Afgelopen weekend namen velen van ons tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar. Wat waren de mooie momenten die we kunnen koesteren en blijven herinneren? Wat waren moeilijke momenten, voor onszelf, onze geliefden of misschien zelfs voor ons land? Ook wij als echtpaar keken terug naar een bewogen jaar en zijn dankbaar voor Gods leiding en voorziening. Nu kijken velen van ons naar het jaar dat voor ons ligt en we vragen God om ons Zijn weg voor ons te laten zien. Waar ligt de focus en wat zijn de aandachtspunten?
Voor mij werd dit afgelopen weekend duidelijk. Voordat ik kijk wát mijn focus is en wáar ik mij op richt, mag ik bezig met hóe ik bezig ga. De vraag die bij mij bovenkwam was: Zijn we op 1 januari echt weer aan een nieuw jaar begonnen? Wie heeft dat bepaald en waar komt onze kalender vandaan? Nadat ik afgelopen seizoen het boek ‘Manna voor elke dag’ mocht schrijven, heb ik me veel verdiept in de Bijbelse kalender met Gods ritme en feesten.
Wat ik heb ontdekt, is dat onze huidige kalender in 325 na Christus is opgesteld in een oecumenische bijeenkomst die genoemd werd ‘het concilie van Nicea’. Het mooie van die bijeenkomst was dat gelovigen van vele kerken en culturen bijeen kwamen. Ze stelden een geloofsbelijdenis op die we nog vaak gebruiken. Maar waar ik het afgelopen jaar steeds meer achter ben gekomen, is dat er in die bijeenkomst onder leiding van keizer Constatijn werd afgerekend met Gods heilige Verbond. En daarmee ook met Gods jaartelling, Gods rustdag (de sabbat) en Gods feesten.
Gods ritme
En dat terwijl de eerste gemeenten (verspreid over het Romeinse rijk) Gods ritme aanhielden, de feesten vierden en op de sabbat uitrustten. Daar stak keizer Constantijn een stokje voor en op die bijeenkomst in Nicea heeft hij besloten om alles wat aan Israël en de Joden herinnert, weg te doen. Dus ook Gods verbond. We kregen een zonnekalender voor de maankalender en de rustdag op zaterdag die God had ingesteld werd vervangen door de zondag (vernoemd naar de zonnegod).
Zo was er niet meer een wisselend maanjaar, wat ieder jaar anders valt en waardoor je er niet echt grip op hebt. (Want het was blijkbaar Gods bedoeling dat de mens er niet controle over had). Maar er kwam een zonnejaar wat veel voorspelbaarder is en wat gelinkt is aan de zonnegod. En alles wat we in de Bijbel leren over de maanden en de feesten werd vervangen. Eigenlijk kwam er een hele nieuwe interpretatie van de Bijbel met een nieuwe kalender, rustdag en feestdagen.
Laten we kijken wat Jezus er over zegt in Mattheus 5:
“Denk niet dat Ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen; Ik ben niet gekomen om die af te schaffen, maar te vervullen. Want, voorwaar, Ik zeg u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één jota of één tittel van de Wet voorbijgaan, totdat het alles geschied is. Wie dan een van deze geringste geboden afschaft en de mensen zo onderwijst, zal de geringste genoemd worden in het Koninkrijk der hemelen; maar wie ze doet en onderwijst, die zal groot genoemd worden in het Koninkrijk der hemelen.”
In de rust komen
Zullen we zo aan het begin van onze jaartelling tijd nemen om in de rust te komen en God te zoeken in de stilte. Om te luisteren naar wat op Zijn hart is voor het seizoen dat voor ons ligt. Zullen we Hem vragen ons te openbaren hoe het zit met Zijn kalender, Zijn ritme en Zijn feesten die heenwijzen naar Zijn terugkomst?
David zegt in Psalm 19 dat de wet, de richtlijn, het gebod en de voorschriften van de Heer zoeter zijn dan honing. Wat houden die in en gelden die ook nog voor ons? Laten we dit jaar op onderzoek gaan, wie zoekt die zal zeker vinden!
Ik wens ieder een gezegend jaar!
Voor meer informatie, bestel het dagboek Manna voor elke dag.
