We leven in een tijd waarin allerlei verkeerde leringen en misvattingen proberen binnen te dringen in de kerk. Eén daarvan is het idee dat niet iedereen deel hoeft uit te maken van een lokale gemeente of community. Dit wordt soms openlijk verkondigd en andere keren subtiel, door mensen die zelf niet betrokken zijn bij een kerk of slechts voor de schijn deelnemen. Het is extra zorgwekkend dat sommige van deze mensen zelfs leiders of sprekers zijn, waardoor ze een verkeerd voorbeeld geven.
Tekst: Alexander Stekelenburg
Het vreemde is dat dergelijke personen wel vaak open deuren zoeken om in kerken te spreken. Mijn advies, en een oproep aan alle kerken, is om zulke mensen geen podium te geven als ze zelf niet verbonden zijn aan een gemeenschap. Ze zullen misschien niet altijd een verkeerde leer brengen, maar zeker wel een verkeerde spirit.
Er kunnen uitzonderingen zijn, zoals bedieningen die vanwege een drukke reisagenda niet altijd fysiek aanwezig kunnen zijn, maar zelfs zij hebben een kerkelijke thuisbasis nodig. Iedereen heeft relaties, geestelijke input en verantwoording nodig.
Er kunnen verschillende redenen zijn waarom sommige christenen en predikers geloven dat het niet nodig is om deel uit te maken van een lokale kerk of thuisbasis en laat mij er vijf delen:
- Individualisme en Postmodernisme
Onze tijd wordt sterk beïnvloed door een individualistische cultuur die zelfredzaamheid verheerlijkt. Veel mensen geloven dat ze hun geloof alleen kunnen uitoefenen, zonder afhankelijk te zijn van anderen of een lokale gemeenschap. Dit individualisme staat echter haaks op het Bijbelse beeld van de kerk als één lichaam, waarin elk lid een unieke rol vervult. Zonder verbondenheid met anderen kan het lichaam niet functioneren zoals God het bedoeld heeft.
Zoals het lichaam één is en veel leden heeft, en al de leden van dit ene lichaam, hoewel het er veel zijn, één lichaam zijn, zo is het ook met Christus. (1 Korinthe 12:12)
Daarnaast heeft de invloed van het postmodernisme ervoor gezorgd dat veel mensen geloven dat iedereen zijn eigen waarheid kan hebben. Uitspraken zoals “Dit is mijn waarheid” of “Dit is hoe ik het zie” (laat me met rust) weerspiegelen deze denkwijze. Dit kan leiden tot een houding waarin men geen verantwoording wil afleggen of zich niet wil laten corrigeren door anderen. Maar de Bijbel leert ons dat christen zijn een gezamenlijke reis is. We zijn geroepen om elkaar te onderwijzen, te corrigeren en aan te sporen tot geestelijke groei.
Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen, in alle wijsheid; onderwijs elkaar en wijs elkaar terecht met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, zing voor de Heere met dank in uw hart.” (Colossenzen 3:16).
2. Teleurstelling en Negatieve Ervaringen
Voor sommigen is afstand nemen van de kerk een gevolg van negatieve ervaringen, zoals conflicten, hypocrisie of teleurstellingen. Deze pijnlijke ervaringen kunnen een houding van wantrouwen creëren en mensen ontmoedigen om zich aan een gemeenschap te verbinden. Toch roept de Bijbel ons op om vergeving en verzoening na te streven, zelfs binnen de kerk. De kerk is niet perfect (zeker als jij er deel van bent ;)) omdat zij bestaat uit mensen, maar het blijft Gods instrument om Zijn Koninkrijk te bouwen:
“Verdraag elkaar en vergeef elkaar, zoals ook Christus u vergeven heeft” (Colossenzen 3:13).
Vergeving is niet altijd een gemakkelijke opdracht, maar het is een cruciaal onderdeel van ons geloof. Zonder vergeving kunnen we niet groeien, en zonder verzoening kan de kerk haar missie niet vervullen.
3. Misinterpretatie van ‘Wij Zijn de Kerk’
Het Bijbelse concept dat gelovigen samen de kerk vormen, wordt soms verkeerd begrepen. Sommigen denken dat ze overal ‘kerk’ kunnen zijn, zonder betrokkenheid bij een lokale gemeenschap. De Bijbel leert echter dat samenkomen en elkaar bemoedigen in een georganiseerde gemeenschap essentieel is. Kerk-zijn is niet alleen iets persoonlijks; het is iets wat we samen doen.
Bovendien functioneert een kerk pas als kerk wanneer er door God aangestelde leiders aanwezig zijn. Je kunt wel samenkomen met medegelovigen, maar dat maakt het nog geen kerk; het is dan een samenkomst. Het wordt pas een kerk wanneer er aangesteld leiderschap functioneert!
Om deze reden heb ik u in Kreta achtergelaten, opdat u de dingen die nog ontbraken in orde zou brengen en in elke stad oudsten zou aanstellen, zoals ik u opgedragen heb (2. Titus 1:5).
Daarnaast wordt de boodschap van Gods Koninkrijk soms misbruikt om te beweren dat de lokale kerk overbodig is. Het Koninkrijk van God benadrukt dat de kerk buiten haar muren actief moet zijn: als licht en zout in de wereld, met invloed in de zeven sferen van invloed zoals gezin, overheid, media, en economie. Hoewel deze boodschap krachtig en noodzakelijk is, betekent dit niet dat de lokale kerk minder belangrijk wordt. De lokale kerk en de boodschap van het Koninkrijk staan niet tegenover elkaar; ze vullen elkaar juist aan.
