De ouders van Jannes (25) waren atheïst, maar zijn opa en oma rooms-katholiek. Dankzij hen heeft Jannes al jong een godsbesef. Op zijn vijftiende ontdekt hij het bodybuilden en het duurt niet lang voordat hij tweevoudig wereldkampioen is. Door een alphacursus komt hij tot geloof en nu geeft Jannes die cursus zelf. Onder meer aan bekende bodybuilders. “Eentje deelt nu bijbelteksten met zijn tachtigduizend volgers.”
Jannes’ ouders scheidden toen hij vijf jaar was. Zijn moeder kreeg een relatie met een vrouw. “Op zich heb ik best wel een prima jeugd gehad. Mijn ouders deden heel erg hun best, zoals alle ouders op hun manier doen. We hebben een heel goede band, maar ik heb ook dingen geleerd. Mijn vader is een behoorlijk succesvolle man in de marketingwereld en nu heeft alles heel goed voor elkaar. Maar hij werkte vroeger ook in een coffeeshop. Ik kan me herinneren dat ik als vijf- of zesjarige in de coffeeshop zat met een capri-sun. Daar dacht ik verder niet over na, het was voor mij heel normaal. Ook mochten we zelf films huren bij de videotheek die nog helemaal niet geschikt waren voor de leeftijd die wij hadden, zoals de Gladiator. Dit maakte ons vroeg zelfstandig en daar ben ik dankbaar voor. We zijn allemaal goed terecht gekomen, maar het was niet echt model parenting. Ook al moet ik er natuurlijk ook bij zeggen dat dit allemaal periodes zijn geweest; nu is mijn vader een voorbeeld in hoe je je leven kan beteren.”
“Als kind voelde ik me wel een beetje raar omdat mijn moeder met een vrouw was. Als kind wil je niet anders dan de rest zijn. Mijn moeder werkte wel heel hard om het voor ons op orde te krijgen. Ze had een eigen kapsalon en heeft ook gewerkt als pedicure. Als kind heb ik nooit iets gemist, maar achteraf gezien zie ik wel hoe het belangrijk is voor een kind om binnen het huwelijk van de vader en moeder op te groeien. Eerlijk gezegd heb ik ook wonden opgelopen in mijn jeugd en ik heb me echt moeten inzetten om hiermee te dealen. Maar ook hieruit haal ik heel veel inspiratie, zoals het harde werken van mijn moeder. En ook ben ik achteraf heel dankbaar dat de vriendin van mijn moeder zich altijd heeft ingezet voor ons en dat ik een fijne band met haar heb”
Opa en oma
Jannes en zijn broertjes worden ook grotendeels grootgebracht door hun opa en oma van vaders kant. “Zij pasten op ons als onze moeder moest werken. Ze waren rooms-katholiek en echt fantastische grootouders. Van hen heb ik wel wat meegekregen van het geloof zoals Kerst, het kwam niet opdringerig over. Ik had geen levend geloof maar wel een godsbesef. Ook zat ik op een christelijke school. Van het christendom kreeg ik wel iets mee, maar het was meer een ver-van-mijn-bedshow.”
In mijn tienerjaren ging het eigenlijk wel goed, al had ik wel het gevoel dat er iets miste in mijn leven. Op school ging het goed. Ik deed niks en haalde hoge cijfers. Toen ik een jaar of dertien, veertien was begon ik een zoektocht naar wat me gelukkig zou maken. Op jonge leeftijd zocht ik het in vrienden en status. Daarna dacht ik: geld is het.”
Filosofische vragen
“Mijn familie is heel politiek actief geweest. Mijn opa was wethouder voor de PvdA, mijn ouders zijn ook altijd fanatiek geweest in hun politieke standpunten en ik heb begrepen dat mijn opa van mijn moeders kant zich ook inzette voor zijn politieke ideologie. Ik ging daarover nadenken – ik ben altijd een denker geweest – en als je hard genoeg nadenkt dan kom je op: iets is goed of geen goed beleid. Dan kom je tot de kern waarom iets goed of slecht is en daar stelde ik filosofische vragen over. In eerste instantie vond ik dat interessant, maar op een gegeven moment gaat het steeds meer knagen als je merkt dat dingen niet kloppen.”
Op zijn vijftiende ontdekt Jannes het bodybuilden. “Ik ben altijd al een heel fanatieke sporter geweest. Ik heb gevoetbald, maar dat stond mij niet meer aan omdat je met z’n allen verantwoordelijk bent voor de fouten van een paar. Bodybuilden is iets wat ik in mijn eentje kan. Ik zag op Youtube toevallig een filmpje over de sport en dacht: wow, dat is gaaf. Vervolging ben ik video’s van bodybuilding op internet gaan zoeken om te kijken hoe het werkt. Ik zat twee avonden voor mijn laptop, toen was het al mijn ding.”
Bewijsdrang
Achteraf denkt Jannes dat de keuze voor bodybuilden ook bewijsdrang was. “Ik kom uit een arbeidersfamilie waar me werd geleerd: als je hard werkt, word je ergens goed in. Zo was het ook met bodybuilden: als je hard traint, win je. De sportschool was ook een plek waar ik bevestiging kreeg op basis van mijn prestatie. Dat is fijn op die leeftijd, zeker als je weinig bevestiging krijgt van de juiste plekken. Het sporten was een copingmechanisme en een makkelijke manier om het gat dat ik voelde, te vullen.”
Jannes’ moeder is niet blij met de sport die haar zoon beoefent en wil dat hij stopt. Hij is dan twee jaar bezig. “Ze vond het er heel ongezond uitzien en ze was bang dat het ongezond en slecht voor me was. Ik mocht het niet langer in huis doen. Het was wel vanuit een goede intentie denk ik, maar zelf dacht ik daar natuurlijk heel anders over. Ik denk dat het niet slecht hoeft te zijn, als je er maar bewust mee omgaat.”
Als concessie regelt Jannes dat hij zijn sportvoeding niet meer in huis, maar in de schuur zal maken. “In diezelfde tijd maakte filmregisseur en documentairemaker Jip Haghuis een documentaire van mij en zo zag je me in de sneeuw kip en witvis bakken op een eigen kooktoestelletje.” Jannes besluit om niet te stoppen met bodybuilden en gaat dus het huis uit. Op dat moment is hij pas kort aan het daten met iemand in de sportschool, Ivana. Jannes had haar ouders een keer ontmoet en mag zo bij haar en haar ouders intrekken. Na drie maanden vinden ze samen een woning en inmiddels zijn ze getrouwd.
Verschrikkelijkste tip
Een vriendin van zijn vrouw sport in dezelfde sportschool en blijft regelmatig koffiedrinken met Ivana. Ze nodigde Ivana uit om naar de kerk te gaan, het was bijna Kerst. ‘Nienke vraagt of ik een keer meega naar de kerk’, zei ze. ‘Als jij dat wilt, schatje, dan ga ik met je mee’, zei ik. “Zo ben ik altijd geweest, ik wil haar wel steunen.” Jannes vertelt een vriend, die Nienke ook kent, van hun plannen. Deze vriend gaf “de verschrikkelijkste tip”. We moesten Passion of the Christ kijken. Mijn vrouw vond het afzichtelijk heftig, ik heel indrukwekkend.”
Het was coronatijd in 2019 toen Jannes en Ivana voor het eerst naar de kerk gingen. “Ik kan me herinneren dat ik dacht tijdens de preek: deze mensen zijn helemaal kierewiet. Ik ben een beetje koppig en dacht het beter te weten. Wat me wel opviel is dat de mensen zo lief waren. Het is eigenlijk een slecht teken, maar als mensen oprecht zijn zonder daar iets voor terug willen, maakte ons achterdochtig; zo gebroken waren wij.
Online Alpha
De zondag erop zijn de twee weer gegaan. “Omdat we de mensen zo lief vonden. En vervolgens gingen we elke week. Na een maand of drie gingen we de Alphacursus doen, online vanwege de coronarestricties. Ik vond dat gigantisch ongemakkelijk, verhalen bespreken, bidden voor de webcam. Tegelijkertijd had ik, die mezelf als evidence based agnost zag, een heel mooie mogelijkheid om vragen te stellen. Tijdens de tweede avond besloot ik al: ik denk wel dat het waar is. Ik dacht eerst nog: het past niet zo goed bij mijn leven, maar dat vond ik intellectueel gezien niet eerlijk. Toen hebben we besloten er dieper in te duiken.”
Deze keuze veranderde alles in het leven van Jannes en Ivana. “We hadden best wel een ongezonde relatie, durf ik te zeggen. We hadden allebei een pittige jeugd. Ik heb bijvoorbeeld echt niet geleerd om te luisteren. Mijn vrouw is altijd verbaasd over hoe we bij ons thuis communiceren: iedereen praat, niemand luistert. Mijn vrouw is een goede luisteraar en dat botste. Van huis uit ben ik ook super koppig. Als ik boos was op Ivana kon ik haar vier dagen compleet negeren, superslecht. Zij had ook ongezonde gewoontes. Het maakte de sfeer niet gemakkelijk. Gelukkig waren wij heel erg close, vanaf het begin al. Mijn vrouw is extreem loyaal en zorgzaam voor mij. Dat heb ik ook wel nodig, denk ik, omdat ik van mezelf wat onbehouwen kan zijn. Op andere vlakken heb ik haar aangevuld. Zij blijft heel graag in haar comfortzone en was nog nooit in het buitenland geweest. Als bodybuilder reisde ik door heel Europa en dan nam ik haar overal mee naar toe.”
Onvruchtbaar
Hun keuze om Jezus te volgen, veranderde hun perspectief. “We vonden het krijgen van kinderen altijd enorm egoïstisch. Je zet toch geen kinderen op de wereld voor je eigen geluk? Maar door ons geloof kregen we hoop voor de toekomst en verlangden we wel naar een kind. Ik stopte daarom ruim twee jaar ervoor met mijn medicijngebruik. Er was wel een probleem. Mijn vrouw had geen maandelijkse periode en ik had door mijn vroegere medicijngebruik nul actieve zaadcellen. Dan kun je niet eens ivf doen. Vrienden uit de kerk begonnen te bidden, anderhalf jaar lang. We hebben ons ook meerdere keren kwetsbaar opgesteld op het podium en voor ons laten bidden. Ik wist zeker dat het goed zou komen, mijn vrouw maakte zich wat meer zorgen.”
Ivana liet ook voor zich bidden door het gebedsteam van de kerk. “Ergens in de week begon het bloeden. Ze kreeg een cyclus die iedere maand perfect is. We gingen ook naar een vruchtbaarheidskliniek, waar de arts zei: ‘Ik denk dat je nog wel vruchtbaar kunt worden omdat je zo jong bent. Dan moet je in behandeling en het zal een aantal jaar duren.’ Ik was er op 4 juni vorig jaar. En 14 juni was Ivana zwanger. We belden de kliniek en daar geloofden ze in eerste instantie niet dat Ivana op een natuurlijke manier zwanger was geworden. Het is echt een wonder. Ik had namelijk niet alleen geen actieve zaadcellen, maar was ook hormonaal onvruchtbaar. Dat betekent dat je ook geen zaadcellen aanmaakt. Inmiddels is onze zoon Jozua geboren.”
Overdosis
Dat Jannes er nog is, is een groot wonder want hij neemt eens per ongeluk een overdosis. Als hij al tot geloof gekomen is, neemt hij als bodybuilder het verkeerde medicijn voor het slapengaan. In plaats van groeihormoon neemt hij per ongeluk zesendertig eenheden insuline. Dit doen bodybuilders om vocht uit het lichaam te verdrijven zodat de spieren beter zichtbaar zijn. “De hoeveelheid die ik nam is eigenlijk dodelijk. Ik werd drijfnat wakker van het zweet en zag niks. Je lichaam gaat in shock. Ik dacht een seconde dat ik vergiftigd was, maar toen realiseerde ik me dat ik de verkeerde medicijnen had genomen. Het was heel heftig, het voelde alsof ik doodging. Ik schreeuwde mijn vrouw wakker en het is goed gekomen. Het is een wonder dat ik er nog ben.”
Inmiddels is Jannes actief als bodybuildingscoach. “Je kunt op een gezonde manier bodybuilden.” Naast het coachen leidt Jannes ook alphagroepen, nadat Ivana en hij ook zelf de alphacursus hadden gedaan. “Ik ben blijven hangen en ben nu ook alpha-ambassadeur.” Dat is bijzonder als je kijkt hoe Jannes in het verleden naar relaties keek. “Ik ben sociaal, kan makkelijk praten en had altijd wel vrienden. Ik kon ze alleen niet behouden. Altijd keek ik naar: wat brengt het mij. In het bodybuilden draait alles om jou. Als ik terugkijk was ik heel egoïstisch. Ik had vrienden als ze mij wat brachten, maar van investeren in anderen had ik nooit gehoord.” Dat is nu heel anders. “Ik heb iedere dag afspraken met oud-alphaleden, vaak een-op-eentjes. We bidden samen en ik geef nu om mensen omdat God om hen geeft.”
Influencers
De familie van Jannes is ook veranderd door zijn keuze voor God, denkt Jannes. “Mijn ouders waren argumentatieve atheïsten, maar ik denk dat ik ze nu wel zover heb gekregen dat ze agnost zijn. Mijn broers hebben echt wel een Godsbesef, denk ik. Ook is er veel meer harmonie, we zijn als familie hechter geworden. Opa en oma zijn overleden. Oma leed aan alzheimer en werd lange tijd verzorgd door opa. Uiteindelijk moest ze toch naar een verzorgingstehuis.”
Jannes vraagt zijn opa de week erna mee naar de kerk. “Ik zei: ‘Opa, u bent niet meer belijdend christen, maar ik zou u wel graag meenemen naar de kerstdienst.’ Daar had hij wel oren naar. Onze voorganger sprak over een lege stoel voor iemand die je erin zou willen hebben. Voor opa was dat ontzettend emotioneel, zo vlak na de verhuizing van oma nar een verzorgingstehuis. Opa wist niet wat hij meemaakte en had het super naar zijn zin. Als je herinneringen hebt aan kerkdiensten in de Rooms-Katholieke kerk en je loopt ineens een evangelische gemeente in, dan is dat een heel nieuwe ervaring. Thuis hing opa zijn ouderwetse Jezus-schilderijtjes weer op. De avond na de dienst hoorde hij het nieuws dat oma was overleden. Het was net alsof God hem wilde laten weten dat het goed was. Dat vond ik heel mooi en het heeft nog heel veel mooie gesprekken opgeleverd voordat hij overleed. Dat gebeurde drie dagen voor de geboorte van ons zoontje, dat naar hem is vernoemd.”
Jannes’ werk geeft hem veel kansen om over God te vertellen. “De bodybuilderwereld waarin ik opereer, is een heel mooi zendingsveld. Het overgrote deel van de mensen die de sport beoefent, doet dat uit onzekerheid. Dat herken ik zelf ook, achteraf. Als voormalig wereldkampioen heb ik een bepaalde status, mensen vertrouwen mij. Ik heb al met veel influencers het Evangelie gedeeld, mensen met zo’n vijftig- of tachtigduizend volgers. Een van hen heeft uiteindelijk de alphacursus gedaan. Hij is een van de grootste influencers van Duitsland en deelt dagelijks bijbelteksten. Hij is tot geloof gekomen en gaat naar een kerk in Stuttgart. Bij iedere Alpha die ik geef, zitten wel een paar mensen met een fitness- of bodybuildingsachtergrond.”
