Mark en Edi Hoefnagel kwamen in de zomer van 2024 in een absolute nachtmerrie terecht toen hun hotel in Duitsland instortte. Dertien uur lag Mark bekneld onder het puin en het had niet veel langer kunnen duren. Zijn benen waren ook zwaar bekneld. Zijn vrouw Edi ligt enkele meters verderop met hun kind Jamie. Ondertussen krijgt Edi nog telefonisch contact met de vader van Mark, in Urk. In een kerstuitzending van Hour of Power doet Mark, samen met zijn moeder Ellen, hun zijn.
In Urk gaat de telefoon. Ellen hoort haar schoondochter zeggen dat ze onder het puin liggen. Aanvankelijk klinkt het onwerkelijk. Pas langzaam dringt de ernst door. Ellen en haar man stappen direct in de auto en rijden in paniek richting het rampgebied. De vijf uur durende rit wordt in drieënhalf uur afgelegd. Onderweg bidt Ellen luid en intens, roept ze tot God en vraagt ze om een wonder.
Bidden
Onder het puin bidt Mark onafgebroken. “Dat is het enige wat je nog kunt,” vertelt hij. “Je bent totaal hulpeloos.” Dertien uur lang ligt hij vast, terwijl zijn vrouw en kind buiten zijn bereik zijn. Hij houdt er rekening mee dat hij het niet zal overleven.
Dat het gezin het overleeft, is volgens Mark te danken aan seconden. Waren ze nog in hun kamer geweest, dan was het beton op beton geweest. Nu ontstonden er in de gang luchtzakken door omvallende gipsmuren.
Na tien uur worden Edi en Jamie bevrijd. Mark hoort het, maar kan niets zeggen. Edi roept hem toe dat ze trots op hem is en dat hij moet volhouden — voor haar, voor Jamie en voor het ongeboren kind dat ze bij zich draagt.
Buiten het hotel staat Ellen met familieleden en vrienden in een gebedskring. “Dat was het enige wat we nog konden doen,” zegt ze. “Verder ben je machteloos.” Ze voelt de nabijheid van God juist daar, bij het ingestorte gebouw.
Puin
Twee uur later bereiken reddingswerkers Mark via een gat van bovenaf. Hij roept dat hij er is en dat hij sterft. Dan ziet hij het gezicht van een onbekende hulpverlener. “Ik was nog nooit zo blij om een vreemd gezicht te zien.” De reddingswerker zegt dat Mark een extreem gevaarlijke plek heeft gehad — kantje boord. Mark wordt zeven meter door het puin gesleept en naar boven getakeld.
In het ziekenhuis blijkt de schade enorm. Mark is zwaar gewond, volledig opgezwollen, zijn nieren vallen uit. Hij moet wekenlang dialyseren. Spieren worden operatief geopend om druk weg te nemen. Zijn voeten functioneren niet meer door zenuwbeschadiging. Hij raakt verlamd, belandt in een rolstoel en verliest elk perspectief op zijn oude leven.
In Urk volgt een dankdienst. Mark schrijft daarvoor een lied, in het Engels, over die nacht onder het puin. Over duisternis, angst en het vasthouden aan hoop. Het refrein spreekt van een levende Redder die draagt door de nacht en het licht van Christus laat zien, midden in benauwdheid.
Waarom dit verhaal delen bij Hour of Power, voor duizenden kijkers? Mark is helder: om te getuigen van wie God is, wat Hij doet en om anderen te bemoedigen.
Bekijk hier het hele verhaal:
