Albert en Michelle van der Heide roepen kerken in heel Nederland op om op te staan in hun positie en als kerk, als ekklesia te bidden voor het leven
Het begon niet met een plan voor een campagne. Het begon in de nacht. Albert werd wakker uit een visioen waarin hij de geestelijke strijd zag en hoorde één zin die sindsdien niet meer losliet: “Deze strijd is op het niveau van Mijn Ekklesia.” Samen met zijn vrouw Michelle stelde hij een informatiepakket samen voor kerkleiders, met één doel: dat de kerk van Nederland opstaat in haar positie en gaat bidden als ekklesia… als kerk, als gemeente.
De respons overtreft inmiddels alles wat ze hadden gehoopt. Niet alleen bevriende kerken, maar vele kerken uit allerlei denominaties hebben belangstelling getoond en de informatie aangevraagd, en de respons is zo groot dat ze de aanvragen nauwelijks kunnen bijbenen. Maar toch maken ze even tijd voor een goed gesprek.
Laten we bij het begin beginnen. Waar komt deze actie vandaan?
Albert: Uit de nacht, letterlijk. Ik werd wakker in een soort visioen. Ik zag een strijd in de hemelse gewesten rondom het leven, en in het bijzonder het ongeboren leven. Te gruwelijk om te beschrijven. Maar het ging niet om wat ik zag… het ging om de stem die sprak: “Deze strijd is op het niveau van Mijn Ekklesia.” Toen ik ontwaakte, begreep ik de boodschap direct. Deze strijd wordt niet beslist door een vereniging, een stichting of een goed doel. Ook niet door de politiek, hoe nodig hun stem ook is. Deze strijd vraagt om de gemeente van Jezus Christus.
Michelle: En dat raakte ons. Autoriteit is iets wat geestelijk verschillende niveaus kent, en om een keer te brengen in zo’n beweging is meer nodig dan het gebed van individuele christenen of de inzet van politiek en stichtingen. God roept Zijn gemeente om te gaan staan, en dat liet ons niet los.
En toch is er tijd overheen gegaan voordat het naar buiten kwam.
Albert: Klopt, door allerlei onverwachte gebeurtenissen, omstandigheden en afleiding binnen de bediening raakten dit plan en dit verlangen de afgelopen maanden op de achtergrond. Nu we overigens zien wat de respons is op deze actie, zien we daarin ook wel echt geestelijke strijd. Het heeft nooit onze focus, want dat geeft de vijand al snel te veel eer. Maar hij heeft het toch wel voor elkaar gekregen om deze actie flink te vertragen.
Michelle: God vergeet overigens niet wat Hij gesproken heeft. Hij herinnerde ons er telkens weer aan, zo duidelijk dat we er niet meer omheen konden. Mobiliseer de ekklesia, al zijn het maar een paar kerken die opstaan. Alberts verlangen was: al is het er maar één in elke provincie… we wisten gewoon: dit moeten we niet vóór de kerk doen, dit moeten we mét de kerk doen. Eenheid is de sleutel.
Jullie gebruiken steeds dat woord: ekklesia. Wat bedoelen jullie daarmee?
Albert: Als je aan de gemiddelde Nederlander vraagt wat een kerk is, krijg je een antwoord over een gebouw. Een toren, een orgel, banken. Maar toen Jezus voor het eerst over Zijn gemeente sprak, koos Hij een woord dat niets met gebouwen te maken had: ekklesia. Letterlijk: de eruit geroepenen. In de Griekse wereld was de ekklesia de vergadering die bijeenkwam om besluiten te nemen met gezag. Jezus zei niet: Ik bouw een gezellige club. Hij zei: “En Ik zeg u ook dat u Petrus bent, en op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen.” Dat staat in Mattheüs 16:18. Poorten zijn geen aanvalswapens, poorten zijn de plek waar besluiten vallen. De ekklesia is dus geen doelgroep van de duisternis… ze is er de tegenmacht van. In de informatie voor kerken leggen we dit nog veel dieper uit.
Michelle: Voor mij is het heel eenvoudig: de kerk is niet geroepen om toe te kijken, maar om positie in te nemen. Niet in boosheid, niet tegen mensen. Maar in haar roeping en autoriteit. Er is een niveau waarop deze strijd gevoerd wordt, en juist voor dát niveau heeft God Zijn gemeente geroepen. Dat is onze focus: dat de kerk opstaat in haar positie en gaat bidden als ekklesia, als kerk, als gemeente.
Waarom dan geen politieke actie of een handtekeningencampagne?
Albert: Omdat we geloven dat de wortel geestelijk is. Wij zijn dankbaar voor iedereen die zich op politiek en maatschappelijk terrein inzet voor het leven, echt waar. Maar de Bijbel is helder: onze strijd is niet tegen vlees en bloed. Je kunt aan de vrucht trekken zoveel je wilt… als de wortel niet geraakt wordt, verandert er niets wezenlijks. Daarom beginnen wij niet bij Den Haag, maar bij de troon. Eerst de hemel bewegen, dan de aarde.
Dit onderwerp is voor jullie geen thema op afstand, begrijpen we.
Michelle: Nee. Wij weten hoe dichtbij die keuze kan komen. Ik was 18 toen ik zwanger was. Echt heel jong. Jonger dan gepland, jonger dan ‘handig’. En er was letterlijk druk die ons dicht bij de keuze van abortus wilde brengen. Het werd ons aangeraden, vanuit onze directe omgeving, vanuit zorg, vanuit ‘liefde’… en toch kozen we voor het leven, ondanks alles.
Albert: Die zoon is vandaag zelf vader. Vader van twee kinderen, en er is een tweeling op komst. En hij dient als worshipleider Gods gemeente. Als wij toen anders hadden gekozen, was er geen zoon geweest. Geen kleinkinderen. Geen tweeling op komst. Geen aanbidding uit zijn mond. Eén keuze… drie generaties leven. Daarom kunnen wij niet zwijgen.
Wat zeggen jullie tegen vrouwen, en mannen, die die keuze wél hebben gemaakt?
Michelle: Allereerst dit: er is genade. Volledige, echte genade. Wie weet hoe dichtbij die keuze komt, oordeelt nooit meer over mensen die ervoor stonden of erin meegingen. Wij komen niet met een vinger, wij komen met een Vader. In onze bediening zien we hoeveel stil verdriet er in kerken zit rondom dit onderwerp. Vrouwen die al jaren zwijgen. Juist voor hen moet de kerk een veilige plek zijn, een plek van heling en herstel, geen rechtbank. Als deze beweging één ding niet mag worden, dan is het een beweging van veroordeling.
In het pakket noemen jullie abortus een geestelijke werkelijkheid. Dat is stevige taal.
Albert: Het ís ook stevig. Achter de cijfers zit een macht die het leven haat, van het begin af aan. Of misschien beter gezegd: die macht haat God, de oorsprong van het leven. En daarom wil hij leven vernietigen, om God pijn te doen. Maar let op: die strijd is nooit tegen mensen. Niet tegen de vrouw die voor die keuze staat, niet tegen artsen, niet tegen politici. De toon van het Koninkrijk is een andere toon. Wij binden of veroordelen geen mensen, wij zegenen mensen. De strijd voeren we biddend, op het niveau waar hij thuishoort.
Michelle: Er valt zoveel over te zeggen, want vergeet niet wat de Psalmen zeggen over het door God geschapen leven. “Uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen hebt U een sterk fundament gelegd, omwille van Uw tegenstanders, om de vijand en wraakzuchtige te laten ophouden.” Dat is Psalm 8 vers 3. God gebruikt juist het kleinste en kwetsbaarste leven als Zijn fundamentele wapen. Dat zegt alles, ook over hoe Hij naar het ongeboren kind kijkt.
Hoe ziet dat er praktisch uit, bidden als ekklesia?
