Van plantmedicijn en familieopstellingen tot reiki, readings en spirituele retraites: Marja van Duijn zocht jarenlang naar rust, liefde en vervulling. “Ik heb zoveel geprobeerd, maar ik was nooit verzadigd,” vertelt ze. Steeds weer dacht ze dat de volgende stap, de volgende techniek of verdieping haar eindelijk zou brengen waar ze naar verlangde. “Het voelde alsof ik altijd nét niet daar was. Ik bleef zoeken, werken, doorgaan.” Marja deelt haar getuigenis in de podcast van Found Church Nederland.
Ze groeide op in een christelijk gezin, maar haar beeld van God veranderde toen ze ouder werd. “Het geloof voelde steeds zwaarder. Ik dacht dat ik Gods liefde moest verdienen.” Toen ze jong moeder werd en later haar dochter kreeg met het williams-syndroom – een aangeboren ontwikkelingsstoornis – voelde ze zich gestraft. “Ik gaf God de schuld. Ik dacht echt: dit is omdat ik gefaald heb.” Die pijn zorgde ervoor dat ze de deur naar God sloot en zich openstelde voor spiritualiteit.
Via yoga kwam Marja in aanraking met reiki en later met holistische therapie en familieopstellingen. Ze volgde opleidingen en startte een eigen praktijk. “Het leek onschuldig, maar je nodigt echt iets uit. Je werkt met energie waarvan je niet weet wat de bron is.” Ze zag mensen veranderen tijdens sessies en merkte hoe ook haar eigen leven steeds smaller werd. “Ik raakte mensen kwijt. Vriendinnen, familie. Alles draaide om mezelf en mijn ‘groei’.”
Gouden koker
Tijdens een oefening waarin ze haar ‘hogere zelf’ moest ontmoeten, gebeurde iets onverwachts. Marja ging op haar knieën zitten, met haar handen gevouwen zoals vroeger. “Het was alsof er een gouden koker om me heen werd gezet. Mijn handen werden stevig vastgepakt.” Toen hoorde ze één zin: “Bij Mij ben je thuis.” Ze vertelt: “Er kwam meteen rust. En liefde die ik nergens anders had ervaren. En ik dacht alleen maar: is dit… Jezus?”
De verwarring werd eerst groter, vooral tijdens haar reis naar Bali. “Daar zag ik ineens hoe donker die spirituele wereld eigenlijk is.” Op retreats en soundhealings voelde ze angst en duisternis waar ze verlichting had verwacht. “Alles in mij schreeuwde dat dit niet goed was.” Ze riep Jezus aan om bescherming en wist bij terugkomst één ding zeker: “Waar ik was, daar wil ik nooit meer naar terug.” Ze verbrak alle new-age-contacten en stopte haar praktijk.
Uiteindelijk gaf Marja haar leven bewust aan Jezus. “Ik zag een kloof tussen mij en Hem, en toen ontstond er een brug.” Toen ze die overstak, liet ze alles achter waarvoor ze jarenlang had gewerkt. “Ik hoefde niets meer te doen. Geen rituelen, geen technieken. Ik mocht het alleen aannemen.” De rust die ze toen ontving, is gebleven. “Alles waar ik al die jaren naar zocht, lag bij Hem. Ik ben eindelijk thuis.”
Bekijk het getuigenis van Marja:
