Hij was het ideale kind. Lief, behulpzaam en altijd oog voor anderen. In een warm, gelovig gezin groeide Willem Lemaire op als de oudste van vier jongens. Twee keer per zondag naar de kerk, een veilige school, betrokken ouders. Alles leek op de rit. Maar achter dat keurige plaatje schuilt een verhaal dat leest als een nachtmerrie.
“We dachten: we zien hem nooit meer terug”
Als kind was Willem een verbinder. Niet de populairste jongen van de klas, maar wel degene die iedereen bij elkaar bracht. “Een heel sociale jongen,” klinkt het. “Iemand die anderen altijd wilde helpen.” Tot de puberteit toeslaat. Op de middelbare school wil Willem af van zijn brave imago. Hij sluit zich aan bij een ‘stoere’ vriendengroep en dan gaat het hard. Alcohol, drugs, agressie. Thuis escaleert de situatie volledig. Hij schreeuwt, intimideert en steelt zelfs geld van zijn ouders. “Alles wat wij als grens aangaven, ging hij keihard overheen,” vertelt zijn moeder. “We raakten hem kwijt.”
Op zoek naar God… en volledig de weg kwijt
Wat volgt is een gevaarlijke zoektocht. Willem raakt gefascineerd door spiritualiteit en reist de wereld over. In Azië en later India zoekt hij naar ‘verlichting’. Maar ondertussen raakt hij zwaar verslaafd aan drugs, waaronder hallucinerende paddo’s. De grens tussen realiteit en waan vervaagt. Hij denkt dat hij door God is uitgekozen. Dat hij een profeet is. Dat hij een missie heeft. “Hij gaf alles weg,” vertelt zijn familie. “Zijn huis, zijn spullen. Hij had waanideeën en hoorde stemmen.” De zoektocht naar zingeving eindigt in totale chaos.
Dakloos onder een brug in Amsterdam
Als Willem terugkeert naar Nederland, heeft hij niets meer. Geen geld, geen huis, geen houvast. Hij belandt op straat. Onder een brug in Amsterdam-Oost slaapt hij. Hij eet uit vuilnisbakken. Psychotisch, eenzaam en totaal de weg kwijt. “Hij was een hoopje mens,” zegt een familielid. “Alleen met zijn gedachten.” Op een dieptepunt valt hij flauw van uitputting. Daar, op straat, staat hij voor een keuze: leven of sterven. Hij kiest voor leven.
Wat volgt, is een moment dat zijn leven volledig verandert. Terwijl hij op straat zit, leest hij in de Bijbel. Zijn oog valt op een tekst die hem keihard raakt. Hij kijkt naar zijn hand, met daarin een joint, en beseft: dit is de leugen. Op dat moment gooit hij alles weg. Drugs, tabak, alles. In één klap. Maar de weg omhoog is lang.
Terug bij zijn ouders is Willem er nog lang niet. Hij kampt met zware psychoses en hoort stemmen in zijn hoofd. Pas wanneer hij terechtkomt in een opvanghuis voor verslaafden, begint langzaam herstel. Daar vindt hij structuur, vertrouwen en rust. Het kost hem jaren om weer stabiel te worden. “Ik moest opnieuw leren leven,” zegt hij.
Van dakloze naar voorganger
Twintig jaar later is Willem onherkenbaar veranderd. De man die ooit onder een brug sliep, staat nu voor een groep mensen. Hij is voorganger in een kerk en helpt verslaafden om hun leven weer op te bouwen. Van hulpvrager werd hij hulpverlener. “Ik weet hoe diep je kunt vallen,” zegt hij. “Maar ook dat je eruit kunt komen.”
“Het is bijna niet te bevatten”
Zijn familie kijkt met ongeloof naar de man die hij nu is. “Als je het verhaal hoort, geloof je bijna niet dat het dezelfde persoon is,” klinkt het. “Maar hij is weer die jongen geworden die oog heeft voor anderen.” Het verhaal van Willem is er één van uitersten: van braaf naar ontspoord, van dakloos naar hersteld. En vooral: een keiharde les hoe snel een leven kan kantelen en hoe moeilijk de weg terug is. Dit alles en meer is zaterdag te zien in De Verandering op NPO2 om 17.30u.
Te zien zaterdag 25 april 17.30u in De Verandering op NPO2
