“Ik had alles waar de wereld waarde aan hechtte, maar vanbinnen was ik leeg.” Met die woorden vat Brittni De La Mora haar leven samen. Jarenlang werkte ze in de porno-industrie, worstelde ze met verslaving en zocht ze wanhopig naar bevestiging van wie ze was. Tot ze in een vliegtuig een Bijbel opensloeg.
Brittni groeide op in een onstabiele thuissituatie waar veel sprake was van verbaal en emotioneel geweld. Woorden als “je bent waardeloos” en “ik wou dat je er niet was” nestelden zich diep in haar en beschadigden haar zelfbeeld. Als tiener absorbeerde ze die boodschappen volledig. “Je gaat geloven wat er over je gezegd wordt,” zegt ze. “Ik had geen identiteit, geen gevoel van waarde.”
Die leegte leidde tot een sterke behoefte aan bevestiging. Ze zocht die in relaties, hopend dat iemand haar het gevoel kon geven dat ze ertoe deed. Maar toen haar eerste serieuze vriend haar bedroog, brak er iets. “Ik voelde me niet alleen thuis afgewezen, maar nu ook door hem. Alsof ik nergens goed genoeg voor was.”
Keerpunt
Kort na die relatiebreuk ging Brittni met vrienden uit in Mexico. Daar belandde ze, onder invloed van alcohol en nieuwsgierigheid, in een stripclub. Wat begon als een impulsieve beslissing, werd een bepalend moment. “Mensen riepen dat ik mooi was, dat ze me leuk vonden. Dat hoorde ik thuis nooit,” zegt ze.
Die ervaring gaf haar voor het eerst een gevoel van erkenning. “Het was alsof ik eindelijk kreeg waar ik al die jaren naar zocht.” Het idee dat ze via haar lichaam waardering kon krijgen, bleef hangen. Het werd een zaadje dat later zou uitgroeien tot een carrièrekeuze.
Industrie
Tijdens haar studie begon ze opnieuw met strippen, waarna ze werd benaderd door producers uit de porno-industrie. De belofte van geld en bekendheid trok haar over de streep. Ze stopte met school en begon fulltime te werken. “Ze zeiden dat ik een ster kon worden. Ik dacht: misschien ga ik mezelf dan eindelijk waardevol vinden.”
Brittni’s carrière ging snel, maar de realiteit bleek hard. Ze kreeg al vroeg een SOA en merkte hoe normaal dat werd gevonden. “Mijn agent zei: ‘iedereen krijgt het, het is als een verkoudheid.’” Tegelijkertijd nam haar drugsgebruik toe. “Drugs maakten het werk makkelijker. Het verdoofde alles wat ik eigenlijk niet wilde voelen.”
Verslaving
Wat begon met afvallen escaleerde naar zware verslaving. Cocaïne werd gevolgd door heroïne en meth. “Het gaf een vals gevoel van geluk,” zegt ze. “Maar het was ook een manier om niet te voelen hoe leeg ik eigenlijk was.” Achter de façade van succes groeide de innerlijke strijd.
Volgens haar is die strijd wijdverspreid. “Mensen zien glamour, maar er is zoveel gebrokenheid. Niemand post dat ze depressief zijn. Je zet een masker op.” De druk om verder te gaan en grenzen te verleggen nam toe, terwijl Brittni’s gevoel van eigenwaarde verder afbrokkelde.
Geloof
Tijdens een zware ontwenningsperiode zocht ze hulp bij haar grootmoeder. Via haar kwam ze in de kerk terecht, waar ze geraakt werd door een simpele boodschap. “De pastor zei dat Jezus je een tweede kans wil geven. Ik dacht: dat wil ik zo graag.” Ze begon de Bijbel te lezen en ervoer voor het eerst rust.
Toch bleef de situatie voor Brittni ingewikkeld. Ze keeg een relatie met een man die haar terug de industrie in trok en religie gebruikte om dat goed te praten. “Hij verdraaide alles. Ik dacht: hij weet het beter dan ik.” Zo leefde ze een tijd lang in een innerlijk conflict tussen geloof en haar werk.
Breuk
Het echte keerpunt kwam tijdens een vlucht naar een opname. In het vliegtuig las Britttni een Bijbeltekst die haar diep raakte, Openbaring 2:20–23 over Jezebel die Gods dienstknechten tot hoererij verleidt. “Ik begon te huilen en dacht: dit gaat over mij. Ik leef niet zoals ik wil leven.” Ze besloot te stoppen en vertelde dat ook op de set. Toch deed ze de scène nog, iets waar ze later spijt van had. “Het was de eerste keer dat ik echt voelde: dit klopt niet.” Die ervaring bevestigde haar beslissing. “Ik wist: ik kom hier nooit meer terug.”
Na haar vertrek begon een moeilijke periode. Ze had geen geld en moest opnieuw beginnen. “Ik had miljoenen verdiend, maar alles was weg,” zegt ze. Uiteindelijk vond ze een baan voor een laag loon. “Mijn bankrekening was leeg, maar mijn hart was vol.” Ze stortte zich volledig op haar geloof en begon stap voor stap haar leven op te bouwen. “Ik stond elke ochtend vroeg op om te bidden en te lezen. Dat gaf me kracht.” Het herstelproces was langzaam, maar voor het eerst in haar leven had ze stabiliteit.
Leven
In de kerk leerde Brittni een man kennen, met wie ze later trouwde en een gezin stichtte. Haar verleden beïnvloedt hoe ze haar kinderen opvoedt. “Woorden hebben kracht. Ze kunnen iemand maken of breken,” zegt ze. Daarom kiest ze bewust voor liefde en bevestiging. Daarnaast zet ze zich in om anderen te helpen die vastzitten in de industrie. Ze bezoekt evenementen, spreekt met vrouwen en biedt praktische hulp. “Veel mensen willen eruit, maar weten niet hoe. Ze zijn bang voor wat er daarna komt.”
Ook haar relatie met haar moeder, die lange tijd beschadigd was, werd hersteld. Door vergeving en tijd veranderde haar perspectief. “Ik begon haar niet meer alleen te zien als degene die me pijn deed, maar als iemand die zelf ook gebroken was.” Dat inzicht bracht ruimte voor herstel. Brittni’s leven is complet veranderd. “Ik had alles waar de wereld waarde aan hechtte, maar was leeg. Nu heb ik misschien minder, maar ik heb vrede in mijn hart.”
Bekijk haar getuigenis (in het Engels)
