ROTTERDAM – Kom en Zie hield afgelopen vrijdag opnieuw een avonddoopdienst met een groot aantal dopelingen. In totaal lieten 23 mensen zich dopen. Volgens Kom en Zie groeit het aantal dopelingen al langere tijd zo sterk, dat de doopdiensten niet meer binnen de reguliere zondagdiensten passen.
Waar dopen eerder op zondag plaatsvonden, verschoof de gemeente eerst naar de middag, na afloop van de dienst. Inmiddels kiest Kom en Zie sinds dit seizoen voor aparte avonddoopdiensten, eens per twee à drie maanden. Daarbij worden familieleden, vrienden en andere betrokkenen uitgenodigd.
De getuigenissen lieten zien hoe God een machtig werk deed onder de bekeerlingen. Ondanks heftige gebrokenheid klonk telkens dezelfde lijn door: Jezus Christus heeft hun leven geraakt, en de doop is voor hen een bewuste stap van overgave en gehoorzaamheid.
Getuigenissen:
Linda vertelde openhartig dat zij haar hele leven wel geloofde dat God bestond, maar Hem nooit echt had ervaren. Ze sprak over een zeer donkere periode in haar leven, waarin ze meerdere pogingen deed om een einde aan haar leven te maken. Toen zij zich had aangemeld bij de levenseindekliniek, begon er volgens haar iets te kantelen. Berichten en teksten over hoop en leven brachten haar uit bij God. Ze begon de Bijbel te lezen, sprak met christenen in haar omgeving en kwam tot de overtuiging dat God nog een plan met haar leven heeft. In het doopbad koos zij voor, zoals zij het zelf zei, “een weg van hoop en leven”.
Ook Sylvester liet zich dopen. Hij zei dat hij zijn oude leven achter zich wil laten en opnieuw geboren wil worden in Christus. In zijn getuigenis stond dankbaarheid centraal: voor het leven, voor gezondheid, voor familie en voor de mensen om hem heen. Hij benadrukte dat mensen vaak vergeten hoe veel zij ontvangen hebben, en riep aanwezigen op om liefde niet voor zich te houden maar uit te spreken zolang dat nog kan.
Rosa vertelde dat zij niet op zoek was naar religie, maar naar rust. Al vanaf jonge leeftijd worstelde zij met innerlijke onrust en boosheid. Rond haar veertiende begon zij te bidden, zonder precies te weten tot wie zij sprak. Toen zij in mei 2025 voor het eerst een kerkdienst bezocht, werd zij diep geraakt. Vanaf dat moment, zei ze, werd steeds duidelijker dat God al langer in haar leven aan het werk was. Ze beschreef hoe haar angst veranderde in vertrouwen, haar chaos in rust en haar verdriet in warmte. Haar conclusie was helder: zij was niet op zoek naar Jezus, maar naar de waarheid – en vond die in Hem.
Rosalie groeide op in een reformatorische context en ontving als kind de kinderdoop. Toch werd geloof voor haar lange tijd vooral routine. Ze vertelde over een moeilijke jeugd, onveiligheid thuis en trauma’s die zij heeft meegedragen. Later kwam zij in een christelijk pleeggezin terecht, waar het verlangen groeide om God werkelijk te leren kennen. Toen zij in een evangelische kerk terechtkwam, voelde zij zich direct welkom. Ze gaf opnieuw haar leven aan God en liet zich nu dopen op basis van een persoonlijke geloofskeuze. In haar getuigenis zei zij dat zij haar angsten en trauma’s in het doopwater wil achterlaten.
Meerdere andere dopelingen vertelden hoe God hen uit een periode van depressieve gedachten, leegte, onzekerheid of zonde trok. Julia vertelde dat zij lange tijd worstelde met depressieve gevoelens en suïcidaliteit en zelfs euthanasie overwoog. Sinds zij Jezus leerde kennen, zei zij, werd de leegte in haar leven vervuld en kwam de wil om te leven terug. Noah beschreef juist een heel andere route: hij wilde aanvankelijk niets van het evangelie weten en reageerde boos als iemand over Jezus begon. Toch veranderde dat, mede door ontmoetingen op straat en later via een Alpha-cursus. Hij zei dat hij als ongelovige begon, maar als christen eindigde.
Ook jonge dopelingen deelden hun verhaal. Jessica, 16 jaar, groeide op in een gelovig gezin en vertelde hoe zij door jongerendiensten, vriendschappen en Bijbellezen steeds sterker tot de overtuiging kwam dat de doop een stap was die God van haar vroeg. Anderen spraken over het verlangen om hun oude leven achter zich te laten, Gods leiding te volgen en hun geloof niet langer verborgen te houden.
De groei van het aantal dopelingen laat zien dat er binnen Kom en Zie veel beweging is. De overstap naar aparte avonddoopdiensten lijkt inmiddels geen uitzondering meer, maar een noodzakelijke vorm om ruimte te geven aan wat er in de gemeente gebeurt. Met 23 dopelingen op één avond werd afgelopen vrijdag opnieuw zichtbaar dat de doopdienst bij Kom en Zie is uitgegroeid tot een opzichzelfstaand moment, waar niet alleen de gemeente, maar ook hele families en vriendengroepen getuige van zijn.
