Mick is samen met zijn vrouw leider van Lifeschool Gouda. Hij deelt zijn persoonlijke verhaal: van een kindertijd in een New Age omgeving, via rebellie en leegte, naar een krachtig geloofsleven dat hem nu inspireert om anderen te begeleiden. Zijn verhaal laat zien hoe God mensen persoonlijk ontmoet en leven geeft一een leven dat écht vervulling brengt.
Een spirituele zoektocht en tienerjaren van rebellie
Mick leidt samen met zijn vrouw de Lifeschool in Gouda. Maar Mick’s leven zag er niet altijd zo Geestvervuld uit. Zijn ouders waren oorspronkelijk verwikkeld in New Age, “ik herinner me oranje doeken in een soort samenkomst,” vertelt hij. Hij verzamelde als kind ook boeddha’s.
Na een schandaal rondom een ‘heilige’ die zij volgden, lieten zij dit achter zich. In deze tijd speelden christelijke vrienden van zijn ouders een sleutelrol in hun zoektocht. “Mijn moeder ging met een vriendin naar een dienst. Ze schoot zo de banken uit en gaf haar leven bij het altaar aan Jezus.” Een jaar later volgde zijn vader, en Mick groeide op met het christelijk geloof.
Ondanks dat, was zijn jeugd geen makkelijke tijd. Hij beschrijft hoe hij zich vaak een buitenstaander voelde—thuis, op school en in de kerk. “Ik werd veel gepest in mijn tijd op school en begon ook te geloven wat deze mensen over mij zeiden. Dit maakte veel stuk in mijn zelfbeeld.” Deze pijn leidde tot het zoeken naar acceptatie en rebellie: “Ik was echt een skaterboy, deed mijn eigen ding en zocht naar vervulling buiten de kerk en God. Ik ging naar feestjes en hing op de skatebaan.”
Het keerpunt in een Utrechtse discotheek
Op 19-jarige leeftijd stond Mick in Utrecht in een discotheek toen een onverwacht moment zijn leven veranderde. “Er werd een lied aangezet van de Opposites… ‘Het licht gaat uit vannacht, we brengen het beest naar buiten. Het is alleen nog maar de duivel die praat, de hemel op aard’.’ Toen kwam er een man op het podium die zei: ‘Als je vanavond het beest naar buiten wil laten, steek dan je aansteker de lucht in.’”
Mick pakte een aansteker uit zijn zak en probeerde mee te doen, maar kreeg zijn hand niet verder dan zijn schouder. ‘’Het voelde alsof mijn hand naar beneden werd geduwd, ik kreeg deze niet verder omhoog, alsof deze werd tegengehouden. Ik dacht: wat gebeurt er? Het beste gevoel dat ik eraan kan koppelen is een diepe leegte die ik ervoer, samen met een grote urgentie om de plek te verlaten.” Die avond pakte hij zonder iets te zeggen zijn jas en wachtte op de eerste trein naar huis.
Eindelijk rust: een ontmoeting met Jezus
Hoewel er destijds niet meteen een verandering plaatsvond, bleef dit moment Mick achtervolgen. Hij besloot een christelijke jeugdvriend te raadplegen. Hij merkte dat hij zelf altijd een knagend gevoel had. Hij kon nooit echt rust vinden, maar bij deze vriend zag hij die leegte niet. “Ik zei: jij snapt deze dingen. Dus vertel maar. Wat is er gebeurd? Hij zei iets in de volgende richting: ‘God grijpt weleens mensen bij hun nekvel’.’’
Mick ging vanaf dat moment vast met hem mee naar de jeugdgroep van de kerk van zijn ouders. Deze groep ging als vrijwilligers helpen bij een tienerevenement, waar een dienst hem diep raakte. “Een man deelde zijn getuigenis en legde het evangelie uit. Hij sprak over hoe hij de leegte probeerde te vullen, maar pas bij Jezus vreugde vond.” Mick stond als vrijwilliger achterin bij een branddeur en besloot te bidden: “Jezus, als U dan echt bent en U ook relatie met mij wil zoals deze spreker zegt, laat hem dan voor mij bidden. Dan weet ik dat U bestaat.’’
Dagelijks leven met God
Dat gebed bracht een kantelpunt teweeg. “De man liep na zijn oproep direct door de zaal naar mij en vroeg of hij voor mij mocht bidden. De kracht van de Heilige Geest kwam over me. Het was als een bliksemschicht die door mijn lichaam schoot. Het ging van top tot teen en voelde alsof er twintig kilo van me afviel.” Het was het begin van een levenslange relatie met God.
