Een groep jonge kerkleiders uit Amsterdam bezocht deze week de Tweede Kamer op uitnodiging van Tweede Kamerlid Don Ceder en Amsterdamse ChristenUnie lijsttrekker Tim Kuijsten. Deze groep jongeren staan enthousiast in hun geloof en ze hebben een hart voor de maatschappelijke impact van het christelijk geloof. “Ze zeiden: ‘Don, we willen een puur, ongefilterd christendom zien.’ Dat scherpt mij ook weer aan, ook al merk ik dat die knop al een tijdje meer om is.”
Tijdens de bijeenkomst in het Kamergebouw ontstond een open gesprek met de jongeren van veel verschillende kerken. Jongeren vroegen hoe je omgaat met een meerderheid die niet christelijk is, hoe je ergens voor kunt staan, en wanneer je iets juist moet blokkeren. De kernvraag kwam steeds terug: hoe leef je als christen in je dagelijkse politieke werk?
Ceder legde uit hoe de ChristenUnie de fractievergadering wekelijks begint: met de bijbel en gebed. Daarnaast komt een groep christenen ook tweewekelijks samen om in de pauze met elkaar te bidden. “En dat doen we met mensen van verschillende partijen. Partij-overstijgend. Ook met mensen die in het gebouw werken. Er is een levendige groep die bidt voor de regering en zegen op Nederland en actief probeert verschil te maken, in woorden en daden.” Voor de jongeren was het indrukwekkend om te horen – het is het deel van Den Haag dat je niet ziet.
Dit domein
Volgens Ceder is voluit christen zijn in de politiek geen tegenstelling. “Je kunt juist geroepen zijn om in dit domein een licht te zijn.” De jongeren oefenden debatten, kregen uitleg over wat er achter de schermen gebeurt en zagen hoe christen-politici proberen Jezus te volgen in een complexe omgeving.
Wat Ceder het meest bijbleef, was hun verlangen naar puur, ongefilterd christendom. “Ze willen Jezus dienen. Ze willen zien hoe mensen Hem volgen, met vallen en opstaan. Mensen die bidden, de Bijbel lezen, wandelen met de Heilige Geest. Authenticiteit is voor deze jonge leiders ontzettend belangrijk. Veel mensen die nog niet geloven of zelfs een afkeer van het instituut de kerk hebben, kunnen op een nieuwe manier met Jezus kennismaken als wij echt en open zijn. Vrijuit spreken over je geloof – dat is waar jongeren naar verlangen. Ik probeer dat ook te zijn: onbeschaamd voor het evangelie.”
De avond bemoedigde ook hemzelf. “Het afgelopen jaar ging er een knop om. Ik ben een kind van God en afhankelijk van Hem. En dat mag zichtbaar zijn in alles wat ik doe. Mijn hoop en kracht wil ik laten zien. En ik kreeg terug van jongeren dat ze dat waarderen. Ze zoeken christelijke leiders die midden in de samenleving staan en toch duidelijk getuigen. Dat spoort mij aan.”
Eén durven zijn
Binnen zijn partij ervaart Ceder veel waardering. “We zijn een unie van christenen, ieder op zijn eigen manier. Ik kom uit een stroming waar we zingen, springen en dansen en getuigen van Jezus op straat. Dat moet ik gewoon doen. Andere stromingen kunnen ingetogener zijn. Dat trekt ook weer andere mensen aan. De eenheid van het lichaam van Christus wordt sterker als je je niet blindstaart op de verschillen, maar kijkt naar waar je één kunt zijn en elkaars sterke kanten ook waardeert en eert. Ik voel dat we aan het begin van een nieuwe golf in Nederland staan: christenen die in alles wat ze doen laten zien dat het evangelie van Christus de kracht van God in hun leven is. En ook tot redding voor een ieder die gelooft. ”
De groep kreeg een rondleiding door de Kamer, oefende debatten en voerde discussies. Ceder zag talent. “Ze waren echt sterk. Het was een geslaagde avond; het smaakte naar meer.”
Steeds vaker krijgt hij van kerken hetzelfde signaal: het wordt moeilijker om ruimte te vinden in de stad. “We horen dat zo vaak dat ik denk: er is echt een urgente prioriteit om ons als kerk van Nederland samen over te buiten. Hoe zorgen we dat kerken actief kunnen blijven in de steden van het land en partners kunnen zijn van al die stadsbesturen in het leefbaar houden van de stad? Dat onderwerp neem ik ook in de politiek mee.”
Ook naar de Amsterdamse Gemeenteraadsverkiezingen kijkt Ceder verwachtingsvol. Bij de vorige verkiezingen kwam de ChristenUnie stemmen tekort voor een zetel in Amsterdam. “Je merkt nu, door de afwezigheid van de ChristenUnie, dat kerken geen duidelijk aanspreekpunt hebben. De uitdagingen zijn groot en ik denk dat er een sterker besef voor urgentie voor een duidelijke christelijke stem in de Amsterdamse gemeenteraad is. Dus ik ben hoopvol.”
