Marnix van Rijn (20) komt uit een familie met vier zussen en een broer. Hij werd christelijk opgevoed en ging als kind elke zondag met zijn ouders naar de PKN. “Omdat het moest”, vertelt hij. “Ik wilde er niet heen.” In een video van de Baptisten Katwijk op YouTube vertelt hij hoe hij veel liever bezig was met gamen en graag luisterde naar IDM (intelligent dance music). Op een dag verandert echter alles en gooit hij het roer drastisch om. Lees hier zijn bijzondere getuigenis van hoe God naar Marnix toekwam.
“Ik hield me veel bezig met gamen”, vertelt Marnix. “Dat was eigenlijk het enige dat ik in mijn vrije tijd altijd deed. De muziek die ik luisterde was vooral hardstyle of IDM. Die muziek gaf mij een soort houding naar de buitenwereld als van het opsteken van je middelvinger; het maakt niet uit wie je bent, het interesseert me eigenlijk allemaal niet.”
Concert
“Toen ik 17 was, leerde ik Hanna kennen, mijn huidige vriendin. Zij nodigde mij uit om naar een concert te gaan. Op die avond veranderde alles voor mij. Ik zat in de zaal en ze vroegen aan de mensen die er waren: ‘Welk nummer willen jullie dat we doen?’
Op dat moment dacht ik in mezelf: wat zou het mooi zijn als ze het nummer ‘Oceans’ zouden doen. Dat nummer had ik namelijk gekoppeld aan mijn broer. Hij is verhuisd naar Amerika en dat was best zwaar voor mij. Ik heb avonden over hem nagedacht en gehuild, omdat ik hem erg miste. Ik heb dat nummer gekoppeld aan de gedachte aan mijn broer.
Terwijl ik dat dacht, begon de band vanuit het niets dat nummer te spelen. Op dat moment voelde ik zo’n geluk en vrede op een manier waarop ik het nog nooit eerder had gevoeld. De tranen sprongen spontaan in mijn ogen en dat heeft me voor altijd veranderd.”
Ontroerd
“Voordat ik geloofde, zag ik God eigenlijk niet. Ik dacht dat Hij niet bestond en ik dacht zeker niet dat Hij een relatie met mij wilde. Maar nadat ik bekeerd werd, werd God levend. Op het moment dat ik echt besefte dat God een relatie met mij wilde en dat Hij mijn naam kent (zoals altijd wel werd verteld, maar ik het eerder niet geloofde) werd het voor mij echt. Dat spoorde mij aan om alles om te gooien en Hem te gaan volgen.
Ik deed de muziek weg die ik altijd luisterde. De houding van ‘het boeit me allemaal niet’, schudde ik van me af en ik werd een ander persoon. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn moeder de trap op kwam, de deur opendeed en dat ze vertelde hoe mooi ze het nummer vond dat ik aan het luisteren was (Jezus Overwinnaar). Ik zag aan haar dat ze ontroerd was, omdat ze altijd had gehoopt dat ik God zou leren kennen op die manier. Ze zag het op dat moment voor haar ogen gebeuren.”
Drummen
“Na een tijdje kwam het drummen op mijn pad. Door gebedstijd en door wat mensen zeiden, ben ik erachter gekomen dat drummen echt een deel van mijn weg is. Ook ontdekte ik dat drummen niet zomaar drummen is, maar dat het een deel van mijn aanbidding is. Ik drum bij de jeugddiensten, maar ik wil ook als ik zelf drum, altijd de focus hebben op God, daarin de aanbidding ondersteunen en hopen dat mensen in aanbidding komen zonder afleiding van mij.
Als ik in aanbidding ben, voel ik God het meest dichtbij. Ik merk rust, ik merk dat het goed is, maar ik merk ook hoeveel het voor me betekent wat Jezus heeft gedaan voor mij. Op dat moment kan ik Hem alle eer geven die Hij verdient. Als we dan met de kerk aan het aanbidden zijn, word ik intens gelukkig.”
Bekijk hier het volledige getuigenis van Marnix:
