Al decennialang zijn de sjiitische regeringsleiders in Iran geobsedeerd door de dood. Sinds de Iraanse revolutie in 1978 worden kinderen opgevoed met verhalen over martelaarschap. Jonge mannen werd geleerd dat sterven voor Allah de hoogste eer was die ze konden bereiken. Maar nu tienduizenden moskeeën sluiten en het islamitische regime zijn greep op de harten van het volk verliest, gebeurt er iets buitengewoons.De islam sterft uit in Iran, maar de ondergrondse kerk leeft!
Mohamad Faridi kent deze realiteit uit eerste hand. Als jonge jongen die opgroeide in de vroege dagen van de revolutie in Iran, was Mohamads wereld doordrenkt van angst. De echo’s van koranrecitaties vulden zijn huis. Beelden van martelaarschap bedekten de muren van moskeeën. Mohamads familie werd geëerd omdat hun familieleden waren gestorven als “Shahids” — martelaren voor de islam. Straten in Teheran dragen hun familienaam als eerbetoon aan hun offer. Van kinds af aan werd Mohamad geleerd dat het uiteindelijke doel van het leven was om voor Allah te sterven. Maar onder die toewijding schuilde angst.
Op een nacht tijdens zijn training bij de Basij, onderdeel van het Islamitische Revolutionaire Garde Corps (IRGC), werd Mohamad samen met andere jonge soldaten in een islamitisch graf gedwongen. Het regime wilde dat ze de dood zouden ervaren voordat ze ooit een slagveld zouden betreden. Diep in de aarde, niet in staat om zijn eigen handen voor zijn gezicht te zien, voelde Mohamad de paniek in zijn borstkas opkomen bij elke ademhaling. Aarde drukte tegen zijn gezicht. De lucht was bedorven door de geur van aarde en verval. Islamitische gezangen over de dood en Het martelaarschap weerklonk boven hem terwijl hij gevangen lag in de duisternis.
Martelaarschap
Moslims wordt geleerd om het graf te vrezen. Veel islamitische leerstellingen beschrijven de kwelling na de dood — ondervragingen, straffen en martelingen die de ziel te wachten staan. Mohamad worstelde al sinds zijn kindertijd met de angst voor het hiernamaals, maar telkens als hij vragen stelde, werd hij het zwijgen opgelegd. Er werd hem verteld dat vragen tot twijfel leiden, twijfel tot zonde, en zonde tot de hel. De enige gegarandeerde weg naar het paradijs, zo werd hem geleerd, was het martelaarschap. Mohamad verlangde er dus naar om voor Allah te sterven.
Na het voltooien van zijn militaire dienst bij de IRGC bleef er echter een leegte hangen. Op 21-jarige leeftijd begon hij te zoeken naar betekenis die verder ging dan rituelen, angst en streven. Toen veranderde één gesprek alles. Een goede vriend, Rasul, vertelde hem over Jezus.
Bliksem
Rasul legde uit dat Jezus vrijwillig leed, bloedde en stierf zodat de mensheid eeuwig leven zou kunnen hebben. Mohamad zat versteld. Zijn hele leven was hem verteld dat vrede met God alleen kon komen als hij zichzelf strafte door op zijn borst te slaan, in zijn huid te snijden, zijn eigen bloed te vergieten in daden van religieuze toewijding. Maar hier was een boodschap die anders was dan alles wat hij ooit had gehoord: Jezus had al een wrede dood voor hem ondergaan!
Mohamad beschreef dat moment later alsof de bliksem zijn hart had geraakt. Voor het eerst ontmoette hij een God die niet door angst werkte, maar door liefde werd gedreven. Die dag gaf Mohamad zijn leven aan Jezus! Zijn hele wereld veranderde in een oogwenk. Hij sloot zich onmiddellijk aan bij de ondergrondse kerk in Iran en ontmoette in het geheim gelovigen. Ook bestudeerde hij de Bijbel en deelde hij het evangelie met mede-Iraniërs die snakken naar hoop.
Bedreigingen
Maar in Iran is het gevaarlijk om je van de islam af te keren. Naarmate Mohamad zich steeds uitgesprokener toonde over zijn geloof, werden de bedreigingen heviger. Uiteindelijk werd duidelijk dat hij niet langer veilig in zijn land kon blijven. Door een reeks wonderbaarlijke gebeurtenissen wist hij uit Iran te vluchten en kreeg hij in de Verenigde Staten asiel als religieuze vluchteling.
Tegenwoordig is Mohamad voorzitter van Iranian Christians International, een organisatie die zich richt op evangelisatie, discipelschap, Bijbelverspreiding en het versterken van de ondergrondse kerk in Iran en de hele moslimwereld.
Gedesilusioneerd
Volgens Mohamad is het geestelijke landschap in Iran drastisch aan het veranderen.Tijdens zijn No Longer Nomads-interview met Josh Doyle beschreef hij Iran als een natie die gedesillusioneerd is geraakt door het islamitische regime na decennia van onderdrukking, corruptie en geweld. “De islam sterft uit zoals je nog nooit iets zo snel hebt zien sterven in Iran,” vertelde Faridi: “Religie is dood in Iran.”
Hij wees op berichten dat 50.000 van de 75.000 moskeeën de afgelopen jaren zijn gesloten en beschreef scènes tijdens de protesten van 2026, waarbij Iraniërs islamitische heiligdommen in brand staken en de ideologie van het regime publiekelijk afwezen.
De Weg
Maar hoewel veel Iraniërs zich van de islam afkeren, laten ze spiritualiteit niet helemaal varen. Er blijft een spirituele honger naar waarheid bestaan — en ze ontdekken de Weg, de Waarheid en het Leven in Jezus! Volgens rapporten van organisaties die religieuze vervolging monitoren, Iran herbergt momenteel een van de snelst groeiende ondergrondse kerken ter wereld, per hoofd van de bevolking. Ondanks arrestaties, bewaking, vervolging en executies stromen Iraniërs massaal naar huiskerken in het hele land..
Uit de as
Veel voormalige moslims vertellen dat ze Jezus hebben leren kennen via dromen, visioenen of wonderbaarlijke ontmoetingen, nog voordat ze ooit een christen hadden ontmoet. Anderen downloaden in het geheim bijbels, bekijken online preken of horen het evangelie via vertrouwde vrienden. Juist het regime dat een natie via angst probeerde te beheersen, heeft onbedoeld een generatie gecreëerd die wanhopig op zoek is naar waarheid en genade!
De natie die ooit jonge mannen opleidde om te sterven, is nu getuige van duizenden mensen die een nieuw leven in Jezus ontdekken! Misschien is dat wel de grote ironie die zich vandaag de dag onder de oppervlakte van Iran ontvouwt: terwijl de ideologie van de dood langzaam onder haar eigen gewicht instort, blijft de ondergrondse kerk uit de as herrijzen — levend, groeiend en onmogelijk te begraven!
Bron: CBN News