Mick vertelt verder: ‘’Toen ik daar op de grond lag, deelde de spreker hoe het Jezus is die mij aanraakt door zijn Geest en dit niet alleen is voor dit moment, maar juist ook voor thuis, alleen. Hij vroeg mij om iedere ochtend aan de rand van mijn bed vijf minuten de tijd te nemen. Om dan mijn handen te openen en Jezus te vragen Zichzelf te laten zien, om Hem te mogen kennen, en om vervolgens het Woord te lezen.’’
Dat is Mick trouw gaan doen. Hij deelt: “Er waren momenten dat ik dacht: is het allemaal wel echt geweest, klopt het wel? De hemel leek bij wijze van spreken van koper. Maar meer en meer was het alsof Hij daar naast mij zat.”
Vanaf deze plek begon hij van binnenuit te veranderen. ‘’Ik herinner me hoe ik me bijvoorbeeld schuldig voelde bij het drinken van te veel alcohol, of wanneer ik loog. Dit was iets waar ik normaal nooit mee bezig was. Maar hoe meer ik daar met Hem was, hoe meer Hij mij op Hem deed lijken.’’
Van kerkganger naar discipel
Door de jaren heen groeide Mick in zijn geloof. Samen met zijn vrouw mocht Mick het afgelopen jaar al enorm veel vrucht zien bij Lifeschool Gouda. Tegelijkertijd beseft hij dat de kerk in Gouda soms nog in twee realiteiten leeft: op zondag naar de kerk, maar door de week heen doen we niet zoveel met geloof. Mick gelooft juist dat het belangrijk is dat er een verandering komt in Gouda op het gebied van zondagse kerkganger naar dagelijkse volgeling.
Hij deelt: ‘’Een leven dat elke dag wordt gekenmerkt door relatie met Jezus. ‘Niet langer ik leef, maar Christus leeft in mij’. Wij sterven aan onze eigen verlangens, dromen en voorwaarden, om die in te ruilen voor die van onze Redder, Meester en Vader. Wanneer dit realiteit wordt, heeft dit uitwerking in elk gebied van het (dagelijkse) leven, wat resulteert in bekeringen in de buurt, op je werk en op straat.’’
Uitgestapt en aangevuurd
Een voorbeeld van hoe hij dit afgelopen jaar tijdens Lifeschool praktisch zag worden: “Er was dit jaar bij Lifeschool een vrouw die uit de gereformeerde kerk komt. Aanvankelijk vond ze veel dingen spannend, maar werd dit jaar zo bemoedigd en geraakt dat ze op haar werk als een jekko ging evangeliseren.’’
‘’Ook denk ik aan een stel dat met honger naar de Lifeschool kwam en nu zelf in hun gemeente en woonplaats evenementen organiseert om anderen ook aangevuurd te zien worden.” Het gevolg: ze kwamen terug met allerlei verhalen die anderen weer bemoedigden. Ze gingen van de zijlijn naar het speelveld. Uitbundig zegt Mick: “Dit is waarvoor ik leef!”
Kom in beweging
Mick moedigt aan om je niet te laten weerhouden door angst of twijfel in het groeien in de zaken van het koninkrijk. ‘’De tijd is nu, er is een grote ommekeer gaande om ons heen. De duisternis wordt donkerder en het licht gaat feller schijnen. Laat onverschilligheid of een lauw hart niet jouw deel zijn en kom in beweging! Hoor niet enkel het woord, maar handel ernaar. Wees wijs en zorg dat je wandelt in wat Hij van je vraagt. Zijn armen staan wijd open, Zijn liefde en genade is daar voor jou en wanneer je je daar laat vinden, ga je Hem als vanzelf reflecteren.’’
Zijn slotboodschap is helder: “God is veel persoonlijker dan we denken… niet alleen de God van Abraham, Isaak en Jakob, maar ook van Mick. Hoe groot de afstand ook is of hoe ver we soms ook zitten in ons denken… als wij naar Hem komen met verlangen en honger, wil Hij ons overweldigen met Zijn liefde. Wanneer deze plek onze fundering wordt, zijn we niet langer te verslaan. Hij trekt ons naar Zijn Vaderhart. Hij trekt ons uit de put van de hel en geeft ons nieuw leven.”
Wil je meer informatie over de Lifeschool? Klik dan hier!
Dit artikel is eerder geplaatst op 27 augustus 2025.
