Advent herinnert ons eraan dat hoop overal dezelfde vorm heeft: een klein begin dat tegen de duisternis in durft te groeien. Neem Colombia, waar ik in oktober 2025 namens Woord en Daad verschillende projecten bezocht met partnerorganisatie Conviventia. Daar zag ik opnieuw hoe kostbaar én kwetsbaar vrede is in een land dat nog steeds getekend wordt door terreur, bendes en gevaarlijke gebieden.
Tekst: Richard Toes
Colombia lijkt soms twee gezichten te hebben. In Bogotá bruist het van hoopvolle initiatieven, maar in sommige wijken voeden armoede en geweld elkaar nog altijd. Juist daar, tussen golfplaten daken en steile heuvels, staan de scholen van Conviventia. Eenvoudige lokalen, maar ze ademen iets revolutionairs: toekomst!
Woord en Daad ondersteunt technische opleidingen, ondernemerschapsprogramma’s en scholen. Kleine stappen, maar juist in een land dat generaties lang verscheurd werd, blijken zulke stappen betekenisvol. Vrede is niet alleen de afwezigheid van conflict, maar de aanwezigheid van mogelijkheden: werk, onderwijs, waardigheid.
Lesmateriaal
De professionalisering van Conviventia is indrukwekkend. Scholen ontvangen beter lesmateriaal, docenten krijgen training en projecten worden nauwkeurig gevolgd. Maar de ontwikkeling zit ook in hoe kinderen worden gezien en hoe persoonlijk en gestructureerd de zorg wordt. Dat maakt een wereld van verschil.
Een oude gedachte klinkt te midden hiervan actueel: “Geen vrede dan door gerechtigheid; geen gerechtigheid dan door geloof.” In Colombia voelt dat tegelijk schrijnend en troostend. Gerechtigheid lijkt vaak ver weg, maar het Evangelie dat op deze scholen wordt gedeeld, wortelt in diepe vrede — niet de politieke rust die wankel is, maar vrede die dieper gaat dan omstandigheden.
Die gedachte raakt ook ons in het Westen. Hoewel Nederland veilig lijkt, schuurt het wereldtoneel dichter langs onze grenzen. Gezinnen voelen opnieuw zorg over oorlog en dreiging. De vrede die we vanzelfsprekend vonden, blijkt kwetsbaar.
Kleine daden
Toch heb ik in Colombia gezien dat vrede begint met kleine daden. Met een leerkracht die een kind bij naam kent. Een leerling die ontdekt dat zijn leven waarde heeft. Een moeder die weer toekomst durft te zien dankzij een klein handeltje dat ze kon starten. Leerlingen die getuigen van hun liefde voor Christus. Een medewerker van Conviventia die met een tekst uit Filippenzen 2 op haar T-shirt kansen ziet voor een gesprek over geloof.
Misschien is dat de kern van advent en Kerst: licht dat doorbreekt waar duisternis heerst, door gewone mensen en kleine stappen. Vrede komt dichterbij wanneer wij bereid zijn te delen, te luisteren en te bouwen. Daar, in Colombia en in onze eigen huizen en kerken, zien we al de contouren van Gods vrede op aarde.
Richard Toes, lid van de Raad van Toezicht bij Woord en Daad
