Eind 2021 verkochten Martin en Tirzah Hofman al hun bezittingen en vertrokken samen met drie kinderen naar Zuid-Afrika. Het was het idee om daar voor langere tijd te blijven, maar dit werden vier jaren. We hebben meerdere artikelen geschreven over het mooie werk dat zij daar hebben gedaan: Van vele mensen die hongerig zijn naar de Bijbel tot tweehonderd gevangen in Mozambique die Jezus aannemen. Nu ruilen zij de sloppenwijk in Knysna in voor een nieuw begin in Nederland. Tirzah blikt terug op hoe God hen de afgelopen jaren van het begin tot het eind op bijzondere wijze heeft geleid.
De beslissing om terug te keren naar Nederland viel het stel zwaar, maar zij hebben Gods leiding hier sterk in ervaren. Dit ervoeren zij ook zo toen hun stichting in het leven werd geroepen. Tirzah blikt terug op dit bijzondere begin.
Lege handen
In eerste instantie kwamen Martin en Tirzah naar Zuid-Afrika vanuit het idee om een bestaande stichting over te nemen, maar dit liep anders. ‘’Dat was heel spannend voor ons’’, vertelt Tirzah. ‘’We hadden een grote stap genomen en toen stonden we plotseling met lege handen. Toch voelden we duidelijk dat God ons riep om in deze wijk te zijn.’’
Geopende deuren
Zij richtten een eigen stichting op, Come Mission, en merkten dat God dat zegende. Hoewel alles volgens Tirzah langzaam verloopt in Zuid-Afrika, lukte het in dit geval om het binnen twee maanden volledig rond te krijgen. Dat was heel snel voor Zuid-Afrikaanse begrippen! Daarnaast hadden zij via via contact gekregen met mensen wiens gebouw zij mochten gebruiken. Deze mensen gaven aan dat er in die omgeving nog helemaal geen programma’s bestonden. ‘’Die hebben we daar meteen mogen opzetten. Heel bijzonder hoe snel God die deuren heeft geopend. In zo’n situatie zie je Gods hulp en hoe Hij soms leidt op een andere manier dan je zelf had kunnen bedenken.’’
Geen veroordeling
Hoewel zij wisten dat zij op de juiste plek waren, werden zij in eerste instantie allesbehalve warm onthaald door de inwoners van de sloppenwijk. Tirzah vertelt: ‘’De eerste reactie van de mensen was: ‘Wat moeten zij in onze wijk?’ Ze kenden ons nog helemaal niet en wilden niet met ons praten.’’
Dit bleek ook vooral te maken te hebben met eerdere ervaringen: ‘’Ze verborgen hun drankflessen, omdat zij dachten dat wij hen zouden veroordelen. Dit hebben zij namelijk eerder zo ervaren. Maar wij zeiden: ‘We zien het wel, maar veroordelen jullie niet.’ Dit brak al gauw het ijs, waardoor op een laagdrempelige manier meteen mooie gesprekken volgden.’’
Charis Bible College
Die eerste kennismaking legde een diepgaand probleem bloot: De mensen waren erg bang voor de Bijbel en voor God. Martin en Tirzah hadden nog weinig ervaring met zendingswerk en kwamen voor het eerst in een sloppenwijk terecht. Toen zij tijdens hun eerste bezoek aan de plaatselijke kerk op banners over de open dag van Charis Bible College stuitten, wisten ze het meteen: ‘Dit is wat wij nodig hebben’. ‘’Ook als je al lange tijd christen bent, kunnen er nog vraagstukken zijn. We hadden eigenlijk van tevoren al het idee dat we een Bijbelschool zouden moeten volgen om het werk goed te kunnen doen, dus de puzzelstukjes vielen echt op z’n plek.’’
Vanuit het onderwijs van Charis kregen zij de juiste tools mee om om te gaan met de situatie in de sloppenwijk. Met resultaat: ‘’Door wat we daar leerden en weer toepasten in ons contact met de mensen voelden zij zich veilig om naar ons toe te komen met hun problemen en hulpvragen. De angst voor God kwam steeds naar voren in de gesprekken. Als ik hen vroeg of ze wel eens in de Bijbel lazen, dan gaven ze aan dat ze dat niet durfden. Ze voelden alleen maar aanklacht vanuit de Bijbel en hadden nooit geleerd om vanuit het volbrachte werk Gods liefde in de Bijbel te ontdekken.’’
Andere boodschap
In het verleden is hen verteld dat zij eerst goed genoeg moesten zijn voordat God hen zou helpen of voordat zij door anderen geholpen mochten worden. Martin en Tirzah brachten een andere boodschap, die veel losmaakte: Dat het evangelie gratis is en dat het er niet om gaat hoe goed of slecht je bent. ‘’De mensen huilden wanneer ik hen vertelde dat God van hen hield en niet boos op hen was, ondanks dat ze nog vastzaten aan drank of drugs. Hierna lichtten hun ogen op. Wij hebben altijd geholpen, ongeacht of iemand nog in zonde leefde of dat zij nu wel of niet beseften wie zij in Christus zijn. Op deze laagdrempelige manier hebben we met veel mensen contact kunnen leggen.’’
De mensen huilden wanneer ik hen vertelde dat God van hen hield en niet boos op hen was, ondanks dat ze nog vastzaten aan drank of drugs. Hierna lichtten hun ogen op.
Liefde nodig
Een andere manier van contact leggen gebeurde door middel van wekelijkse outreach: ‘’We hielden ook wel eens een ‘praise-dienstje’ buiten met de muziek heel hard aan. Dat werd in de hele wijk gehoord en de mensen kwamen dan langzaamaan naar ons toe. Dat was zo’n mooi gezicht! Sommigen waren ziek of dronken. We deelden een korte boodschap en baden voor hen. Het is triest dat er mensen zijn die altijd in armoede moeten leven en geen hoop hebben, maar wij konden hen vertellen dat er wel hoop is en dat God ook op een hele praktische manier voor hen wil zorgen. Maar wat zij nog het meeste nodig hadden was gewoon liefde voelen. Ze wilden geknuffeld en vastgehouden worden.’’
Wat zij nog het meeste nodig hadden was gewoon liefde voelen. Ze wilden geknuffeld en vastgehouden worden.
Ommekeer
De liefde van God die Martin en Tirzah konden delen, veranderde vele levens. De impact op langere termijn is een hoogtepunt voor Tirzah. Er zijn veel verhalen die zij zou willen delen, maar twee springen eruit:
- Er was een stel met een huisje dat schuin liep en verrot was. Als het regende, werd alles nat. Met donaties hebben Martin en Tirzah een nieuw huisje voor hen kunnen bouwen. Hierdoor kregen zij weer hoop en zin om er iets van te maken. Ze onderhielden hun huisje keurig, legden een tuintje aan en beide kregen een baan.
- Een jonge alleenstaande moeder hielp altijd ongevraagd mee wanneer zij ‘s ochtends pap uitdeelden aan de kinderen. ‘’Vaak genoeg deden mensen dat om geld te krijgen’’, legt Tirzah uit, ‘’maar dat was bij haar niet het geval. Ook zij leefde onder erbarmelijke omstandigheden en ook voor haar hebben we een nieuw huisje kunnen bouwen. We hielpen haar een CV te maken en langs werkplekken te brengen. Ze kreeg een baan! En besef wel: Dat is daar erg moeilijk. Naast haar baan is zij drie jaar lang trouw gebleven in het helpen bij de kinderen. Privé regelde ze alles keurig en haar huisje was altijd netjes; je zag gewoon een ommekeer. Simpelweg doordat zij gezien werd en op weg geholpen werd.’’
Privé regelde ze alles keurig en haar huisje was altijd netjes; je zag gewoon een ommekeer. Simpelweg doordat zij gezien werd en op weg geholpen werd.
In totaal hebben Martin en Tirzah twintig huisjes kunnen bouwen en dat heeft echt verschil gemaakt. ‘’Je ziet dat als ze in een slop wonen die helemaal beschadigd is, ze ook passief worden. Het heeft toch geen zin en dat zie je terug in hun algehele levenshouding. De nieuwe huisjes zagen er allemaal keurig uit en brachten verandering. Zo mochten wij kleine lichtjes zijn.’’
Fundament
De tijd in Zuid-Afrika heeft Martin en Tirzah zelf ook veel gebracht. Het onderwijs van Charis speelt hier een grote rol in. Een groot deel van hun tijd in de zending viel samen met de Bijbelschool. ‘’Door het hele proces dat we daar doormaakten, de moeilijke en mooie momenten, hebben we tussen het werk door veel kracht uit de lessen van Charis kunnen halen om door te gaan. Er zijn momenten geweest dat we het niet zagen zitten en dat we ons afvroegen of wat we deden echt effect had. De lessen die we tussendoor luisterden sloten dan weer zo mooi aan op de situatie waar we in zaten. Dit in combinatie met het feit dat we het onderwijs direct konden uitleven, heeft voor zo’n diepgeworteld geloof gezorgd. We hebben er een goed fundament mee kunnen bouwen.’’
Agressieproblemen
De tijd in Zuid-Afrika bestond, dankzij het onderwijs van Charis, ook uit een periode van ‘opruimen’. In een eerder artikel is Martins leven, dat pieken en dalen heeft gekend, al eens beschreven. Tirzah deelt haar kant van het verhaal en hoe Zuid-Afrika een kantelpunt werd. ‘’Ik ben zelf christelijk opgevoed, maar Martin was niet gelovig toen ik hem leerde kennen. Hij bleek geïnteresseerd in het geloof en begon vragen te stellen. Er was een duidelijke honger naar God en hij maakte al gauw de keuze om Jezus te volgen, maar hij had agressieproblemen die nog een lange periode aanhielden. Als we de stad in gingen, kon hij veel drinken en raakte dan in een agressieve bui. Hij sloeg ramen in en heeft zelfs weleens met een keukenmes voor mij gestaan. Ik ben blij dat ik Jezus in mijn leven had, want op die momenten bad ik dat de rust weer mocht terugkomen en riep ik Jezus aan. Je zou eigenlijk denken dat Martin niet de juiste jongen zou zijn om een relatie mee te hebben, maar ik zag dat anders. Ik wist gewoon dat dit niet de echte Martin was. We trouwden op vrij jonge leeftijd.’’
Verandering
Toch kwam er in eerste instantie nog veel boosheid uit Martin en er ontstond een drang tot controle, ook over Tirzah. ‘’In het begin had ik het nog niet zo door, maar op een gegeven moment durfde ik niet eens meer wat later thuis te komen. Als ik boodschappen deed, durfde ik het niet te lang te maken, omdat hij dan belde om te vragen waar ik bleef. Als ik naar een vriendin ging, dan belde hij hoe laat ik thuis zou komen. Zo ging dat met alles en ik kwam op het punt dat ik het echt niet meer zag zitten om zo samen te moeten leven. Toen hij weer ergens over zeurde, zei ik: ‘Zie je wel dat je hierin controle over mij wil houden?’ Ineens besefte hij: ‘Dit hoort inderdaad niet zo’. Maar inmiddels zijn er dan allemaal laagjes opgebouwd en als je die niet opruimt, kun je erin blijven hangen. Hij wilde echt veranderen, maar wist gewoon niet hoe. We hebben lange tijd gezocht naar antwoorden op vragen als: ‘Hoe vind je nu werkelijk echte vrijheid in Christus, zoals we het in de Bijbel lezen?’. Sinds het onderwijs van Charis heb ik op heel veel vlakken, ook op het bovengenoemde vlak, een hele andere man gekregen. Alleen daarom al is het echt de moeite waard om samen een Bijbelschool te volgen!’’
Sinds het onderwijs van Charis heb ik op heel veel vlakken een hele andere man gekregen. Alleen daarom al is het echt de moeite waard om samen een Bijbelschool te volgen!
Opruimen
Tijdens het volgen van de Bijbelschool in Zuid-Afrika heeft Tirzah zelf ook veel kunnen opruimen. ‘’Dat gebeurt onbewust, omdat je zoveel waarheid in je hart krijgt. In het hele proces van Martin waar we samen doorheen zijn gegaan, heb ik me heel erg alleen gevoeld. Ik had ook niet het gevoel dat ik het kon delen, omdat ik dat niet vond passen bij een christelijk leven. Daardoor kwamen er bij mij allerlei onderdrukte gevoelens naar boven uit die jaren: Pijn, verdriet en boosheid. Met een burn-out en depressie tot gevolg. De periode die volgde was het alsof door de waarheid die steeds meer in mij kwam, al die dingen die er niet meer hoorden eruit moesten komen. Er volgde een periode van veel huilen, bidden en opschrijven wat er naar boven kwam, zodat ik het een plek kon geven. Ik ben een periode van drie maanden uit de running geweest, maar wat heel bijzonder was: Ik bleef de lessen van Charis beluisteren en op de juiste momenten kwam precies het juiste onderwijs over huwelijk en over het opruimen van oude zaken aan bod. Dat hielp me zo goed door dat proces heen, waardoor ik binnen die drie maanden ook echt alles had opgeruimd. God hielp mij erdoorheen en ik kon Zijn stem verstaan. Hij gaf mij Psalm 126:5: ‘Zij die zaaien met tranen, zullen oogsten met gejuich’. Het is een belofte dat ik nu in vrijheid mag wandelen en geen last meer van het verleden hoef te hebben.’’
Terugkeer
Vanuit die vrijheid hadden Martin en Tirzah hun werk in Zuid-Afrika willen voortzetten, maar bij hun kinderen keerde de wens om terug naar Nederland te gaan toch steeds weer terug. ‘’Dan moet je wel naar hun wens luisteren, want het kan niet ten koste gaan van je kinderen. Dat was een pittige beslissing, maar God gebruikt alles ten goede.’’
Bevestiging
Martin en Tirzah vroegen aan God om duidelijk te maken wat er met hun stichting Come Mission moest gebeuren, want zij wilden niet dat het werk zou stoppen. God antwoordde al snel én duidelijk door twee personen heen. ‘’Een week later kwam een vriend die ook Charis Bible College in Zuid-Afrika volgde, naar ons toe en zei: ‘Ik wil jullie helpen met de stichting. Kunnen jullie mij gebruiken?’ Dat was voor ons echt een bevestiging en heel bijzonder, want hij wist op dat moment niet van onze beslissing af. We vroegen hem om de programma’s over te nemen en dat wilde hij graag. De maanden daarna heeft hij met ons meegelopen en ons geholpen het nieuwe gebouw te bouwen. Dat hebben we dus ook net voor ons vertrek nog kunnen doen.’’
Een week later kwam een vriend die ook Charis Bible College in Zuid-Afrika volgde, naar ons toe en zei: ‘Ik wil jullie helpen met de stichting. Kunnen jullie mij gebruiken?’ Dat was voor ons echt een bevestiging en heel bijzonder, want hij wist op dat moment niet van onze beslissing af.
Droom
Tirzah had zelf altijd de kinderclub gedraaid en de kinderen waren heel dierbaar voor haar. Ook voor dat werk bad zij, waarna God antwoordde. ‘’Er waren voorheen mensen die stage liepen in onze kerk en dan ook meehielpen bij onze kinderclub. Daar zat ook een meisje bij dat dat een jaar heeft gedaan en toen is verhuisd. Zij had echt hart voor kinderen. We hadden geen contact meer met haar, maar kregen op een gegeven moment zomaar het idee om eens te vragen hoe het met haar ging. Haar reactie: ‘Wat bijzonder! Ik heb gedroomd dat ik bij jullie in de auto zat en weer met jullie meewerkte. Ik heb het gevoel dat ik terug moet gaan.’ Dat was ook weer zo bijzonder! We vertelden haar over onze plannen en vroegen of het iets voor haar zou zijn om de kinderclub over te nemen. Ze zei: ‘Dat is gewoon de reden dat ik terug moet gaan.’ Ook zij heeft nog een paar maanden met ons mee kunnen lopen en zet nu de kinderclubs voort. De belangrijkste programma’s blijven door deze twee personen gewoon draaien en dat was een duidelijk teken dat onze terugkeer goed was.’’
Come Mission Nederland
Inmiddels is Come Mission Nederland opgericht, waarmee Martin en Tirzah willen gaan ontdekken wat zij vanuit Nederland en in Nederland mogen betekenen. De komende periode staat in het teken van promotie en partners die de stichting steunen, meenemen in de nieuwe wending in hun missie. Met giften die zij ontvangen, willen zij zorgen voor een inkomen voor de twee mensen die de stichting in Zuid-Afrika hebben overgenomen. ‘’We geven nu extra’s, maar de bedoeling is dat onze vriend fulltime voor ons kan werken, zodat hij weer meerdere programma’s kan opstarten.’’
Het stel heeft verschillende plannen, waaronder het geven van een online discipelschapscursus: ‘’Daarin willen we delen wat we van Charis hebben geleerd, aangevuld met onze eigen ervaringen en visies. Met die groep willen we dan op missiereis gaan naar ons werk in Zuid-Afrika om hen daar de mogelijkheid te geven om het geleerde ook meteen weer uit te delen. Net zoals dat ons geholpen heeft.’’
Gebedsverhoring
‘’Charis is levensveranderend geweest voor ons werk, ons huwelijk en ons gezin’’, aldus Tirzah. Dat zij inmiddels werkzaam is voor Charis, is dan ook een gebedsverhoring waarin alles samenkomt. ‘’Ik zei tegen de Heer dat ik eigenlijk niet meer de wereld in wilde, omdat ik nu had geproefd hoe het is om te wandelen met Hem en het werk samen met Hem te mogen doen. Dat wil ik niet missen.’’
Interesse gekregen in het onderwijs van Charis Bible College? Klik dan hier voor meer informatie.
Op de hoogte blijven van de ontwikkelingen bij Stichting Come Mission? Je kunt hen volgen via Facebook en de website.
