Sarina geeft dansworkshops in profetische vlaggendans. Deze unieke vorm van aanbidding heeft haar relatie met God een diepere betekenis gegeven. Door het vlaggen heen heeft Sarina gezien hoe God haar dans gebruikt om anderen te bedienen. Onlangs is zij gestart met de profetische bediening Glorious Worship Ministry, waarin zij door middel van vlaggen en het Woord overbrengt naar anderen.
Hoe is het idee ontstaan om Glorious Worship Ministry te starten?
“Ik zag een keer iemand in de kerk dansen met vlaggen. Op dat moment werd er al een verlangen in mij aangewakkerd en besloot ik zelf vlaggen te bestellen. Thuis begon ik met deze vorm van aanbidding; het werd echt een intiem moment tussen mij en God. Op een gegeven moment ervaarde ik dat God sprak dat ik meer met het vlaggen mocht doen. Daarom besloot ik mij aan te melden voor workshops om meer kennis op te doen. Ook zocht ik meer ruimte op en ging ik studio’s huren waarin ik vrijer kon dansen. Ik voelde me geïnspireerd om meer te leren over het vlaggen door de Bijbel heen. Eerst zag ik het als iets tussen mij en God, maar al snel gaf God mij een visie voor een bediening. De naam Glorious Worship Ministry ontving ik in een droom.
Zo begon ik mijn danssessies te delen op social media. Dat deed ik niet omdat het er mooi uitzag, maar om anderen echt iets mee te geven vanuit het Woord. God kan namelijk door dans heen spreken. Ik begon toen ook zelf workshops te geven, omdat ik veel vragen kreeg van meiden en vrouwen . Inmiddels is Glorious Worship Ministry echt een profetische bediening; het is iets wat ik voor God doe.”
Wat betekent dans voor jou persoonlijk, en wat motiveert je om hiermee bezig te zijn?
“Voor mij gaat dansen niet om mezelf, maar echt om Hem. Wat mij daarom motiveert, is Jezus verhogen! Ik heb gezien hoe God door een dans heen kan werken en dat mensen zelfs genezing en bevrijding ontvangen wanneer ze ernaar kijken. Je danst namelijk vanuit het Woord.
Dit krijgt praktisch vorm door de kleuren van de vlaggen waarmee je danst. Vanuit Bijbels perspectief hebben kleuren een betekenis. Zo staat groen bijvoorbeeld voor bloei en nieuw leven.
Soms ontstaat een dans spontaan en leidt de Geest mij op dat moment. Op andere momenten maak ik samen met de Heilige Geest een choreografie en declareer ik van tevoren al wat ik met de dans wil overbrengen. Het brengt mij ontzettend veel vreugde om God te aanbidden met mijn dans en ik deel dat graag met anderen. Dat inspireert mij het meest.”
Welke invloed heeft dans gehad op jouw persoonlijke relatie met God?
“Dankzij het dansen heeft God mij laten groeien in het profetische. Dit begon toen ik zelf workshops ging geven. Ik zag hoe God telkens sprak door het vlaggendansen heen. Ik hoor voortdurend getuigenissen van mensen die bepaalde profetische woorden hebben ontvangen die ook nog eens blijken te kloppen.
Wat ik in dit proces vooral heb geleerd, is dat je eerst zelf moet ontvangen voordat je kunt uitdelen. Ik heb mij bewust verdiept in de betekenis van het vlaggen en nu mag ik dat ook weer doorgeven aan anderen. Ik heb echt Gods genade en liefde ervaren. Hij leert mij steeds weer nieuwe dingen en daar word ik ontzettend blij van! Ik heb gezien dat het leven druk kan zijn, maar dat Hij je draagt. Het lukt alleen als je alles samen met Hem doet.”
Wat maakt profetische vlaggendans volgens jou uniek, en waarom heb je ervoor gekozen om je hier specifiek op te richten?
“Profetische vlaggendans wordt nog niet veel gedaan in kerken in Nederland; in het buitenland zie je het vaker. Ik ben van mening dat vlaggendans meer mag opstaan binnen de dansbediening. Nu wordt het vaak terzijde geschoven, terwijl ik geloof dat het een bediening is die kan bijdragen aan de eenheid binnen het lichaam van Christus.
Ik vind het vooral belangrijk om het vlaggen door te geven aan andere vrouwen, zodat zij dit weer kunnen meenemen naar hun eigen kerk.”
Hoe bereid je jouw workshops voor, en hoe ziet een gemiddelde workshop eruit?
“Ik begin mijn voorbereiding met gebed om te vragen wat God wil doen en wil meegeven in die les. Van tevoren doe ik ook Bijbelstudies over het vlaggen, want ik ben van mening dat kennis heel belangrijk is voordat je iets deelt met anderen. Ik heb verschillende stencils opgesteld met Bijbelteksten die over vlaggen gaan en deze toelichten. Daarnaast heb ik ook een stencil gemaakt met verschillende kleuren en hun betekenis. Deze stencils geef ik aan het begin van de les, zodat deelnemers gerichter kunnen aanbidden.
