Proef en zie dat de HEERE goed is; welzalig de man die tot Hem de toevlucht neemt (Psalm 34:9 HSV). Wij als mensen, zijn de ambassadeurs van Jezus. Wij zijn Zijn handen; Hij woont met Zijn Heilige Geest in ons lichaam. Wij zijn Zijn ogen. Mensen zullen als ze naar ons kijken, bepalen of God goed is. Of wat uit onze mond komt, lekker smaakt.
Tekst: Annelies van Walsem
We waren laatst in Veenendaal en vertelden wat mensen over de goedheid van God. Onder andere hoe God van hen houdt en een plan met hun leven heeft. Nee, zei er één, laat maar zitten. Ik heb zoveel ellende meegemaakt in de kerk dat ik ben afgehaakt.
Een volgende had eenzelfde soort verhaal. Er was iets gebeurd in zijn leven, en de mensen in de kerk hadden hem gewoon laten vallen. Ze hadden niet geproefd van de goedheid van God. Maar geproefd van bittere vruchten van mensen. Mensen kijken naar ons, luisteren of onze woorden overkomen met onze daden. Aan de vruchten ken je de boom zei Jezus zelf.
Mijn man en ik waren lekker over een markt aan het wandelen, toen een verkoper tegen ons begon te praten over zijn vreselijk lekkere chutney. ‘Het is echt heel lekker! Zeker met Doritos chips’, zei hij. ‘Is het een idee dat u het mensen laat proeven meneer?’ vroeg ik. ‘Dan kunt u mensen beter overtuigen. Nu zijn het slechts woorden.’ De man vond dit onzin. Zonde van het geld.
Daad bij woord
Toch geloofden mijn man en ik in het plan om mensen te laten proeven. En we voegden zelf wel de daad bij het woord. We kochten de chips, waar de chutney zo lekker bij zou smaken, in de supermarkt en gingen terug naar de man. Toen kochten we een potje van zijn overheerlijke mango chutney. We legden een papiertje neer op zijn marktkraam, en leegden de zak chips, opende het potje chutney en moedigden de man aan om zijn waren opnieuw aan te prijzen. ‘ Nu kunnen mensen proeven wat u heeft meneer. Proef en smaak dat de chutney lekker is, en zeker met die chips.’ De man wist niet hoe hij het had en zijn mond viel bijna open van verbazing. Hij wilde de chutney dan alsnog aan ons geven. Of ik moest het in ieder geval zelf proeven. Maar uiteindelijk nam hij het van ons aan, en begon ermee te werken.
We kunnen mensen vertellen dat God goed is, maar als ze uit ons gedrag iets anders proeven, geloven ze je niet. Ze zullen zelfs nog verder van je vandaan gaan. Ze kijken, proeven, smaken… mmmm is dit goed voedsel?
Is het lekker zout? U bent het zout van de aarde; maar als het zout zijn smaak verloren heeft, waarmee zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de mensen vertrapt te worden. (Mattheüs 5:13)
Of lekker zoet? Hoe zoet zijn Uw woorden voor mijn gehemelte, zoeter dan honing voor mijn mond. Psalm 119:103
Weer een andere man vertelde: ‘Ik heb vrienden in de zware hoek van de kerk’ zei hij. ‘Echt, zulke mensen,’ en stak zijn duim omhoog. ‘Door de week gaat het super, maar als ik diezelfde mensen op Zondag tegen kom, lopen ze met een boog om me heen, kijken me niet aan en zeggen niks! Dus mevrouw, ik vond de communicatie gezellig met u. Fijn dat u mij vertelde dat God van me houdt, maar ik hoef er om deze reden niets mee. Ik moet daar niks van hebben.’
Eerste liefde
Wat proeven mensen als ze ons zien en horen? Zoet van het woord? Zout uit het woord. Dorstlessend van het levende water wat uit ons binnenste vloeit? De liefde van Jezus?
Als we steeds in de aanwezigheid van God zijn, en ons laten vullen met Zijn liefde, als we het woord lezen wat ons scherpt en schoonwast. Wanneer we blijven in de die eerste liefde, praten met God, ons laten corrigeren door de Heilige Geest, dan zullen we dat uitstralen. Dan gaan mensen proeven dat we anders zijn en gaan de woorden die we spreken niet slechts woorden zijn, maar kracht.
En op de laatste, de grote dag van het feest, stond Jezus daar en riep: Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. Drink van Hem, het levende water.
Levend water komt uit ons binnenste en verfrist de ander, Zout geeft smaak of reinigt. Honing is zoet…
