Onlangs maakte influencer Isa Kriens bekend dat zij tot geloof is gekomen. Zij was kritisch op de coronamaatregelen en schreef er veel over op social media. Isa is niet de enige influencer die God leerde kennen door de crisis. Tabitha Riemersma, online bekend als ‘Tabitha voor Waarheid’ en Eva Vlaardingerbroek, rechtsfilosoof en politiek commentator gingen haar voor. “Er is iets in mij veranderd sinds ik actief en zonder (voor)oordeel op zoek ging naar God.”
Samen zijn ze goed voor honderdduizenden volgers op social media. Ze spraken zich uit tegen het overheidsbeleid rond corona en informeerden en bemoedigden hun volgers, van wie velen zich alleen voelden staan in hun keuze om zich bijvoorbeeld niet te laten vaccineren.
De maatregelen lieten voor sommigen een enorme tegenstelling tussen licht en duisternis zien. Ze waren niet alleen zeer schadelijk, blijkt uit verschillende onderzoeken, maar gingen ook in tegen Gods Woord. Niet ‘Eer je vader en moeder’, maar ‘Isoleer je vader en moeder’. Niet: leg mensen de handen op en genees ze, maar blijf ver uit de buurt van iedereen. Niet: wees niet bang, maar wees doodsbang voor ziekte en dood. Omdat mensen duisternis zagen, gingen ze op zoek, vaak in het spirituele. Isa is hier een voorbeeld van. Ze deed aan readings, kaarten leggen, ayahuasca, had edelstenen en kristallen, maar vond het uiteindelijk bij Jezus.
Geloof niet opgedrongen
Eva is opgevoed door haar protestantse vader en katholieke moeder. Ze vertelt in een interview met het National Catholic Register dat ze weinig deed met haar geloof. “Hoewel ik zeker zou zeggen dat ik christelijk ben opgevoed en het voorrecht had om op te groeien terwijl ik dagelijks naar de prachtigste katholieke muziek luisterde, heb ik nooit het gevoel gehad dat mijn ouders me onder druk zetten om naar de kerk te gaan of te bidden. Er werd me nooit iets opgedrongen. Terugkijkend zou ik willen dat mijn ouders me wat meer onder druk hadden gezet om mijn geloof te belijden. Want hoewel ik periodes in mijn leven had waarin ik niet erg bezig was met de kerk, heb ik altijd in God geloofd, zolang ik me kan herinneren. Mijn geloof speelde helaas geen centrale rol in mijn leven.”
Dit veranderde tijdens de coronacrisis. Eva was al gewend om vanwege haar conservatieve politieke standpunten gecanceld te worden. Dit werd nog erger tijdens de pandemie. “Als je tegen het verhaal van de gevestigde orde inging, werd je niet alleen ‘sociaal’ buitengesloten, maar deze keer ook ‘legaal’. Toen realiseerde ik me dat we niet alleen een politieke strijd voeren van rechts versus links, maar dat we ook te maken hebben met een geestelijke strijd: goed tegen kwaad. De snelheid waarmee mensen klaarstonden om degenen onder ons die ‘de wetenschap’ niet volgden, te veroordelen en de snelheid waarmee onze regeringen onze grondwettelijke rechten afschaften, was voor mij een echte wake-up call. Het kwaad was niet iets dat alleen bestond in bepaalde tijden van oorlog in de geschiedenis. Het opende mijn ogen voor het feit dat het kwaad heel erg leeft – en dat veel mensen er helaas heel erg snel door verleid kunnen worden.”
Krachtigste wapen
Het maakt dat ze zich aansluit bij de katholieke kerk. “Het krachtigste wapen tegen het linkse relativisme is het katholieke geloof. Wat is er beter in een tijd waarin mensen ‘Alles mag’ in plaats van ‘Nee’ zeggen? Er bestaat zoiets als schoonheid, er bestaat zoiets als het Goede en er bestaat zoiets als de Waarheid. Christus is de Waarheid, de Weg en het Leven. En dat zal nooit veranderen.”
Het geloof geeft Eva hoop. “Politiek en sociaal gezien denk ik dat we in ongelooflijk donkere tijden leven. Een omgekeerde wereld, waar mensen mannen vrouwen noemen en vrouwen mannen; een wereld waar mensen kwaad goed noemen en goed kwaad, zoals beschreven in Jesaja 5:20. Maar ik vertrouw op God en ik weet dat het licht schijnt in de duisternis en dat de duisternis het niet heeft overwonnen. Niets geeft me meer hoop dan dat. Het goede zal winnen omdat Christus de dood al heeft overwonnen en ons heeft bevrijd. Daarom vrees ik God meer dan de mens.”
Vrede en vrijheid
Tabitha Riemersma begon in april vorig jaar te schrijven over haar zoektocht naar God. “Je kunt mensen zeggen dat je gelooft in aliens, wat goeroes zeggen, kosmische krachten, tarot, Buddha of the Great Awakening, maar als je zegt dat je absolute vrede en vrijheid hebt gevonden in Jezus, dan ben je ouderwets, gebrainwasht of gek”, postte ze.
Ze uit haar begrip naar mensen die haar volgen op de socials. “Ik begrijp je weerstand richting deze post en gedachtegang maar al te goed. Meer dan je denkt omdat ik tot kort geleden net zo dacht. Het gaat namelijk in tegen de gedachte dat “alles goed is en alles er mag zijn”. Het zou betekenen dat er slechts een weg is. En die weg bevindt zich ook nog eens buiten ons in een ,voor het oog, onzichtbare vorm. Liever doen we het zelf, op eigen kracht.
Maar er is iets in mij veranderd sinds ik actief en zonder (voor)oordeel op zoek ging naar God, me open heb gesteld. Dit was niet makkelijk en ging met de nodige weerstand. Maar ik heb gezocht en ik heb gevonden. Intense vrede, liefde, vertrouwen, hoop en een rotsvast vertrouwen.”
Overgave beste keus ever
Tabitha kreeg veel reacties, veel mooier en ook minder mooie, schrijft ze. “Dat raakt mij als gevoelsmens, maar tegelijk besef ik: Tot voor kort bestookte ik een ander ook met kritische vragen. Er zat veel boosheid, frustratie en onbegrip in mij. Nog steeds heb ik niet alle wijsheid en antwoorden. Het gaat hier om gevoel, om geloof, om God.
Zelf heb ik al mijn vragen, onbegrip en boosheid na al die jaren kunnen parkeren omdat ik voelde dat God losstaat van al deze zaken. Waarom zou ik dit mezelf ontnemen door me op negatieve zaken te blijven richten? Ik wil mij niet langer weghouden van Zijn liefde door eigen frustraties en wat al niet meer. En die overgave, dat stukje was de beste keus ever. Toen kon Gods liefde pas echt binnenkomen en kon het herstel beginnen.”
Tabitha schreef een naslagwerk over de tijd van de coronamaatregelen. Ze hoopt dat het bijdraagt aan meer begrip en compassie voor de verschillende keuzes die mensen maakten. Het boek heet “Woont hier dat rare wijf?”