De kerk is de plek waar gelovigen worden opgebouwd, toegerust en ondersteund om hun roeping in de wereld te vervullen. Het is de thuisbasis, het fundament waarop Gods werk rust. Zonder deze gemeenschap raken gelovigen versnipperd en verzwakt.
De lokale kerk blijft essentieel in Gods plan om Zijn Koninkrijk op aarde te vestigen. Impact in de wereld begint altijd met een sterk fundament in de lokale kerk. Het is door de kerk dat God Zijn volk samenbrengt en voorbereidt om als licht in de wereld te stralen.
“Laten wij onze eigen bijeenkomst niet verzuimen, zoals sommigen dat gewoon zijn, maar elkaar bemoedigen, en dat des te meer naarmate u de dag ziet naderen” (Hebreeën 10:25).
4. Gebrek aan Prioriteiten
Sommige gelovigen laten drukte en wereldse verplichtingen de plaats innemen van betrokkenheid bij de kerk. Werk, gezin of persoonlijke interesses lijken vaak belangrijker dan het zoeken van gemeenschap met andere gelovigen. Toch roept de Bijbel ons op om Gods Koninkrijk prioriteit te geven. Jezus zegt: “Zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden” (Mattheüs 6:33).
Prioriteiten volgens de Bijbel vormen geen hiërarchie van “dit eerst en dan dat”. Het draait erom Jezus centraal te zetten in álle aspecten van ons leven. Of het nu gaat om werk, gezin of vrije tijd, alles hoort in lijn te staan met Gods wil. Deel zijn van een lokale kerk is daarbij essentieel. De kerk is niet slechts een samenkomst, maar een plek waar we God aanbidden, van elkaar leren en groeien in ons geloof.
Werk is belangrijk, gezin is belangrijk, maar betrokkenheid bij de kerk is dat ook. Het zoeken van Gods Koninkrijk betekent dat we Hem in alles de hoogste plaats geven, zodat al het andere op de juiste manier op zijn plek valt.
5. Onwetendheid over het Belang van Verantwoording
Sommigen begrijpen niet dat de kerk een plaats is waar geestelijke verantwoording en groei plaatsvindt. Ze missen het inzicht dat iedereen relaties nodig heeft om verantwoording af te leggen en te ontvangen. De lokale kerk biedt een omgeving waar gelovigen elkaar kunnen aanscherpen, corrigeren en versterken in hun wandel met Christus.
IJzer scherpt ijzer, zo scherpt de ene mens de ander (Spreuken 27:17).
De Kerk is ook een leger
De Kerk is niet alleen maar een gemeenschap of lichaam maar ook een leger en net zoals soldaten niet zonder een duidelijke basis of commandocentrum kunnen functioneren geldt dat ook voor christenen. Het is in de gemeenschap van de kerk dat gelovigen worden getraind, toegerust en ondersteund om hun roeping uit te voeren. De kerk is de plek waar strategie wordt bepaald en kracht wordt hervonden.
Geplant in het huis de Heren
De kerk is Gods design en het blijft essentieel om deel uit te maken van een gemeenschap van gelovigen. De Bijbel leert ons dat we geroepen zijn om samen te bouwen aan het lichaam van Christus, elkaar te bemoedigen, en verantwoording af te leggen. Door betrokken te zijn bij een lokale gemeente of deel te zijn van een thuisbasis groeien we in geloof, ontvangen we geestelijke input en vervullen we Gods plan voor ons leven.
De rechtvaardigen zullen groeien als een palmboom, zij zullen opgroeien als een ceder op de Libanon. Geplant in het huis van de HEERE zullen zij groeien in de voorhoven van onze God (Psalm 92:13-14).
Doorbraak vindt plaats in de Schaapskooien niet daarbuiten
Veel mensen hebben negatieve ervaringen met de kerk gehad, maar we leven in een tijd waarin velen zullen terugkeren naar het huis van de Heer. Ze zullen beseffen dat een gemeenschap essentieel is om te groeien, sterker te worden en standvastig te blijven in het geloof. Diegenen die deze stap zetten, zullen grote zegeningen ontvangen en doorbraken ervaren, zowel geestelijk als praktisch.
In Micha 2:12-13 wordt gesproken over het overblijfsel van Israël en de doorbraak die God zal bewerken. De tekst zegt: “Ik zal u verzamelen, Jakob, heel uw overblijfsel bijeenbrengen. Ik zal hen samenbrengen als schapen in de schaapskooi, als een kudde midden in de wei; het zal daar gonzen van mensen.” Hierin wordt de schaapskooi gebruikt als beeld van de kerk: een plek van bescherming, eenheid en voorbereiding.
‘De doorbreker trekt vóór hen op; zij breken door en trekken door de poort en gaan daardoor uit; en hun koning trekt vóór hen uit, en de Here aan hun spits’.
De Heer belooft dat Hij Zelf voorop zal gaan als de doorbreker, de weg vrijmakend voor Zijn volk. Dit laat zien dat gemeenschap niet alleen bedoeld is voor onze eigen groei, maar ook om samen Gods beloften te zien vervullen. Wie zich aansluiten bij deze kudde, zullen niet alleen veiligheid en gemeenschap ervaren, maar ook getuige zijn van Gods kracht en doorbraken in hun leven.
Alex Stekelenburg, Oprichter van Eagles Nest Kerk, School of the Prophets en Leadership Equip.
