De reformatorische studentenvereniging Semper Fidelis in Gouda organiseerde deze week een etmaal van gebed. Bestuursvoorzitter Ruben Mekelenkamp – studentennaam Sjors – vertelt welke impact deze vierentwintig uur van gezamenlijk bidden had. “Ik werd erbij stilgezet dat het leven niet om onszelf draait. We dienen een hoger doel.”
Het initiatief kwam van CJV, Christelijke Jongeren Vereniging Gouda, beheerder van het pand waar de studentenvereniging haar sociëteit heeft. “Eind vorig jaar dachten ze na over hoe ze dit jaar wilden invullen en daarbij dachten ze aan gebed. Zo kwam de week van gebed in the picture. De CJV heeft toen verschillende gemeenten en kerkelijke groepen benaderd om vierentwintig uur van die week in te vullen. We wilden graag meedoen en zo hebben we een planning gemaakt voor maandag 19 januari van 19:00 uur tot dinsdag 20 januari 19:00 uur.”
Onderdelen waren onder meer een sing-in, bijbelstudie, een psalmenmarathon, bijbelschilderingen, persoonlijke gebedstijd en een uur in het donker bidden (Gethsemané). “We waren benieuwd hoeveel mensen er zouden komen en wat de sfeer zou zijn. In het holst van de nacht waren er twee mensen en op het drukste moment dertig. Door de invulling en constante bezigheid met gebed en God ontstond een serene sfeer. Als je weer buiten kwam, voelde de wereld bevreemdend.”
Zoektocht
Merkt Ruben honger naar meer van God? “Iedereen is wel gelovig opgevoed, dus de voeding was wel constant aanwezig, maar het is mooi om met elkaar een bepaalde zoektocht aan te gaan. Hoe zien we God, hoe is Hij betrokken in ons leven?” Ik kom zelf uit een behoudend gezin en als er over bidden wordt gesproken, hebben we het toch wel over met z’n allen om de keukentafel zitten met de handen gevouwen. Het vierentwintiguursgebed is een beetje buiten mijn comfortzone. Toch was het niet onwennig, het voelt wel gelijk goed.”
De vierentwintig uur van gebed was een goede ervaring, merkte Ruben. “Ik sprak mensen die een stuk onrustiger binnenkwamen, maar veel rustiger, bijna berustender waren na afloop. Het is lastig er woorden aan te geven, maar ze hadden het gevoel dat ze hun zorgen niet alleen hoefden te dragen.”
Resetpunt
De ervaring deed hem zelf ook goed. “Ik merkte dat ik die vierentwintig uur heel berustend was. Ik werd erbij stilgezet dat het leven niet om onszelf draait, om wat we allemaal doen en waar we druk mee zijn. We dienen een hoger doel. ’s Avonds en de dag erop werd er direct weer zoveel van je gevraagd dat ik me extra bewust werd van de kwade krachten die je proberen weg te trekken van God. Er zijn zoveel dingen om je heen die de rust uit je trekken en waardoor je de wereld in werd gezogen. Die bewustwording deed wel een beetje pijn. We krijgen zoveel goede dingen van God, maar zodra je weer bezig bet met je dagelijkse verplichtingen, ebt dat weer een beetje weg. In die zin was het wel een mooi resetpunt. Voordat we begonnen, betrapte ik mezelf op de gedachte of ik wel genoeg tijd had om me zolang af te sluiten van de dagelijkse dingen, maar ik merkte juist dat er veel vertrouwen en orde in mijn hoofd ontstonden. Ik denk dat je in twee dagen, waarvan een in gebed, je meer kunt doen, dan in twee dagen je eigen ding doen.”
Ruben deed nog een ontdekking. “Ik ben wel gewend om ’s ochtends en ’s avonds te bidden en de Bijbel te lezen, maar ik heb gemerkt dat als je bidt voordat je de Bijbel leest, de Geest veel meer door de Bijbel spreekt.” Ook in zijn persoonlijk gebed is wat veranderd. “Mijn standaard gebed aan de keukentafel was soms meer een gesprek met mezelf dan met God. Voorheen dacht ik: een andere keer wordt het wel beter, nu heb ik geleerd dat het dan kan helpen om te kiezen voor een andere vorm van gebed. Naar een gezang luisteren of de Bijbel lezen. Ik raad het iedereen aan om bewust bezig te zijn met God en gebed.”