Albert: Heel concreet. In het pakket zit een complete opzet voor een samenkomst in diverse vormen binnen de tradities die een gemeente kent. We geven ideeën voor blokken van zang en aanbidding, het Woord, verootmoediging, proclamatie en zegen. We beginnen niet bij het probleem, maar bij de positie: eerst de troon, dan het thema. We bidden eenstemmig, zoals de gemeente in Handelingen 4, die met één stem bad en waarna de plaats waar zij bijeen waren bewoog. En we hebben een bijlage toegevoegd met liederen en psalmen per moment in de dienst, uit Opwekking, moderne worship, het Liedboek en de Psalmen. Het gaat echt niet om de stijl, maar om de richting van het hart en het bidden als gemeente.
In het pakket staat ook een datum: zondag 4 oktober 2026. Hoe belangrijk is die dag?
Albert: Laat ik eerst zeggen wat onze focus níet is: de datum. Onze focus is dat de kerk opstaat in haar positie. Dat ze gaat bidden als ekklesia, als kerk, als gemeente. Als dat gebeurt, is het doel bereikt… op welke zondag dan ook en zo vaak als nodig en mogelijk. Maar een lichaam heeft ook een moment nodig waarop het samen beweegt. Daarom hebben we één zondag aangewezen: 4 oktober 2026. Op die dag vragen we kerken door heel Nederland om in hun eigen dienst, in hun eigen taal en traditie, als ekklesia te bidden voor het leven. Reformatorisch en evangelisch, dorpskerk en megakerk, huisgemeente en pinkstergemeente. Het eerste doel is helder en inmiddels volgens mij al ruimschoots behaald: minimaal één biddende gemeente in elke provincie. Van Groningen tot Zeeland, van Friesland tot Limburg.
Michelle: Stel je dat eens voor. Op één en dezelfde zondag klinkt in het hele land hetzelfde gebed voor dezelfde troon. Niet georganiseerd vanuit één podium, maar vanuit al die plaatsen tegelijk. Dat is de ekklesia zoals Jezus haar bedoelde. Staan in autoriteit, vol van genade en waarheid.
Hoe is de respons tot nu toe?
Albert: Eerlijk gezegd: overweldigend. We hadden het nog geen halve dag gedeeld of al hadden vele kerken het informatiepakket aangevraagd en waren voorgangers en leiders met ons in contact. We kunnen het bijna niet bijbenen, en dat zeggen we niet als klacht maar met verwondering. Blijkbaar lag dit al in heel veel harten te wachten. Wij hebben het alleen maar hardop gezegd en er iets van een vorm aan gegeven.
Michelle: Wat mij het meest raakt zijn de persoonlijke reacties. Voorgangers die schrijven: dit resoneert met wat God al maanden in ons midden aan het doen is. Dat bevestigt voor ons dat dit een kairos-moment is. Gods klok staat ergens op. Dit is het uur van de ekklesia.
Tot slot: wat is jullie boodschap aan de kerkleider die dit leest en twijfelt?
Albert: Vraag het pakket aan, lees het biddend en leg het naast het Woord. Je hoeft het niet met elke zin eens te zijn om mee te bidden. En luister of je dezelfde stem hoort die ons wakker maakte.
Michelle: Jezus zei dat de poorten van de hel Zijn kerk niet zullen overweldigen. Het is dus tijd dat we gaan staan in wie we bedoeld zijn. Voor het leven, voor reformatie, opwekking en een land dat terugkeert naar zijn Heer. Ekklesia… sta op.
Meedoen?
Kerken en gemeenten die willen opstaan in hun positie en willen meebidden, kunnen het gratis informatiepakket “Ekklesia, sta op!” aanvragen via albertenmichelle.nl/kerkstaop.
Het pakket bevat de volledige visie, Bijbelse onderbouwing, een praktische dienstopzet, gebeden en proclamaties, en een bijlage met liederen en psalmen. De landelijke gebedszondag vindt plaats op zondag 4 oktober 2026.
