Prodige groeide op in een christelijk huishouden. Ondanks de scheiding van Prodige’s ouders rond 2007, bleef het christelijke geloof een grote rol in zijn leven. “Maar ik leefde mijn leven zoals ik dat wilde, en het was meer een kwestie van het zoeken naar God als ik Hem nodig had, in plaats van een persoonlijke relatie met Hem.” Totdat Gods roep in Prodige’s leven duidelijk werd toen er ineens twee pastores aan zijn deur stonden en dit alles compleet voor hem veranderde.
“Mijn vader vertelde ons vaak over Gods liefde. Elke zondag gingen we naar de kerk, en het was normaal dat we voor het eten en voor het slapen samen baden. Ik bad af en toe en nam tijd voor gebed, maar mijn geloof was niet persoonlijk.”
Door zijn vrije levensstijl belandde Prodige in vriendengroepen waar eigenlijk niet de juiste dingen gebeurden. “Als ik eerlijk ben, was er veel misleiding en valse liefde. Ik ging daarin mee, ook door groepsdruk, omdat ik ergens bij wilde horen.” Zijn vrienden zaten in de criminaliteit, gingen veel uit naar clubs en waren altijd bezig met meiden. “Ik ging daarin mee, dus je zag mij ook uitgaan en met meiden bezig.” Daarnaast ontdekte Prodige dat hij een bepaalde invloed had op mensen. “Ik kon mensen beïnvloeden en liet anderen dingen doen die ik zelf misschien niet durfde. Ik kreeg er een kick van om te zien hoe ver ik mensen kon sturen. Zonder dat ze het doorhadden, deden ze de dingen die ik wilde, en dat gaf me een bepaald gevoel van macht.”
“Op een gegeven moment was ik moe van het constant willen bewijzen.” Prodige zat op een avond alleen in zijn kamer en besloot te bidden. “Als God bestaat, laat Hem zeggen dat hij van me houdt, want ik kan het niet meer zelf.”
Deurbel
De volgende ochtend werd hij wakker door de deurbel. “Ik was zo geïrriteerd, mijn moeder en broer waren ook gewoon thuis maar deden de deur niet open.” De bel bleef gaan en hij besloot toch naar beneden te gaan. Toen Prodige de deur opende, stonden daar twee pastores. De boodschap die ze hem brachten raakte hem diep. Ze zeiden: “Wist je dat God van jou houdt?” “Het was precies wat ik de avond ervoor had gebeden. Ik was echt diep van binnen geraakt, ik besefte me dat God mijn gebed had beantwoord en dat Hij bewoog.”
De twee pastores nodigden Prodige uit om naar de kerk te komen en hij besloot naar de dienst te gaan. “Ik werd zo geraakt, ik voelde een traan uit mijn linkeroog komen. Ik had echt nog nooit gehuild.” Voor Prodige was dit een krachtig moment, vooral omdat hij in het verleden moeite had met het uiten van zijn emoties, ondanks het verlies van een goede vriend op jonge leeftijd. “Ik was in mijn kamer, klaar om te huilen, maar het kwam gewoon niet,” herinnert hij zich. “Uiteindelijk ging ik maar lachen, om niet te huilen.”
“Ik was gewoon aan het janken, ik was echt een crybaby, maar het voelde zo goed.”
“Het kwam gewoon, die traan, het voelde zo persoonlijk.” In de dienst werd gevraagd of er iemand was die zijn hart aan God wilde geven, maar Prodige twijfelde. “Ik dacht: laat maar zitten. Maar toen hij de week daarna weer naar de kerk ging, gebeurde het opnieuw. “Weer sprak het echt tot mijn hart, en opnieuw kwam die traan, dit keer uit mijn rechteroog,” zegt hij. “Ik dacht: ik probeer het weer in te houden. Maar die traan kwam toch.”
Roep van God
Op dat moment voelde Prodige de roep van God, en uiteindelijk kon hij het niet langer negeren. “Toen kwam die vraag weer: ‘Is er iemand hier die zijn hart aan de Heer wil geven?’ En toen dacht ik: ja, ik steek mijn hand op. Ik gaf op dat moment mijn hart aan de Heer.” Hij herinnert zich het moment duidelijk: “Ik was gewoon aan het janken, ik was echt een crybaby, maar het voelde zo goed.”
Prodige vond steeds meer rust in zijn geloof. “Ik ervaar nu een vrede in mijn leven, omdat ik geloof dat God alles op Zijn tijd zal oplossen. Ik kan door het leven navigeren alsof er niks aan de hand is, omdat ik weet dat Hij me leidt.”
Disciple Talk
Daarnaast werd Prodige steeds actiever in het dienen van God. Hij raakte betrokken bij ‘Disciple Talk’, een podcast die hij samen met een aantal vrienden begonnen is. “Het idee voor de podcast had ik al een tijd in mijn hoofd, maar op een dag ontstond het idee opnieuw toen we samen waren. We besloten het serieus te nemen en het echt te doen,” zegt hij. De podcast richt zich vooral op jongeren en wil hun laten zien dat je God kunt dienen, ongeacht je leeftijd. “We wilden laten zien dat je als jongere ook voor de Heer kunt leven, dat het niet alleen voor volwassenen is,” zegt hij.
“Ik ervaar echt Gods rust in mijn leven. Zelfs als ik door moeilijke tijden ga, weet ik dat ik in geloof sta,” vertelt hij. Prodige weet dat hij zijn pad volgt onder Gods leiding. “Het kan niet anders zijn dan dat God dit in mijn leven doet.”
