Yesse uit Aruba leefde 22 jaar in diepe duisternis, totdat ze God ontmoette toen een Nederlands evangelisatieteam naar haar uitreikte. In een video vertelt ze haar getuigenis waaruit blijkt hoe Gods genade mensenlevens krachtig kan veranderen.
“Ik heet Jesse en ik kom uit Aruba. Ik was al jong moeder en werd op 17-jarige leeftijd geïntroduceerd in de drugswereld. 22 jaar lang bestond mijn leven uit criminele activiteiten, gevangenistijd uitzitten, misbruik, drugsgebruik en drugshandel.
Die hele tijd miste ik iets in mijn leven en zocht ik naar iets. Ik was suïcidaal; meerdere keren probeerde ik zelfmoord te plegen. Ook was ik depressief en had ik angstproblemen. Ik werd afgewezen door mijn familie, mishandeld, verkracht en verwaarloosd.
Mijn leven was een puinhoop. De meeste tijd deed ik alsof er niets aan de hand was, maar ik loog tegen mezelf. Vorig jaar belde ik mijn moeder op een gegeven moment op en zei: ‘Mam, haal mijn zoontje alstublieft op, want ik ga zelfmoord plegen. Ik wil niet meer leven’.”
Evangelisatieteam
“Een dag nadat ik mijn moeder had verteld dat ik zelfmoord wilde plegen, kwam er een evangelisatieteam uit Nederland. Zij kwamen naar me toe, terwijl ik in de auto mijn ding aan het doen was. Ze gaven me een flyer en ik dacht: wat is er mis met jullie mensen. Ik wilde niets over Jezus horen, dus gingen ze weg. Wat me verbaasde, was dat ze helemaal niet bang waren in deze omgeving.
Een dame van het team kwam toen terug en keek mijn auto in. Op dat moment werd er iets stil in mij en voelde ik dat iets mij tegenhield om een weerwoord te spreken. De dame vroeg of ze me iets mocht vertellen. Ik zei: ‘Ga je gang’.
Daarop zei ze: ‘God heeft een groot plan voor je leven en Jezus houdt van je. Mag ik met je bidden?’ Er vielen tranen over mijn gezicht, maar ik voelde geen verdriet – ik had al jaren geen verdriet meer gevoeld. Hierna kwam de hele groep naar mijn auto en begon met me te bidden. Vervolgens keerde ik terug naar mijn dagelijkse routine: drugs verkopen. Maar er was iets met deze mensen en met het gebed.”
Getuigenis
“Twee weken later stuurde mijn moeder me een bericht. Ze vroeg of ik ergens met haar naartoe wilde gaan. Ze stuurde me een link naar het event, maar ik kon de link niet openen, dus ik zei gewoon ja. Toen ik bij het event aankwam, bleek dat daar hetzelfde Nederlandse evangelisatieteam was dat ik op straat was tegengekomen. Ik dacht: nee! Aan mijn moeder vertelde ik hoe gênant ik het vond.
Op dat moment begon de Nederlandse voorganger Ben Kroeske te spreken. Ik keek naar hem, maar wat hij zag, was letterlijk alsof een zwaard me overal raakte. Hij deelde zijn getuigenis en het raakte me. Hij vroeg of iemand naar voren wilde komen en Jezus wilde aannemen.
Ik dacht: nee, dat gebeurt niet. Ik heb dit allemaal gehoord, ik voel het, maar het gebeurt niet. Toch was er iets in me dat bleef aandringen, dus ik ging naar voren en nam Jezus aan als mijn Heer en Redder.”
Vrede
“Ik herinner me die dag als vandaag. Toen ik Jezus die avond had aangenomen, herinner ik me dat ik naar huis ging en tegen God zei: ‘Wat het ook is dat U die voorganger gaf, ik wil dat U het mij geeft, want ik wil vrede.
Al zou dat het enige zijn wat U mij kunt geven, geef het me, ik vraag U niets dan dat. Precies op dat moment voelde ik iets over me heen komen. Ik voelde een vrede die alle verstand te boven gaat. Die vrede voel ik nu nog steeds, die is nooit meer weggegaan.”
Bekijk hier het volledige getuigenis:
