Afgelopen donderdagavond liep Frits van stichting Bright Fame weer op straat op de Wallen. Dat doet hij al jaren. “Je weet nooit wie je tegenkomt. Soms kun je iets betekenen – een antwoord geven, een luisterend oor bieden. En soms ook helemaal niet. Maar iedere ontmoeting kan iets in beweging zetten.” Deze avond raakten drie verschillende gesprekken hem diep. Ze staan voor de worsteling, de hoop, de teleurstelling én het geloof dat het anders kan. “Voor elk meisje dat we ontmoeten, willen we er zijn. Net als Jezus: voor de één. Want die ene – die is het waard”
Symbool voor velen
“Ik was nog maar net op straat, het was een uur of negen. We zagen een jong meisje, Oost-Europees, waarvan we wisten dat ze er die middag ook al stond. Ze was dus al vanaf het middaguur bezig, en ging ’s avonds én misschien zelfs ’s nachts door. Een dubbele shift.”
“We hadden elkaar nooit echt gesproken, maar ze kende ons wel van gezicht. Er ontstond een gesprekje. Ze vertelde dat het druk was op straat, maar dat ze amper verdiende. “Alleen maar kijkers,” zei ze. Geen klanten.”
“Ik vroeg haar of ze het financieel nog kon redden. En dan zie je iets gebeuren: haar gezicht verandert. De zorgen, het verdriet – het komt meteen boven. Ze kon amper haar appartement betalen. €3.000 huur, iedere maand opnieuw een worsteling. Daarom die dubbele shifts, om überhaupt een kans te hebben om rond te komen.”
“De dame was nog jong. “Ik dacht: stel je voor. Je komt uit Oost-Europa, staat in een wereld die je helemaal niet kent, en moet dan €11.000 per maand verdienen om de kosten te dekken. Dat is bijna niet te doen. Je ziet haar worsteling. Haar stress. Ze slaapt slecht. En ik? Ik stond daar, met lege handen. Geen klanten regelen, geen appartement aanbieden – ik kon haar niet helpen. Maar ik voelde wel: dit meisje staat symbool voor zovelen.”
Het meisje dat terugkeerde
Wat later lopen Frits en zijn team langs een ander raam. Een jonge vrouw van een jaar of 30 doet het raam open. “Hey Frits,” zegt ze. “Ik herken haar meteen. Zo’n 15 jaar geleden zag ik haar voor het eerst binnenkomen in de Red Light. Toen nog een naïef meisje.
“We hielden altijd contact, al was het soms vluchtig. We hebben haar zien veranderen, de prostituee nam het meisje over.” Frits vroeg haar waar het meisje van vroeger was gebleven. Ze antwoorde: “Frits, dat meisje van toen? Dat is er niet meer.” “Toen ik vroeg waarom, zei ze: “Ik heb een mooie auto, een mooi huis in Roemenië en man waar ik mee getrouwd ben.”
Ze ging uiteindelijk scheiden, en verdween van de Wallen. “Ik dacht: dit is het keerpunt. Maar nu stond ze er weer. Achter het raam, met uitzicht op de plek waar ze vroeger altijd stond te werken.”
De schulden waren opgelopen, de auto kwijt, het geld op. Geen rijbewijs, wel angst en schaamte. “En wat doet dat met de andere meiden? Ze zien haar terugkomen. En denken: zie je wel, je komt er niet uit.”
Het raakt Frits enorm. “Niet alleen om haar. Maar ook om die hoop die je probeert te geven aan anderen. Die hoop krijgt een klap, als ze ziet: zelfs zij is terug.”
Hoopvol
Gelukkig zijn er ook hoopvolle verhalen. “Een paar weken geleden kwam er een jonge vrouw op ons pad, 23 jaar oud. We zwaaiden wel eens, korte gesprekjes – tot ze ons op een avond uitnodigde om binnen te komen.”
Ze was vriendelijk, spontaan. En op een gegeven moment zei ik: “Ik weet niet of je God kent, maar ik geloof echt dat God geniet van jou.” Haar gezicht veranderde meteen. Ze zei: “Ik hou van God, maar ik denk dat Hij boos op mij is. Omdat ik hier sta.”
Dat raakte me. Ik zei haar: “Ik ken je verhaal niet. Maar ik weet zeker dat je nooit hebt gedroomd van dit leven.” Ik gaf haar Psalm 139 en Psalm 91 mee. Ze had geen Bijbel, en haar Engels was niet goed genoeg. Dus gaven we haar een prachtige Roemeense Bijbel – mooi ingebonden, met een rits.”
Sindsdien hebben ze regelmatig contact. “Ze kwam op kantoor, en daar moest ze huilen. Ze vertelde hoe graag ze wilde stoppen, hoe zwaar het was. En ook hoe bang ze is om ’s nachts alleen naar huis te lopen.
De dame gaat binnenkort terug naar haar thuisland. “Maar we blijven in contact. Ik heb daar ook een netwerk – mocht het nodig zijn, zijn er mensen die haar kunnen helpen. Ik geloof oprecht dat God een plan heeft met haar leven.”
Frits rond af. “Ik geniet ervan dat God mij deze doelgroep heeft gegeven, om er voor hun te zijn, hoe ze -zeker mij als man- kunnen vertrouwen.”
Frits Rouvoet is oprichter van Bright Fame, een organisatie die zich inzet voor vrouwen die werkzaam zijn in de prostitutie. Bright Fame wil samen met hen ontdekken waar hun passies, dromen en talenten liggen en ze op hun bestemming brengen, zodat zij komen op de plek die God voor hen bedoeld heeft.
Het werk van Bright Fame steunen? Klik hier
