Terwijl Nederland zich opmaakt voor het wereldkampioenschap voetbal, ziet Jacques Brunt in de toenemende “oranjegekte” aanleiding voor een geestelijke vraag. In een nieuwe aflevering van zijn videoserie Levenslicht vraagt hij zich af wat christenen kunnen leren van de euforie die leeft rondom het komende WK in Noord-Amerika.
“Het zou je waarschijnlijk wel zijn opgevallen dat de straten in Nederland langzaam oranje kleuren,” zegt Brunt aan het begin van zijn boodschap. Vlaggen verschijnen weer aan gevels, oranje shirts worden uit de kast gehaald en gesprekken op verjaardagen, werkplekken en sociale media gaan steeds vaker over hetzelfde onderwerp: het WK voetbal.
Het toernooi, dat wordt gehouden in Mexico, Canada en de Verenigde Staten, houdt volgens Brunt miljoenen mensen bezig. “Sommigen tellen de dagen af. Anderen kennen de selecties uit hun hoofd. Er wordt volop gediscussieerd over opstellingen, kansen en voorspellingen,” zegt hij.
Brunt benadrukt dat hij de voetbalsport of het wereldkampioenschap niet wil afkraken. “Integendeel,” stelt hij. Juist de massale betrokkenheid zet hem aan het denken. Wat maakt dat een sporttoernooi zoveel aandacht, emotie en verbondenheid oproept?
Volgens Brunt schuilt er iets waardevols in die gezamenlijke beleving. “Ze verbindt mensen die elkaar misschien anders nooit zouden spreken,” zegt hij. Tegelijk ziet hij er een spiegel in voor christenen. “Wat zou er mogelijk zijn als we diezelfde betrokkenheid ook zouden inzetten voor het evangelie van Jezus Christus?”
Gezamenlijk doel
De populariteit van het WK laat volgens hem zien dat mensen verlangen naar verbondenheid, een gezamenlijk doel en het gevoel ergens deel van uit te maken. “Misschien schuilt daarin een les die verder rijkt dan het voetbalveld,” aldus Brunt.
In zijn boodschap verwijst hij vervolgens naar de apostel Paulus, die volgens hem ergens “ongelooflijk vol van” was — niet van sport, politiek of zichzelf, maar van Christus. Daarbij haalt Brunt de woorden uit Filippenzen 1:21 aan: “Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst.”
Volgens Brunt maken deze woorden duidelijk waar Paulus’ hart lag. “Als je wilt weten waar mijn enthousiasme vandaan komt, waar ik voor leef, waar ik ’s ochtends voor opsta, dan is dat Christus,” vat hij samen. Waar voetbal voor supporters een grote passie kan zijn, was Christus voor Paulus volgens Brunt “oneindig veel dieper”.
Hij wijst erop dat Paulus tijd, energie, comfort en zelfs zijn vrijheid opofferde voor zijn geloof, omdat Christus voor hem “niet een hobby of bijzaak was, maar zijn allergrootste schat”.
In Christus
Om uit te leggen wat het betekent wanneer Christus centraal staat in iemands leven, noemt Brunt drie kenmerken. Allereerst draait het leven volgens hem niet langer vooral om eigen succes of bezit, maar om de vraag: Wat wil de Heer van mij? Daarnaast vindt een gelovige volgens hem zijn identiteit niet in prestaties of status, maar in Christus. Tot slot noemt hij een groeiend verlangen naar heiligheid en een diepere relatie met Jezus.
Ook staat Brunt stil bij de uitspraak van Paulus dat “sterven winst” is. Daarmee bedoelde Paulus volgens hem niet dat hij genoeg had van het leven, maar dat de dood voor een gelovige de overgang betekent naar “de heerlijkheid met Christus” en het einde van strijd, verdriet en lijden.
Branden
Aan het einde van zijn video keert Brunt terug naar de actualiteit van het WK. “Geniet gerust van een mooie pot voetbal,” zegt hij, maar volgens hem mag de oranjegekte ook een spiegel zijn. “Als mensen zoveel enthousiasme hebben voor een toernooi dat over een aantal weken weer voorbij is, hoeveel te meer zou ons hart moeten branden voor de Here Jezus Christus?”
Brunt sluit af met een persoonlijke vraag aan zijn kijkers, in de woorden van Paulus: “Kan jij door Gods genade dit Paulus nazeggen: het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst?”
