Geen blijde stemmetjes in de ochtend bij het opstaan…
Geen mooie kleurplaten of werkjes voor mij…
Geen: ‘Mama, mama, mama.’
Ik ben moeder maar ik kan het niet zijn.
Moederdag mooie dag, pijnlijke dag.
Afgelopen week maakte ik haar grafje schoon, de mooie roze bloesem lag na de regen als een bruine waas over haar grafje…
Met al mijn liefde poetste ik alles schoon. En plantte nieuwe mooie bloemetjes en zette er een windmolentje bij Ondertussen kletste ik wat tegen haar, niet dat ze me hoort, maar mijn hart verlangt naar haar… ‘Rachel wat voor leuks doe je allemaal in de hemel?’ vraag ik me hardop af.
Het is zo fijn om haar naam te noemen. Ze maakt me nog steeds blij. Moederdag mooie dag, pijnlijke dag…
Ik ben niet de enige die verlangt naar wat hier niet zal zijn… Een vrouw, een moeder die haar kind mist, zij of hij die was, maar niet meer hier is… Er zijn veel meer vrouwen, moeders die missen of verlangen naar of allebei.
Hopend, verlangend op wat komen gaat of missen wat nooit zal zijn… Rouwen om het gemis van het leven van hun kind of kinderen om hen heen. Rouwen om het missen van de kinderen die nooit gekomen zijn.
Moederdag mooie dag, pijnlijke dag
Deze dag gaat weer voorbij… Maar jij lief Racheltje, jij hoort voor altijd bij mij. Voor alle moeders, vrouwen die missen of verlangen naar; wees dit weekend maar extra lief voor jezelf. En weet: jij bent kostbaar, waardevol en geliefd door God.
Dit gedichtje schreef ik twee jaar geleden. Misschien had je graag moeder willen worden, maar ben je nooit de man tegengekomen met wie je een gezin had willen stichten. Of ben je getrouwd, maar zijn de kinderen nooit gekomen zelfs toen je alles hebt geprobeerd om zwanger te raken, maar is het niet gelukt. Of heb je juist veel verlies meegemaakt door miskramen en vroeggeboortes dat je kindje of kindjes tijdens je zwangerschap overleden of vlak na de geboorte. Is je zoon of dochter als kind of als tiener overleden of misschien als volwassen man of vrouw en gaan je kleinkinderen door het leven zonder vader of moeder. Misschien ben jij wel dat kind dat haar moeder zo jong verloor door ziekte of een ongeluk. Misschien leeft je moeder nog wel, maar is er geen contact meer… Of heeft je zoon of dochter het contact verbroken. Er zijn zoveel situaties waardoor er verlies kan zijn, zoveel gebrokenheid waardoor deze dag geen makkelijke dag is.
In psalm 34:19 staat: ‘De HERE is nabij de gebrokenen van hart en Hij verlost de verslagenen van geest.’ Verlies kan verslagenheid geven en een gebroken hart. Jesaja 61 schrijft over; ‘Hij verbindt de gebrokene van hart.’ Hij wil je hart verzorgen, helen en dat kost tijd. God geeft Zijn beloftes, Zijn woorden om ons te bemoedigen, te laten weten dat Hij bij ons is, Hij ons wil herstellen en verlossen van die verslagenheid, want dat is wat het kan doen. Tegelijkertijd gaat verlies door seizoenen en processen heen. Het is niet een gebeurtenis en dan na een jaar is het weer over. Veel mensen leven met een verlies. Persoonlijk weet ik hoe moeilijk dit kan zijn. Toch geloof ik dat God ons hierdoorheen wil helpen. Dat we niet bij de pakken gaan neerzitten, in het verleden blijven leven of hopeloos worden door wat er is gebeurd. Rouw heeft tijd nodig en aandacht.
Rouwen is ook houden van, loslaten van wat was, een toekomstbeeld bijstellen en zoveel meer. Soms moet ik even zitten, stilstaan bij het verlies om daarna weer op te kunnen staan. Zo mens als we zijn met alle emoties. Daarom is het denk ik belangrijk om juist op deze dag en andere dagen of momenten extra lief voor jezelf te zijn en te weten dat God van je houdt. Jij bent belangrijk voor Hem, jij bent waardevol en jouw leven is kostbaar ook als het anders is dan je had gehoopt of gedacht. Ik bid je toe dat je mag ervaren en mag weten dat Hij met jou is alle dagen van je leven.
