DEN HAAG – De minister van Justitie en Veiligheid, David van Weel, heeft gereageerd op Kamervragen die zijn gesteld naar aanleiding van de documentaire ‘Streaming Hell’, die eerder dit jaar werd vertoond tijdens een rondetafelgesprek in de Tweede Kamer. Van Weel erkent daarbij de ernst van online seksueel kindermisbruik en de grote uitdagingen in de opsporing. Dat duizenden Nederlanders via livestreams kindermisbruik regisseren noemt hij ‘schokkend en zeer zorgwekkend‘.
Voor International Justice Mission (IJM) Nederland bevestigen de antwoorden dat online kindermisbruik een van de grootste en tegelijk minst zichtbare vormen van geweld tegen kinderen is. In de beantwoording verwijst de minister naar recent onderzoek waaruit blijkt dat naar schatting 2,3 procent van de Nederlandse mannen ooit heeft deelgenomen aan livestreams waarin minderjarigen seksuele handelingen verrichten.
Moeilijk op te sporen
De minister wijst erop dat online kindermisbruik uitzonderlijk lastig te onderzoeken is. Het misbruik vindt vaak live plaats via versleutelde diensten zoals WhatsApp en Messenger. Als de livestream voorbij is, verdwijnen de beelden meestal. Daardoor ontbreekt cruciaal bewijsmateriaal en zijn politie en justitie vaak afhankelijk van beperkte signalen die nader onderzoek vereisen.
Van Weel wijst daarnaast op een belangrijk knelpunt dat politie en Openbaar Ministerie signaleren: de huidige opsporingsbevoegdheden bieden onvoldoende mogelijkheden om verdachte signalen in een vroeg stadium verder te onderzoeken. Datzelfde punt bracht officier van justitie Linda van den Oever tijdens het rondetafelgesprek over ‘Streaming Hell’ naar voren. “Bij dreigend terrorisme kun je op grond van aanwijzingen al in actie komen, omdat het direct grote groepen mensen in gevaar brengt. Zou je dat ook niet moeten doen met misbruik? Je wil niet het risico lopen dat een kind, waar dan ook ter wereld, misbruikt wordt.” De minister kondigt aan hierover in gesprek te gaan met politie en Openbaar Ministerie.
Tot slot benadrukt de minister het belang van internationale samenwerking in de Filipijnen, waar veel slachtoffers van online misbruik wonen. Zo noemt hij het Philippine Internet Crimes Against Children Center (PICACC), waarin onder meer de Filipijnse politie, de Nederlandse politie, het Verenigd Koninkrijk, Australië en International Justice Mission samenwerken om kinderen in veiligheid te brengen en daders op te sporen.
Onbestaanbaar
“Wij zijn dankbaar dat Kamerleden de documentaire hebben aangegrepen om scherpe vragen te stellen en dat de minister uitgebreid op het onderwerp ingaat,” zegt Enrico Pruis, directeur van IJM Nederland. “Tegelijkertijd laten de antwoorden zien hoe groot het probleem nog altijd is. Veel slachtoffers blijven buiten beeld en veel daders komen weg met het verwoesten van kinderlevens voor hun eigen genot. Het is onbestaanbaar dat Nederlanders op zo’n grote schaal buitenlandse kinderen misbruiken. Laten we alles op alles zetten om dit kwaad te stoppen en kinderen te beschermen.”
“Het is belangrijk dat dit onderwerp niet verdwijnt uit het politieke debat,” benadrukt hij. “Kinderen hebben het recht om beschermd te worden tegen deze gruwelijke vormen van seksueel geweld. Wij zullen ons samen met partners, politie en overheden blijven inzetten totdat deze vorm van misbruik effectief wordt aangepakt.”
Half miljoen
‘Streaming Hell’, de documentaire die aanleiding vormde voor de vragen aan de minister, toont een realiteit die vaak onderbelicht blijft: Filipijnse kinderen worden via livestreams op grote schaal misbruikt op verzoek van Nederlandse mannen. Alleen al in de Filipijnen gaat het jaarlijks om zo’n half miljoen kinderen die op deze wijze worden misbruikt.
‘Streaming Hell’ volgt officier van justitie Linda van den Oever en Maranatha Praise Ladringan, advocaat voor International Justice Mission, in hun strijd tegen deze groeiende misdaad. De documentaire, geproduceerd door Nachtzon Media, maakt duidelijk hoe ingrijpend en wijdverbreid deze misdaad is. Tegelijkertijd klinkt er hoop in door: Linda van den Oever en Praise Ladringan zetten alles op alles om kinderen in veiligheid te brengen en daders verantwoordelijk te houden.
Praise Ladringan, advocaat bij IJM in de Filipijnen: “De wereld moet zien dat dit echte levens zijn die worden beïnvloed door onze keuzes. Niet alleen daders, maar ook bedrijven, techbedrijven en financiële instellingen hebben invloed op hoe deze kinderen worden uitgebuit. Niets doen is óók iets doen.”
