De moord op Charlie Kirk laat zien hoe diep de kloof in onze samenleving is. We zijn elkaar kwijtgeraakt. Het meest schokkende vind ik de reacties: mensen die feest vieren en roepen: “Iemand moest het doen.” Het maakt me razend. Als haat en moord worden toegejuicht, zijn we als samenleving een fundament kwijt.
Tekst: Martin de Jong
Ik moet even mijn ademhaling reguleren als ik zondagmorgen vroeg lees dat de redactie van het NRC, Esther Carvalho het optreden van Bob Vylan gisteravond in Paradiso 4 van de 5 sterren geeft. Het zou een avond zijn geweest van balans tussen entertainment en een boodschap. Vylan mag kritiekloos “death to the IDF” roepen tegen de 1500 aanwezigen. En mag onder luid gejuich oproepen om ze te vinden, een statement die niet anders gezien kan worden als een oproep tot geweld. Ik zal hier nu niet herhalen wat Vylan zegt over Charlie Kirk, maar fraai is het allerminst. Het maakt me woedend en verdrietig. En toch, jij en ik hebben iets anders te doen!
Links neemt, rechts behoudt
We zien het al jaren, er lijkt een onoverbrugbare kloof te zijn ontstaan, er zijn grofweg twee kampen. Voor mij werd het pas goed duidelijk tijdens de Corona crisis, links strijdt om terrein te winnen. Mensen vechten voor genderideologie, abortusrechten en de woke-agenda. Hun vechten werpt vruchten af, het gebied, hun invloed neemt toe, in politiek, onderwijs, media en cultuur.
Wat ik zie is dat mensen aan de rechterkant iets anders voor ogen hebben, het zijn zorgen om het verliezen wat we hebben, Rechts strijdt vooral om te behouden: om de waarden die eeuwenlang de basis waren voor stabiliteit, recht, vrijheid en welvaart.
En precies daar wordt de scheidslijn duidelijk:
- Links bouwt op emotie, gevoel en ideologie. Alles moet kunnen, zolang het goed voelt. Een morele ondergrens ontbreekt vaak, wat het fundament, de ondergrens is waar ze op staan, is mij niet goed duidelijk.
- Rechts staat, hoe wankel soms ook, hoe onhandig het soms ook wordt uit en voorgeleefd, op fundamenten die geworteld zijn in het christenzijn. Bijbelse waarden die correctie en begrenzing geven, die goed zijn voor het welzijn van de mens en die de basis vormen van onze grondwet en samenlevingen hebben opgebouwd.
Een samenleving zonder fundament
De Bijbel leert ons dat waarheid niet relatief is: Jezus zegt het duidelijk, Hij gebruikt geen vage taal als Hij zegt:
“Ik ben de weg, de waarheid en het leven.” Johannes 14:6
Wanneer waarheid ingeruild wordt voor gevoel en emotie, gaat er iets mis. Een samenleving zonder fundament vervalt in chaos. Vrijheid zonder kaders stuurt aan op vernietiging. Grenzen zijn geen vijanden van vrijheid, maar de voorwaarde ervoor.
Paulus zegt:
“Alles is geoorloofd,” maar niet alles is nuttig; … niet alles bouwt op.”
1 Korintiërs 10:23
Liefdevol en standvastig blijven in een schuivende wereld
De moord op Charlie Kirk maakt pijnlijk duidelijk dat polarisatie niet meer alleen woorden zijn, maar in daden uitmondt. Waar haat wordt toegejuicht, is de bodem weggezakt. Juist daarom roept de Bijbel ons op om standvastig te blijven:
“Weest standvastig, onveranderlijk, altijd overvloedig in het werk des Heeren.”
1 Korintiërs 15:58
Wij als Christenen zijn niet geroepen om mee te waaien met de tijdgeest, maar om trouw te blijven aan Christus, zelfs als dat tegen de stroom ingaat.
Mijn worsteling
Tegelijk moet ik eerlijk zijn, en wellicht herken jij het ook: ik heb er moeite mee om dit alles alleen maar met geestelijke ogen te zien. Vanuit mijn menszijn voel ik boosheid, frustratie en verdriet. Als ik de reacties lees van mensen die de moord op Charlie Kirk verheerlijken, merk ik hoe snel ik verhard of oordeel. Als ik dan een filmpje zie van zijn vrouw Erika die zijn hand in de kist vasthoudt, dan breekt mijn hart en dan wil ik strijden. Dat zijn momenten waarop ik mezelf eraan moet herinneren: dit is niet alleen een strijd in de zichtbare wereld. Mijn eerste reactie is menselijk, maar ik word geroepen om te kijken met de ogen van Christus.
Liefde is ons wapen
Maar standvastigheid is niet hetzelfde als hardheid of haat. Jezus zegt:
“Hebt uw vijanden lief, doet goed aan wie u haten.” Lukas 6:27
Liefde betekent niet dat we onze overtuigingen opgeven. Het betekent dat we vasthouden aan de waarheid, maar altijd in de geest van Christus. Liefde leert ons
om de weerstand op te heffen, agressie niet te beantwoorden met agressie en boosheid maar om te reageren vanuit liefde. We staan pal, maar met open handen. We spreken helder, zonder wrok en wijzen waar het kan, op Jezus.
Gods liefde staat ver boven links of rechts
Midden in deze strijd mogen we nooit vergeten: God staat boven links en rechts. Hij kiest geen partij zoals wij dat geneigd zijn te doen. Hij is niet “aan mijn kant” of “aan jouw kant”. Hij ís God, de Heilige, de Schepper, de Redder. En Hij houdt van mensen. Ook van hen die nu juichen om een moord. Hij stuurde Zijn Zoon om het gapende gat tussen links en rechts te dichten. Dat overstijgt mijn begrip, maar het herinnert me eraan dat er altijd hoop is. Hoop dat harten veranderen. Hoop dat liefde overwint. Hoop dat Gods Koninkrijk blijft komen, dwars door onze verdeeldheid heen.
De dood van Charlie Kirk is een harde wake-upcall. Het toont hoe diep de polarisatie snijdt. Toch mogen we niet vergeten:
“Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis.” Efeziërs 6:12
Laten we pal blijven staan voor Waarheid, niet in angst, maar in liefde. Stevig, geworteld, en onverzettelijk geankerd in liefde!
Martin
