We willen ons vrij voelen, om te groeien, om zwak te zijn, om te bemoedigen, om te corrigeren, om kleur te bekennen in de wetenschap dat je misschien wel “afgemaakt” wordt. Voor de uitvoering van dit verlangen dient wel een prijs te worden betaald.
Want hoe kun je:
- geduld leren zonder te wachten
- tevredenheid leren zonder iets te missen
- handigheid leren zonder te oefenen
- leren geven, zonder iets te delen
- volharding leren zonder dat je uithoudingsvermogen door vermoeidheid of moeilijkheden op de proef wordt gesteld
- zelfbeheersing leren, zonder teleurstellingen te verwerken
- voldoening leren, zonder inspanningen
- zelfrespect ontwikkelen, zonder prestaties te leveren
- intens blij zijn, wanneer je niet ook intens verdrietig kunt zijn
- lachen als je nooit huilt
- getroost worden wanneer je nooit laat zien dat je verdrietig bent
Een indrukwekkende lijst, die laat zien dat groei en ontwikkeling vaak met pijn gepaard gaat. Pijn is in die zin niet een teken van zwakte, van een tekort maar juist van groei. Daarom bij die pijn niet stoppen maar doorgaan want die pijn is de grens naar het leven. Vergelijk het met de groeipijnen die kinderen bij hun fysieke ontwikkeling soms hebben. Een dergelijke pijn is een teken dat er juist niets mis is, het kind groeit!
Als je probeert te ontsnappen aan angst, boosheid, pijn, teleurstelling of onzekerheid, dan verdoof je ook vreugde, blijdschap, dankbaarheid en geluk. In deze stilte stagneert je ontwikkeling, de schaamte voor het falen houd je onder een steen.
De ‘stap uit de boot’ vraagt moed, veerkracht volharding, zelfbeheersing, discipline om maar eens een paar eigenschappen te noemen, maar uit ervaring weet ik dat het zeer de moeite waard is: What doesn’t kill you makes you stronger!
Deze column is geschreven door Bert Reinds