Tijdens de workshop deel ik meestal mijn eigen getuigenissen en de openbaringen die God mij heeft gegeven. Vervolgens is er vaak ruimte om vrij te dansen en te aanbidden. Dit doen we bewust om te ervaren hoe het is om zelf te aanbidden met vlaggen. Daarna bidden en vlaggen we vaak over elkaar. Daaruit hoor ik altijd de mooiste getuigenissen. De workshops hebben geen vaste structuur, omdat ik de Heilige Geest graag de ruimte wil geven.”
Welke uitdagingen ben je tegengekomen bij het opzetten en ontwikkelen van de dansschool?
“Ik ben niet per se iemand die ervan houdt om op de voorgrond te staan. Voor grote groepen mensen spreken vond ik altijd ontzettend spannend. Daarnaast zag ik mezelf nooit echt als danser, dus ook dansen voor anderen vond ik heel spannend. In eerste instantie gaf ik de workshops alleen aan mijn vriendinnen, omdat dat vertrouwd voelde. Maar nadat ik daar een video van had gepost, kreeg ik ineens ontzettend veel reacties. God bevestigde toen ook dat het Zijn wil was dat ik uit mijn comfortzone stapte.
Dat uitstappen was voor mij echt de grootste uitdaging. Stap voor stap deed ik dit en daardoor heb ik Gods goedheid mogen zien. Zo mocht ik bijvoorbeeld een keer in de kerk dansen en kreeg ik daarna zulke positieve reacties van mensen die zeiden dat ze echt iets hadden kunnen ontvangen door de dans.”
Zijn er getuigenissen of bijzondere momenten die je zijn bijgebleven tijdens het begeleiden van anderen?
“Tijdens een workshop was er een meisje dat graag meer wilde leren over het vlaggen. Ze vertelde dat ze weleens vlagde in haar kerk, maar nog niet echt zekerheid in het dansen ervaarde.
Ik liet de vrouwen over elkaar bidden en vlaggen. Dit meisje deed dat samen met een andere dame. Die dame pakte een groene vlag, die stond voor genezing. Het meisje pakte een blauwe vlag, die stond voor de hemel en de troon van God. De vrouwen begonnen beide te dansen en op dat moment voelde het meisje met de blauwe vlaggen dat de Heilige Geest haar dans overnam. Ze maakte bewegingen die ze nooit eerder had gedaan. Ze vertelde dat het voelde alsof ze de hemel in keek en dat ze nog nooit zo een onbeschrijfelijke vrede had gevoeld. Hetgeen dat ze ervaarde beschreef ze als de aanwezigheid van God waar ze niet meer van weg wilde. Daarna stapte ze vrijmoedig uit en deelde haar getuigenis ook in haar kerk, ondanks dat ze dat voorheen heel spannend vond.”
Het profetische dansen en dansen met vlaggen wordt weleens belachelijk gemaakt of gelabeld als zweverig. Hoe kijk je naar deze vooroordelen?
“Veel mensen weten nog niet veel over vlaggen of hebben er geen ervaring mee. Sommigen zien het misschien zelfs als storend of als een afleiding in de kerk, maar dat komt vaak voort uit een gebrek aan kennis. Als je dieper met God gaat, ontdek je dat vlaggen een dienst aan anderen kan zijn. Ik heb ook gezien dat het niet altijd op de juiste manier gebeurt en dat kan ervoor zorgen dat mensen negatieve ervaringen of associaties krijgen met vlaggendans.
Wanneer mensen meer leren over vlaggendans, ontstaat er ruimte om zich ervoor open te stellen. Ik vind het juist fijn als mensen met vragen of opmerkingen naar mij toe komen, omdat ik het dan kan toelichten. Ik vind het belangrijk dat mensen weten wat vlaggen inhoudt.”
Waar hoop je met Glorious Worship Ministry over vijf jaar te staan?
“Ik ben eerlijk gezegd niet iemand die zo ver vooruitkijkt. Natuurlijk heb ik wel doelen, maar ik laat me vooral leiden door God. Wat ik voor nu en de komende jaren belangrijk vind, is om in Gods aanwezigheid te zijn en te blijven doen wat Hij van mij vraagt.
Praktisch gezien zou ik natuurlijk meer mensen willen bereiken en inspireren om ook te gaan vlaggen. Mijn verlangen is dat meer mensen betrokken raken bij de dansbediening en dat er ook meer zielen gered zullen worden door dit werk heen. Het zou zo mooi zijn als we het vlaggendansen over een paar jaar vaker zien in kerken in Nederland.”
