Van jongs af aan had Annemarijn een grote liefde voor Jezus, die ze graag deelde met iedereen om haar heen. Door pesten en isolatie raakte ze in een depressie en wilde ze niet meer leven. Op een dag zat ze verslagen in haar kamer en besloot het uit te roepen naar God. Daar werd ze ter plekke bevrijd van haar drugsverslaving.
Annemarijn groeide op in de hervormde kerk. Als klein meisje hield ze al veel van Jezus en had ze een oprecht en kinderlijk geloof. Al als kind verlangde ze naar verdieping in de dingen van God, maar zag dit niet om haar heen.
“Mijn ouders hadden een oprecht hart en geloofden wel dat Jezus voor hen gestorven was, maar veel dieper ging het niet. We moesten elke week verplicht naar de kerk, maar ik vond de kerk erg saai. Als ik naar de dominee keek, leek het alsof hij het geloof niet echt leefde. Als jong meisje ervaarde ik al: er moet meer zijn.”
Het kinderlijke geloof dat Annemarijn had, deed anderen soms raar opkijken. Zo bad ze voor de kleinste dingen, zoals een knuffel die kwijt was. “Mijn ouders vonden het wat apart dat ik voor zulke dingen bad, maar het bijzondere was dat ik de knuffel ook weer terugvond! Ik weet dat mijn ouders zijn opgevoed met het beeld dat je jezelf geen kind van God mocht noemen, maar zo hebben ze ons bewust niet opgevoed. Ze wilden mijn kinderlijke geloof niet breken.”
Niet alleen thuis, maar ook op school sprak Annemarijn graag over de liefde van God. “Ik moest naar een strenge school waar je alleen rokjes aan mocht. Ik vertelde iedereen daar over Jezus en Zijn liefde. Ook na school, tijdens het sporten, bad ik regelmatig voor mensen die pijn hadden of verdrietig waren. Ik wist gewoon dat er veel liefde en vrede was in God.”
Isolatie en eenzaamheid
Op de basisschool was Annemarijn erg gelukkig. Ze had veel vrienden en vriendinnen en genoot van haar leven. Helaas veranderde dit op de middelbare school. In het eerste jaar werd er over haar geroddeld en al gauw veranderde dit in pesten. “Door het pesten werd ik erg onzeker. Ik heb in deze periode veel gebeden en steun gezocht bij God.”
Toen het tweede jaar begon, kreeg Annemarijn een nieuwe klas en leek alles beter te gaan. Dit veranderde toen, een poosje later, de coronacrisis uitbrak en de scholen gesloten werden. “In de coronatijd voelde ik me heel eenzaam. De gevoelens van onzekerheid kwamen steeds meer naar boven, omdat ik geen bevestiging meer kreeg van mijn vrienden. Met deze onzekerheid kwamen ook ineens trauma’s van misbruik naar boven, waarmee ik nooit had afgerekend. Doordat ik alleen thuis zat, kon ik deze gevoelens niet meer onderdrukken.”
De negatieve gevoelens van Annemarijn veranderden in een diepe depressie, waarin ze zichzelf pijn begon te doen. Ook kreeg ze een eetstoornis en at ze amper.
“In deze periode ging het heel snel, heel slecht met mij. Ik wilde op een gegeven moment ook niet meer leven. Ik had alleen maar negatieve gedachten en duwde iedereen van mij weg. Ook duwde ik God weg.”
Door alles heen bleef Annemarijn toch af en toe naar God gaan, ondanks dat ze eigenlijk boos op Hem was.
“Ik zat een keer zo diep dat ik helemaal niet meer wilde eten en drinken en God toen echt om hulp heb gevraagd. Hij antwoordde mij toen via een vriendin. Ze stuurde mij een Bijbeltekst: ‘I’ve heard your prayer, I’ve seen your tears’, en dat terwijl deze vriendin niet eens gelovig was! Ik besefte me toen dat God er wel echt was.”
Bovennatuurlijke Bevrijding
Toch viel Annemarijn in nog depressievere patronen en raakte ze verslaafd aan drugs. Op een dag liep ze over straat met de hond en wist ze het echt niet meer.
“Alles was donker en grauw. Ik had al meerdere keren geprobeerd om een einde te maken aan mijn leven, maar dit lukte steeds niet. Dit was dus geen optie meer, maar wat dan wel, dacht ik.”
Toen ze thuiskwam, besloot ze het uit te roepen naar God.
“Ik was op mijn kamer en smeekte: ‘Heer, help me hieruit!’”
Toen begon er iets opmerkelijks. Annemarijn begon te schudden en ervaarde dat iets haar lichaam verliet.
“Ik ervaarde dat er een geest van verslaving uit mij ging; ik kreeg namelijk steeds minder verlangen naar drugs op dat moment. Ik wist verder helemaal niks van bevrijding, maar ik zei tegen God: ‘Als U dit weg kan halen, neem de rest ook maar.’”
Annemarijn begon toen heviger te schudden en herinnerde zich dat haar broer ooit zei dat ze de naam van Jezus moest belijden.
“Ik riep toen: ‘Jezus!’ En boem, het schudden stopte en ik wist dat ik volledig bevrijd was van mijn verslaving.”
Genezingsdienst
Annemarijn gooide radicaal haar drugs weg en stopte met gebruiken. Ze werd wel naar een kliniek gestuurd voor traumabehandeling, waarna het steeds beter met haar ging. Toen ze weer thuis kwam, sloeg de depressie weer hard toe. Ze was weer suïcidaal.
De ouders van Annemarijn hadden eerder bijna de hoop opgegeven toen hun dochter begon over euthanasie. Gelukkig was niet alle hoop weg. De moeder van Annemarijn had God namelijk horen spreken dat Hij haar zou genezen.
“We dachten allemaal dat God de kliniek zou gebruiken voor mijn genezing, maar uiteindelijk liep dat niet zo. Mijn moeder bleef toch volhouden en hoorde toen ineens over een genezingsdienst die zou plaatsvinden. Eerder waren mijn ouders hier totaal niet van, maar mijn moeder leek vol hoop en geloof.”
De familie besloot naar de genezingsdienst te gaan.
“Ik was ook helemaal klaar met die suïcidale gevoelens, dus ik ging vol goede moed. Maar toen we aankwamen, voelde ik me heel raar. Ik hoorde steeds stemmen dat ik weg moest. Later kwam ik erachter dat dit demonen waren.”
De ouders van Annemarijn waren echter in bovennatuurlijke vrede; dit was compleet nieuw voor hen. Ze voelden de aanwezigheid van God op deze plek.
“Mijn moeder wist: ‘Hier gaat mijn dochter genezen.’”
Toen werd er een oproep gedaan voor ouders die hun kind mee hadden genomen. Samen met haar ouders stapte Annemarijn naar voren en kwam er een man naar haar toe. Hij bad voor haar bevrijding en ze viel op de grond.
“Mijn vader dacht: ‘Wat gebeurt hier?’ En mijn moeder huilde: ‘Ze is genezen!’”
En zo was het ook, want meteen ervaarde Annemarijn hetzelfde: de depressie was van haar afgebroken.
Complete transformatie
Dezelfde week besloot Annemarijn te stoppen met therapie.
“Ik ging naar hen toe en zei: ‘Ik stop met therapie, want ik ben genezen!’”
De therapeuten maakten zich zorgen, zeker toen ze ook besloot te stoppen met medicatie. Maar Annemarijn was vastberaden. Ze wist dat God haar depressie had weggenomen en zo veranderde haar hele leven snel.
“Ik had eerst een hulphond, omdat ik niet alleen over straat kon vanwege extreme angst. Ik was bang voor de kleinste geluidjes. Ook was ik bang voor mannen, vanwege wat ik had meegemaakt. Ik kon ook niet met de trein reizen zonder weer last te krijgen van dissociatie of herbelevingen van trauma.”
“Maar God heeft alles veranderd. Sinds ik bevrijd ben, kan ik weer normaal over straat, kan ik weer normaal met mannen praten en heb ik geen last meer van trauma’s!”
Ook kreeg Annemarijn voor het eerst weer het gevoel dat ze oprecht kon genieten van het leven. Haar eetstoornis verdween en ze kon weer genieten van maaltijden. Door het lezen van de Bijbel leerde ze meer over hoe God haar ziet, en hierdoor werd haar zelfbeeld hersteld.
“Doordat ik veel openbaringen kreeg over het feit dat ik rechtvaardig ben, kon ik me ook anders gedragen. Ik leer steeds meer anderen lief te hebben op de manier waarop Jezus dat doet. Het is een continu proces van oude patronen wegdoen en naar Jezus kijken om meer op Hem te lijken. In mijn privétijd met God word ik opgeladen om zo weer liefde uit te kunnen gieten naar anderen.”
Leven voor Jezus
Nu staat Annemarijn in vuur en vlam voor Jezus en volgt ze de fulltime Bijbelschool bij Frontrunners Ministries. Wekelijks gaat ze de straat op om te getuigen van Jezus en hoe Hij haar heeft gered.
“Elke week gaan we de straat op en zie ik wonderen gebeuren. Ik deel regelmatig mijn getuigenis en zie hoe dat mensen raakt. Ook spreekt God vaak woorden van kennis. Zo kreeg ik laatst het idee dat ik tegen een meisje moest zeggen dat God haar als een ster zag. Toen ik dit zei, barstte ze in tranen uit en werd haar hart op dat moment genezen. Ze vertelde dat ze de liefde en erkenning van God ervaarde.”
Zoals Jezus Annemarijn heeft genezen van een depressie, verslaving en eetstoornis, mag zij daarvan getuigen en wil God haar nu gebruiken om ook anderen te genezen.
“Ik geloof dat de waarheid van Gods Woord vrijmaakt. Alles wat in Zijn Woord staat, is waarheid. Als je de Heilige Geest vraagt om openbaring, gaat het Woord ook leven voor jou. Het Woord van God heeft mij door elke situatie heen geholpen. En ditzelfde Woord heeft de volledige capaciteit om ook jou vrij te maken en vrij te houden.”
