Lysette Lubbers groeide op in de kerk maar leefde ook een tijd zonder God. Toen ze longcovid kreeg en ze moest wandelen om fit te blijven, werd haar blik steeds getrokken naar kerkgebouw De Kandelaar in Voorthuizen. Tijdens een dienst die in niets lijkt op de traditionele kerk van haar jeugd, besluit ze dat het niks voor haar is. Maar dan komt er iemand op haar af. “Ik moet tegen je zeggen dat je welkom bent en dat je op de goede plek zit.”
Haar atheïstische man beschreef de fases in haar leven zo: ‘Eerst een rechtsgeoriënteerde gelovige, toen een niet naar de kerk gaande gelovige of zelfs ‘niet-gelovige gelovige’ maar nu is er echt iets heel anders aan jou.’
Lysette komt uit een gezin “met de Bijbel op tafel”, zoals ze het beschrijft. “Ik heb gelovige ouders, die echt zoeken naar Gods bestemming en bedoeling.” Zelf heeft ze wel altijd het idee gehad dat God in haar leven was. “Ik weet niet eens hoe ik het goed kan omschrijven, maar behalve dat ik wist dat er een God is die over mij waakt en voor mij zorgt, wist ik niet hoe ik het geloof kon leven.”
Omarming
Ze kan ervan getuigen dat Hij ook werkt in de traditionele kerk. “Ik ben als kind gedoopt en heb als tiener bewust belijdenis afgelegd van mijn geloof. Als jongere kwam er heel veel verdriet in mijn leven door toedoen van anderen. Ik zag geen uitweg meer en ben letterlijk naar mijn kamer gerend; het enige wat ik nog kon was op mijn knieën zakken bij mijn bed en zeggen ‘Heer, U bent toch mijn Vader, hoe kan dit? U bent toch mijn Vader?’ Ik voelde letterlijk een omarming om mijn schouders die doorwerkte naar mijn hart zodat ik helemaal tot rust kwam. Het sterkte mij: de Heer is er altijd bij.”
Ondanks ervaringen en zeker weten, zakte Lysettes geloof na verloop van tijd weg. “Ik werd moeder en ging werken. Van lieverlee doofde het vuur, als je het al een vuur kunt noemen, zachtjes. De coronaperiode deed haar geloof de das om. “Je kon niet meer naar de kerk, de livestream liep steeds vast. Na een paar keer had ik het gezien. Ik las geen Bijbel meer en bad niet meer. Dat duurde een aantal jaar.”
Longcovid
In de coronaperiode wordt Lysette ook ziek. Ze krijgt onverklaarbare heftige reacties op stoffen en pollen, longproblematiek en longcovid. Dat laatste leidt tot een soort hersenmist. “Het lijkt alsof je duizelig bent, maar je bent het niet. Het is heel onplezierig omdat je onstabiel staat. Daarnaast had ik constant pijn in mijn lijf en mijn energie was compleet verdwenen. Ik kon nog maar tien minuten of een kwartier lopen, terwijl ik daarvoor met gemak een uur wandelde.” Om conditie op te bouwen en enigszins fit te blijven, probeert Lysette te blijven wandelen, al zijn het kortere stukken.
Tijdens het lopen, wordt haar blik steeds naar kerkgebouw De Kandelaar getrokken. “Iedere keer dacht ik: ik moet eens kijken wat daar is, die roep was zo sterk.” Het blijkt een evangelische gemeente te zijn. “Als je een traditionele kerk gewend bent, gebeurt er wel iets met je. De muziek, de manier van prediken. Ik dacht: waar ben ik nu terechtgekomen? Kan dit eigenlijk wel? Is dit wel eerbiedig? Ik probeerde te kijken en te luisteren naar wat er gebeurde, maar ik vond het heel ingewikkeld. Dit is vast niet zoals de Heer het bedoeld heeft. Worden als een kind? Er moet toch zondebesef zijn?”
Welkom
Ze bezoekt ook andere kerken, maar wordt steeds teruggetrokken naar Evangeliegemeente De Kandelaar, maar ze blijft zich er oncomfortabel voelen. “Tijdens het zingen nam ik mij voor: dit was mijn laatste keer, ik ga hier niet meer naar toe. Net toen ik dat besluit nam, kwam er iemand die ik niet kende vanaf de andere kant van de zaal naar mij toe lopen. Ze zei: ‘Ik heb het idee dat ik tegen je moet zeggen dat je hier meer dan welkom bent, je zit op de goede plek. Ik dacht: okeeeee, dat is wel een beetje apart maar ik redeneerde het weg. Dit kan ook gewoon zijn omdat ze af en toe zoiets doen, het hoeft niet per se heel bijzonder te zijn. En toen er vervolgens een moment kwam om elkaar te begroeten, kwam ze weer aanlopen: ‘Ik heb het idee dat ik het nog een keer moet herhalen; je mag hier zijn, je bent op de juiste plek’.”
In de week die volgt, gebeuren keer op keer bijzondere dingen waardoor Lysette begint te ervaren dat God tegen haar spreekt. “Er werd onverwacht een gebedsmoment ingelast tijdens de dienst. De voorganger zei: ‘Als jij last hebt van onverklaarbare allergieën en longproblemen, kom dan naar voren.’ Ik zat bijna naar adem happend in de kerk.” Lysette gaat naar voren. “Het was nieuw dat er zo voor mij gebeden werd. Wat me heel erg raakte was de vrijgevigheid, de vrijmoedigheid, het gebed om herstel naar ziel, lichaam, geest, het leren kennen van Gods Vaderhart, los van medische dingen.” Het voorgangersechtpaar spreekt met haar door over de liefde van God en wie ze mag zijn in Hem. “Het was voor mij het eerste moment waarop ik ervoor: Hij kent jou heel persoonlijk.”
LIFEschool
Lysette geneest niet meteen. “Ik ben daarna alleen maar zieker geworden en dacht: het is niet per se dat het allemaal leuker wordt als je dichterbij God komt.” In die periode ziet ze een aankondiging van LIFEschool. Ik dacht: ik geloof dat dit voor nu is omdat ik een verlangen heb naar veel meer van Jezus en om te leren wat het is om een discipel van Hem te zijn. Ik moest leren om van kerkganger discipel te worden en dat leer ik op LIFEschool.
Onderdeel van deze Bijbelschool is de driedaagse There is More conferentie. Qua energie kon ik er niet heen, maar ik wilde wel en besloot te kijken hoever ik kwam. Ik dacht erover alleen ’s ochtends te gaan, maar na drie ochtenden zou ik helemaal leeg zijn. Daarom besloot ik alleen op zaterdag te gaan. Maar toen ik een ticket wilde bestellen voor een dag, kreeg ik dat op de een of andere manier niet voor elkaar, dus ik boekte toch maar voor drie dagen.
Calvinistisch
De eerste dag wordt er voor mensen gebeden. “Ik ging niet naar voren, ben een beetje bescheiden, een calvinistische inslag. Het eerste wat de spreker zei, was: ‘Mensen die last hebbe van astma, allergieën en longcovid’. Ik dacht: dat is voor mij, ik moet naar voren. Het was ver buiten mijn comfortzone maar ik ging en kwam bij Hans Maat terecht. Hij bad specifiek voor longcovid en bevrijding. Ik kreeg een enorme druk in mijn hoofd en werd heel draaierig, iets wat ik kende van longcovid. Ik dacht: o nee, het is pas dag een, nu is het al klaar en met dat ik dat denk is het weg. Ik viel op mijn knieën want ik kon niet blijven staan door de kracht van het gebed. Op dat moment was het verdwenen.”
Lysette kan tegen haar verwachting in de hele conferentie deelnemen. “Het was zo bijzonder, ik had nergens last meer van. Ik had een ongelooflijke bak energie die ik al heel lang niet meer had gekend. Dat de conferentie voor mij dit spectaculaire begin zou hebben, had ik echt niet verwacht. En de dagen erna ervoer ik echt de aanraking van de Geest en de aanwezigheid van God.”
Danken
Het duurt even totdat Lysette de gebeurtenissen heeft verwerkt. “Ik heb het niet meteen aan mijn man verteld, maar wel de week erna. Het is de start geweest van een proces dat nog steeds loopt en herstel, verdieping en heling brengt. Ik zei op een gegeven moment tegen een vriend: Ik kan niet meer bidden, ik kan alleen nog maar danken, zoveel is het.”
Haar man die atheïst is maar wel, voordat Lysette afhaakte, altijd meeging naar de kerk en ook beloofd heeft hun drie kinderen christelijk op te voeden, begrijpt het als ze hem vertelt dat ze de geloofsdoop overweegt. “Hij zei: ‘Ik snap dat eigenlijk wel.’ Toen ik om uitleg vroeg, zei hij: ‘: ‘Ik kende je eerst als een rechtsgeoriënteerde gelovige, toen een niet naar de kerk gaande gelovige of zelfs ‘niet-gelovige gelovige’ maar nu is er echt iets heel anders aan jou. Ik zie dat er iets gebeurt in jouw leven dat anders is en waarvan ik me afvraag wat het is. Want ik ben dan wel atheïst maar ik ben niet blind. Wat er nu gebeurt is niet meer te duiden en te verklaren’. Ik denk dat hij misschien stiekem toch wel gelovig is.”
Geloofsdoop
De doopdienst in bijzijn van haar man en drie kinderen, ouders, familie en vrienden was een heel gezegende dienst. “Vaak hoor je dat je in de aanloop ernaar toe vaak te maken krijgt met aanvechtingen, maar doordat ik op de LIFE School al zoveel tools had meegekregen, kon ik goed standhouden, dat was heel mooi. De praktische lessen over de wapenrusting, het inzetten van Gods Woord tegen aanvallen van satan, dingen uitbidden en voor de Heer neerleggen, hielpen me enorm.
Lysettes familie vond haar keuze voor de geloofsdoop “best wel ingewikkeld”, maar Lysette vindt dit logisch vanuit hun perspectief gezien. “We hebben daar mooie gesprekken over gevoerd, waarbij we ook van beide kanten mochten leren: je hoeft niet te overtuigen, je mag ook getuigen van wat het voor jou betekent en de rest mag je loslaten. Dat kon ook echt en het was goed. Ik was bang dat mijn keuze iets zou beschadigen in de relatie of dat mijn ouders zich bekritiseerd zouden voelen, maar het ligt echt goed. Zo genadig is de Heer. Als je het biddend doet, en dat hebben mijn ouders ook gedaan, en je wilt elkaar vinden en begrijpen, dan lukt dat ook.”
Rijk
Wat Lysette verdriet doet is dat ze zelf gestopt is met de kerkgang, waardoor haar twee jongste kinderen niet meer geloven. “Mij oudste gelooft en is getrouwd met een christelijke man en zij voeden hun kinderen gelovig op. Maar mijn kinderen van 19 en 18 zitten door mijn nalatigheid niet meer onder het Woord en dat krijg je niet zomaar terug. De consequenties van je daden werken soms langer door. Dat brengt verdriet met zich mee, maar tegelijkertijd heb ik geleerd: Ik mag hen leggen in de handen van de Heer, daar zijn zij veilig. Ze hebben als kind altijd in de kerk gezeten, we hebben gebeden, er is gezaaid. Ik bid dat de Heer het laat ontkiemen. En wat Zijn hand begon, laat Hij niet los.”
Het allerbelangrijkste in haar getuigenis is voor Lysette dat het niet haar verdienste is. “Het is het werk van de Heer in mijn leven. En Hij is voor iedereen beschikbaar. Hij wil je kennen, Hij jaagt op je hart. Dat heb ik echt aan den lijve mogen ondervinden. Ik voel me zo rijk. Als het aan mij had gelegen, zou ik nog steeds niet in de kerk zitten, maar omdat Hij ingreep is mijn leven totaal veranderd.”
