De kerk is haar kracht verloren. Daarover deelde ik kort wat tijdens de conferentie ‘Koninklijk leven’ van afgelopen november. Een speech die uit m’n tenen kwam en waar ik tijdens de kerstvakantie nog veel over heb nagedacht. Want hoewel ik me realiseer dat ik misschien wel tegen een heleboel zere benen schop, sta ik nog vierkant achter die boodschap. Een aangezien jij en ik niet van suiker, maar het zout van de aarde zijn volgens Jezus mag het ook best een beetje bijten toch?
Tekst: Dieteke Visser
Schijnheilig
Want laten we eerlijk zijn. We lijken in weinig nog op de kerk van Handelingen. De kerk die bekend stond om de onderlinge liefde en zorg voor de samenleving. Wat zijn we druk met onszelf en het rijke, westerse leven dat we hebben opgebouwd. Op zondag gaan we naar mega kerken voor een mooie dienst. We luisteren naar preken over het Koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, over ons licht laten schijnen en over dat we het zout van de aarde zijn. Onze buren? Daar zwaaien we een keer vriendelijk naar op de parkeerplaats. En de kerk? Die wordt niet meer geprezen om de onderlinge saamhorigheid (zoals in Handelingen), maar eerder verguisd om haar schijnheiligheid.
Ruimte maken
Het is heerlijk om God te aanbidden. Misschien doe je dat wel met je handen in de lucht. En dat is goed. Maar kennen we ook die alleenstaande moeder in de straat? Of die eenzame opa, wiens kinderen niet naar hem omkijken? Die jongen uit Syrië die in de wijk is komen wonen en geen idee heeft hoe het leven hier werkt? Zomaar drie levensechte voorbeelden die ook in jouw wijk te vinden zijn. Mensen die hulp en aandacht nodig hebben. Waar we nooit weet van zullen hebben als we onze ogen niet openen én ruimte maken (in ons hart en onze agenda) voor wat er achter de voordeuren van onze buurtgenoten schuilgaat.
Niet onthouden maar onderhouden
De opdracht die Jezus aan jou en mij geeft is alle volken tot Zijn discipelen maken en hen leren onderhouden alles wat Hij ons geboden heeft. Hoe kunnen we anderen leren onderhouden als we zelf alleen nog maar hebben onthouden wat Hij ons geboden heeft? Want luisteren naar boodschappen en praten over Jezus volgen is geen discipelschap. De geboden van Jezus gaan stuk voor stuk over liefhebben en over recht en gerechtigheid brengen. Dat is keiharde praktijk. In Mattheus 5:16 staat Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijken. Dus door te leven zoals Jezus dat voorschrijft in de Bergrede zoeken wij het Koninkrijk én wordt onze Vader verheerlijkt. Zo werkte het ook bij de kerk in Handelingen. Daar werden dagelijks mensen toegevoegd die zalig werden. Zó wordt onze Vader verheerlijkt.
Ambassadeur
Tijdens de kerstvakantie overleed Liz, een van oorsprong Zuid-Afrikaanse vrouw, die ik een paar keer heb mogen ontmoeten in Amerika. De herinneringsdienst, die ik gelukkig online kon volgen, raakte me diep. Deze vrouw is van grote betekenis geweest voor veel mensen. Vanuit haar diepe liefde voor Jezus heeft ze bewonderingswaardig veel mogen uitdelen. Aan eigenlijk iedereen die op haar pad kwam. Haar nalatenschap is, hoewel ze maar 46 jaar mocht worden, groot. Zij was met recht een ambassadeur van Gods Koninkrijk. Haar overlijden zette me flink aan het denken. Hoe ziet mijn leven eruit? Hoe zit het met mijn liefde en gastvrijheid? Voor wie ben ik een naaste?
Kerk in haar kracht
Ik weet niet of je goede voornemens hebt voor het nieuwe jaar. Misschien wil je meedoen met die van mij. Zullen we de handen die we in aanbidding naar God opheffen ook laten wapperen voor onze naaste, zodat eenzamen gezien worden en mensen die hulp nodig hebben geholpen worden? Zullen we gaan voor recht en gerechtigheid? Zullen we met elkaar ons licht laten schijnen voor de mensen? Opdat zij onze goede daden zien en onze Vader in de hemel verheerlijken. Zodat we in 2023 met recht weer kunnen spreken over een kerk die functioneert in haar kracht en straalt zoals nooit tevoren.
Deze blog verscheen eerder op de website van Royal Mission.
