tachtig, met ouders Hans en Esther Tims die hem een warme opvoeding gaven. Zijn vader was spreker, zijn moeder gospelzangeres. Het waren in Chris’ z’n kindertijd al rasevangelisten. “Ik zat dan als kind in de kerk, in de buggy voor het drumstel. Aan mijn opvoeding heb ik mooie herinneringen.”
Lange tijd was hun thuisgemeente het huidige VEZ in Zwolle, of bezochten ze de Indische pinkstergemeente waar Chris Tims zijn oma kwam. Thuis werd er veel gebeden, als er gevloekt werd in films spoelden zijn ouders het verder en als tiener werd Chris gestimuleerd om naar de koffiebar van de kerk te gaan. Precies daar schuurde het ook een beetje. “Waar ik in de wereld zag dat er toffe feesten waren, werd in de koffiebar met de beste bedoelingen voor de zoveelste keer ‘Het kruis in de asfaltjungle vertoond.’ Ik viel voor de oppervlakkigheden waar tieners mee te maken krijgen; mijn vrienden buiten de kerk hadden de nieuwste Nikes, in de kerk zag ik die niet.”
Cultuurclash
Hoe ging Chris om met deze cultuurclash, aangezien hij buiten de kerk veel niet-christelijke vrienden had? “Ik sprak niet over God, omdat ik dacht dat mijn vriendenkring het toch niet begreep. Verder waren mijn ouders heel liefdevol naar mijn vrienden. In de jaren ’80 had je de eerste golf echtscheidingen. Sommige ouders wilden liever niet dat hun kinderen met vriendjes uit gebroken gezinnen speelden, maar mijn ouders heetten ze juist welkom. In ons huis was het dan ook duidelijk dat we christenen waren, zonder dat mijn ouders nadrukkelijk evangeliseerden naar mijn vrienden toe.”
Chris Tims beet zich steeds meer vast in de hip-hopcultuur en daar bouwde hij zijn vriendenkring ook omheen. De kerk liet hij definitief los, terwijl zijn jongere zusje er altijd actief in is gebleven. “Ik had geen actieve relatie met God, dus het was voor mij niet zo moeilijk om alles los te laten. Als ik in een christelijke omgeving was, sprak ik ‘christelijke taal’ en deed ik een masker op, om mensen niet voor het hoofd te stoten. In de wereldse omgeving was ik mezelf.
De rapwereld waar Chris Tims in leefde, was zijn nieuwe ‘religie’. Ook als hip-hop-artiest was zijn ster rijzende, vertelt Chris. Hij stond op de meeste bekende poppodia als Melkweg en Paradiso en bracht platen uit. Hij zette zijn carrière echter niet door, waar muzikale vrienden als ‘Brainpower’ dat wel deden.
Omslag
Chris vertelt over de omslag die plaatsvond in zijn leven. Hij werkte inmiddels in de marketing en in die hoedanigheid vroeg zijn vader hem een keer om te komen helpen op een event dat hij organiseerde. Het lekkere eten en de ‘relaxte’ werkzaamheden trokken hem over de streep. En juist in die setting deed God iets in zijn hart.
Op die plek kwam hij ook een oude vriend tegen die luidruchtig riep: ‘Ben je ook gered?’ Dat was op dat moment nog niet het geval, maar deze vriend bleef hem uitnodigen naar diensten. “Tot vervelens toe”, lacht Chris bij de herinnering. “Ik kon er niet meer onderuit, maar merkte ook dat ik niet meer content was met mijn huidige leven, er miste iets, voelde me onrustig.” Op een moment was hij in een dienst en daar gaf Chris z’n leven aan Jezus. “Daar ervaarde ik dat God naar mijn hart verlangde en vond ik de vrede waar ik naar op zoek was. Er viel een hele last van me af. Ik maakte een statement in de geestelijke wereld door fysiek op te staan, naar voren te gaan tijdens de oproep en het zondaarsgebed te bidden. Ik liet mijn oude leven achter en begon daar mijn nieuwe leven, met Jezus .”
“Een korte tijd daarna heb ik me laten dopen in de gemeente van mijn ouders. Mijn vader heeft me gedoopt en dat was heel speciaal. Een ‘full circle’ moment: Als God met je aan de slag gaat, verander je! Daarom gaat nu mijn hart ook zo uit naar jongeren uit christelijke gezinnen. De vijand slaapt niet en de concurrentie met wat de wereld te bieden heeft is groot.”
Alles ging in sneltreinvaart toen hij tot geloof kwam. Inmiddels is hij 11 jaar werkzaam bij Hour of Power, waarvan 9 jaar als directeur.
Jubileum
In april vierde Hour of Power haar 25-jarige jubileum en doet het programma het online en op televisie beter dan ooit. Hoe heeft Chris Tims het samen met zijn team zo fris weten te houden? “Ten eerste is het teamwork en is het essentieel om mensen om je heen te verzamelen die meedenken om het evangelie op innovatieve manieren te verspreiden. Daarnaast werk ik met veel plezier samen met oprichter en bestuursvoorzitter Jan van den Bosch die zelf ook altijd open staat voor nieuwe ideeën om als Hour of Power vernieuwend en fris te blijven. Er worden regelmatig jonge mensen in ons programma geïnterviewd.
Ook hielp de transitie van oprichter dominee Schuller naar zijn kleinzoon Bobby Schuller erg mee. Verder moet je gewoon stappen durven te nemen en zorgen dat je met je tijd meegaat en als het even kan, moet je op de ontwikkelingen vooruitlopen. Vanuit ons missionaire hart is het bijvoorbeeld te gek dat we als enige christelijke programma al jaren op een seculiere streamingsdienst als Videoland zitten. Blijf vooral niet jarenlang dingen doen omdat je het altijd al zo deed. Dat is de doodsteek voor iedere organisatie. Wees niet bang om mee te bewegen waar God beweegt. We zijn ook veel meer gaan samenwerken met andere organisaties. Bruggenbouwen en verbinding zoeken. Kopjes koffie drinken met mensen is altijd goed. Tot slot willen we nooit vaag zijn over onze identiteit en waar we voor staan. De boodschap van het evangelie is duidelijk en levensveranderend. Wij zijn daar kraakhelder over en ik zie dat God dat zegent.
We werpen de netten uit en soms hoor je juweeltjes van getuigenissen. Bijvoorbeeld van Marco, een jongen met een crimineel- en drugverleden. Hij lag letterlijk, met een kater, op een zondagochtend op de bank te zappen toen hij ons programma voorbij zag komen. Vanaf dat moment heeft God zijn hart aangeraakt, is Marco radicaal tot geloof gekomen en is zijn leven veranderd. Ook andere bekeringsverhalen horen we veel. Eigenlijk zien we de impact van Hour of Power elke dag terug.”
