De dood van ayatollah Ali Khamenei is volgens de Iraans-Nederlandse evangelist en voorganger Farshid Seyed Mehdi een ongekende gebedsverhoring voor Iran. Hij staat in contact met grote groepen feestende mensen, en ook persoonlijk doet het hem goed. “Ik ben 37 jaar niet meer in mijn land geweest. Dat was onmogelijk. Khamenei zag christenen als misleiders van moslims. Hij voelde zich door God geroepen om ons werk uit te schakelen.”
Seyed Mehdi, die jarenlang actief is in evangelisatie onder moslims, zegt dat hij door het regime werd beschouwd als vijand van de islamitische republiek. “Voor mensen zoals ik was er geen weg terug. Het regime zag evangelisatie als een bedreiging voor de staat.”
Dansen in de schuilkelders
Opvallend noemt hij de reacties in zowel Iran als Israël na het uitbreken van de recente aanvallen. “Israëli’s zaten sinds zaterdag in schuilkelders vanwege raketten. Iraniërs ook. Maar in beide landen werd gedanst toen de aanval begon. Iraniërs zeggen: ‘Dank aan Israël voor de hulp.’ En Joden zeggen: ‘We lopen risico op bombardementen, maar we willen dat jullie land vrij wordt.’”
Volgens Seyed Mehdi raakt dat aan een diepere historische laag. “De relatie tussen Iran – het oude Perzië – en Israël gaat terug tot Esther, Nehemia, Daniël en koning Cyrus. Er is altijd een bijzondere verbondenheid geweest. Sommige Joden voelen dat ze Perzië als het ware terugkrijgen, bevrijd van een dictator.”
Tegelijkertijd klinkt er internationale kritiek. Tegenstanders van president Trump vragen zich af wat er na een eventuele val van het regime komt. “Mensen zeggen: wat is het volgende regime? Maar volgens mij is dit de waarheid: ze moeten doorzetten zodat dit systeem niet blijft. Dit is dé manier om de controle van de politieke islam in de regio te breken. Het volk wil namelijk absoluut geen islam meer.”
Een regime onder druk
Hoe machtig is het regime nu nog? Volgens Seyed Mehdi is de positie verzwakt. “Ze hebben twee vijanden: Israël en de VS die bombarderen, en hun eigen bevolking. De leiders zitten als muizen in hun holen. Niemand durft zich als opvolger van Khamenei te presenteren. Wie zich uitspreekt, loopt het risico dat de volgende raket op hem gericht wordt.”
Daarnaast wijst hij op de interne dreiging. “De bevolking wacht op dit moment. Dit voelt als een laatste ronde. Mensen willen hun land terug.”
Toch is het regime volgens hem nog niet verslagen. De Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) en de Basij-milities beschikken nog altijd over wapens en machtsstructuren. “In veel moskeeën zitten gewapende mannen. Zij schieten nog steeds op demonstranten. Het systeem staat nog overeind omdat zij de wapens hebben.”
Hij ziet signalen van scheuren binnen het staatsapparaat. “De reguliere politie werkt minder samen met de garde. Sommige militairen hebben hun wapens neergelegd en zeggen dat ze het volk willen beschermen. Maar de kern van de macht is nog intact.”
Protesten en propaganda
Seyed Mehdi spreekt van massale vreugde onder delen van de bevolking. “Miljoenen mensen dansten ’s nachts op straat. Overal foto’s en video’s. Terwijl sommige media doen alsof het land rouwt.” Volgens hem circuleren er online talloze spotprenten over officiële rouwverklaringen.
Tegelijkertijd waarschuwt hij voor geweld. “Er zijn in de afgelopen jaren tienduizenden doden gevallen bij protesten. Fanatieke aanhangers van het regime zijn hun leider kwijt. Ze zijn wraakzuchtig richting de demonstranten.”
Internationaal ziet hij bondgenoten van Teheran verzwakken. “Groepen in Libanon, delen van India en andere landen die financieel of ideologisch verbonden waren met Iran, staan onder druk. Het hele netwerk wankelt.”
Gevolgen voor de regio
Volgens Seyed Mehdi kan een machtsverschuiving in Iran gevolgen hebben voor Afghanistan, Turkije en andere landen in de regio. “Iran was jarenlang een sleutelland voor de politieke islam. Als dat valt, raakt dat het hele web. Regeringen die hun macht baseren op religieuze dwang worden nerveus. De bevolking in Turkije bijvoorbeeld, zijn ook klaar met de politieke islam. Dat brengt de regering in een spagaat, want als ze gaan schieten op de demonstranten, is dat slecht voor hun reputatie tegenover de rest van de wereld.”
Hij stelt dat angst het belangrijkste machtsmiddel is geweest. “Ze kunnen de islam alleen behouden door angst. Dat zie je ook aan hoe ze op protesten schieten.”
Ruimte voor geloof?
Op de vraag wat deze ontwikkelingen betekenen voor christenen in het Midden-Oosten, spreekt hij van een open venster. “Mensen zijn teleurgesteld in religieuze machtsstructuren. Je ziet ook een groei van atheïstische bewegingen. Maar ik geloof dat het christendom een grote kans krijgt om te groeien. Wij delen geen religie, maar gefocust op een relatie met God. Dit gaat een enorm domino-effect hebben, er zal een evangeliserende kerk opstaan vanuit Iran, die ook de buurlanden gaat bereiken.”
Seyed Mehdi roept op tot gebed en voorbereiding. “Bid mee dat het regime valt, want dat is een zegen voor de hele wereld. Bid ook voor de kroonprins van Iran, Reza Pahlavi. Hij heeft een groot hart voor de christenen in Iran. Bid mee dat hij zijn positie krijgt om te staan voor de toekomst van Iran.” Ook vraagt Farshid voor financiën en gebed voor christelijke radio-uitzendingen in Iran onder de naam Transform Iran. “Als het systeem openbreekt, moeten we klaarstaan.”
