Vanaf jonge leeftijd droeg Danielle twee dromen in haar hart: mensen helpen en moeder worden. Maar toen haar lichaam niet het gebruikelijke pad naar moederschap volgde, werd haar geloof diep en pijnlijk beproefd. Dit is een verhaal van Gods genade die menselijke verwachtingen overstijgt—en van het wonder van het leven dat daarop volgde.
Kinderdromen botsen met een onverklaarbare medische aandoening
Danielle deelt: ‘’Toen ik klein was, had ik twee dromen voor mijn leven. De eerste was om mensen te helpen en de tweede was om moeder te worden. God legde dat in mijn hart als kind.’’
Maar toen Danielle in de puberteit kwam, bleef haar menstruatie lang uit. Het begon pas toen ze 18 was, en ook toen bleef haar cyclus onregelmatig.
Medische hulp bracht weinig antwoorden. ‘’Maar de dokters zeiden niets. Ze zeiden dat ze gewoon zouden afwachten. Maar toen ik 20 was, stopte mijn menstruatie—uit het niets. Ik heb in mijn leven zo’n tien gynaecologen gezien. Niemand wist wat het was, want uit tests bleek dat mijn organen in orde waren. Dus toen ze me hormonen gaven, werkte alles goed. Maar dat wilde ik niet. Ik bad echt en zei tegen God: ik weet dat U mij kunt genezen.’’
De verborgen strijd achter de symptomen
Begin twintig groeide Danielle in haar geloof, maar ook in haar begrip van zonde en de gevolgen daarvan. Ze herinnert zich: ‘’God liet me zien dat het op de een of andere manier ook mijn eigen schuld was. In mijn tienerjaren worstelde ik veel met mijn lichaam en hoe ik eruitzag. Dus begon ik maaltijden over te slaan. Ik at alleen ’s avonds omdat ik niet wilde dat mijn ouders zouden zien dat ik worstelde. Ik besefte niet dat dat niet normaal was. Ik praatte er nooit over, dus niemand kon me helpen.’’
Ze gaat verder: ‘’Maar toen ik 22 was, begon ik in te zien dat dit eigenlijk niet was hoe God wilde dat we voor ons lichaam zorgen. Dus waarschijnlijk begon er iets in mijn hersenen te reageren, omdat ik de hele tijd onder stress stond. Mijn lichaam zei eigenlijk: oké, als je dit met je lichaam doet, dan kun je geen baby dragen.’’
Vasthouden aan hoop midden in de worsteling
In deze jaren worstelde Danielle met teleurstelling en verwarring. Ze had moeite met de vraag waarom genezing uitbleef. Tegelijkertijd veranderde ze niet hoe ze voor haar lichaam zorgde, omdat ze er nog steeds niet tevreden mee was. Aan de andere kant wist ze diep vanbinnen dat ze op een dag moeder zou worden, net zoals ze als kind had gedroomd.
Een teken van God
Toen Danielle aan de Bijbelschool studeerde, begon ze te daten met haar toekomstige man, Mischa. Maar twijfel kroop binnen: kon ze hem de grote familie beloven waar hij naar verlangde? Ze vroeg God om een teken. Ze getuigt: ‘’Het is gek. Voordat we het officieel maakten, kreeg ik opeens mijn menstruatie, zomaar uit het niets. Na twee maanden kwam het niet meer terug. Maar het was als een glimp van God die zei: ‘Vertrouw Mij’. Alleen omdat ik nog wachtte tot een gebed werd verhoord, betekende dat niet dat ik niet met de man kon gaan die God eigenlijk voor mij had.’’
Gods ingrijpen op een onverwacht moment
Toen Danielle en Mischa na de Bijbelschool trouwden, merkte Danielle dat ze wat indommelde in haar geestelijk leven. ‘’Ik werd een beetje lui. Het was geen tijd waarin ik diep bad en God vertrouwde en elke dag bad om een kind te krijgen of iets dergelijks.’’
Toch liet God zijn wonderbaarlijke kracht zien in Danielles leven in die periode. ‘’Ik herinner me zelfs de dag voordat ik een zwangerschapstest deed: ik ging bidden tijdens een wandeling en ik gaf God de schuld. Ik zei: ‘Waarom? Ik doe alles en U doet niets. Wat moet ik doen?’’’
Ondanks alles besloten Danielle en Mischa het krijgen van kinderen volledig in Gods handen te leggen. Ze gebruikten helemaal geen anticonceptie. ‘’We zeiden: als God ons een kind geeft, dan moet Hij bepalen wanneer.’’
Rond die tijd overwoog Danielle een training te volgen om vrouwen te ondersteunen in het natuurlijk in balans brengen van hormonen. Wat er toen gebeurde, verbaasde haar: ‘’Ik wilde een zwangerschapstest doen voordat ik daaraan begon, gewoon zodat ik niet veel geld voor niets zou investeren. Dus deed ik zomaar een test—en hij was positief.’’
Schok, schuldgevoel—en genade die ons verstand te boven gaat
Haar eerste reactie was geen pure vreugde, maar schok. Ze legt uit waarom: ‘’Het was niet de schok dat ik zwanger was. Het was een schok omdat ik me realiseerde in wat voor geestelijke staat ik verkeerde. Ik had zoveel schuldgevoel en ook zoveel angst dat ik dacht: waarom heb ik God niet meer vertrouwd?’’
Danielle vervolgt: ‘’Hij koos er gewoon voor om mijn baarmoeder te openen en mij op de een of andere manier te genezen. Ik wil dat mensen weten dat het door Zijn genade is. Wij denken dat omdat we goed doen of dicht bij God leven, Hij ons geneest of dan iets gebeurt waar we al lang voor bidden. Maar het is gewoon Gods timing en Zijn beslissing.’’
Een wonder genaamd Zoey
Tijdens de zwangerschap werd Danielle voortdurend herinnerd aan Gods onvoorwaardelijke liefde en genade. ‘’Ik had helemaal geen complicaties tijdens de zwangerschap, terwijl ik dat juist wel had verwacht. Tijdens de zwangerschap liet God me echt zien dat ik niet bang hoefde te zijn. Er was een moment dat ik besefte: dit kind is pure genade. Het laat zien dat God me niet alleen vergaf dat ik mezelf niet accepteerde zoals Hij me gemaakt had.’’
‘’Hij deed nog zoveel meer—Hij herstelde het ook. Hij zegt: ‘Ik vergeef je en Ik doe zelfs meer dan dat, want dat is wat Ik voor je leven gepland heb.’ Ik zei altijd toen ik jonger was: als God me echt mijn menstruatie teruggeeft, dan zal ik altijd op Hem vertrouwen. Maar zo werkt het niet. Zelfs nu zijn er momenten dat ik twijfel of Hij er wel is, ook al heeft Hij zo’n wonder gedaan.’’
In die momenten roept Danielle tot God. ‘’Wanneer ik me zwak voel of niet weet wat ik met de baby aan moet, dan weet ik dat Hij wilde dat ik dit kind zou hebben. Dat is altijd iets waar ik op terugval. Het is niet onze beslissing dat Zoey er is, maar het is Zijn beslissing. Dus op de een of andere manier gaat Hij ons de kracht, moed en volharding geven om de ouders te zijn die zij nodig heeft.’’
