In het hart van Amsterdam bloeit iets bijzonders op onder studenten: een groeiende beweging van jongeren die radicaal kiezen voor Jezus. Tussen feestcultuur en prestatiedruk ontstaat een verlangen naar echtheid, betekenis en geloof. Lise Klapwijk, voorzitter van NSA, ziet van dichtbij hoe studenten opstaan om het verschil te maken.
Navigators Studentenvereniging Amsterdam
Het is niet onbekend dat God krachtig aan het werk is in Amsterdam. Van aanbidding op de grachten tot overvolle kerkdiensten, het is duidelijk dat Gods hart brandt voor de hoofdstad van ons land. Lise Klapwijk, student in Amsterdam, is Praeses (voorzitter) van Navigators Studentenvereniging Amsterdam (NSA).
NSA telt iets meer dan 200 leden van uiteenlopende kerkelijke achtergronden. “Wij willen als studenten leren hoe je je leven vormgeeft met Jezus als richtpunt,” vertelt Lise. “Dat doen we door samen te komen in kringen, te luisteren naar sprekers, maar ook door simpelweg een mooie studententijd met elkaar te beleven.’’
“Er is één iemand die zegt: Ik ben de Weg”
Tegelijk ziet ze een tweedeling ontstaan binnen het studentenleven. “Aan de ene kant is het makkelijk om lauw te zijn,” erkent Lise. “Om voluit mee te pikken wat de wereld te bieden heeft – zuipen, feesten, zoeken naar erkenning in bezit en prestatie 一 en aan de andere kant een beetje kringen om ‘ook nog een beetje met het geloof bezig te zijn’. Maar juist nu, waarin zoveel studenten mentale problemen hebben en zoeken naar betekenis, ontstaat er ook een tegenbeweging.’’
Maar juist nu onstaat er ook een tegenbeweging.
Die tegenbeweging kiest radicaal voor Jezus. “Er zijn mensen die zeggen: er is één iemand die zegt ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’ – en dat is genoeg. Het is spannend om daarvoor op te staan, maar het levert ook bevrijding op.”
Christus kennen en bekendmaken
Een tastbaar voorbeeld van die radicale keuze zag Lise op een bijzondere woensdagavond in april. De nieuwe Missie Commissie (MisCie), in het leven geroepen door het bestuur van dit jaar, organiseerde een avond vol aanbidding op de Dam – midden in het centrum van Amsterdam.
“We stonden daar met een band te worshippen, deelden koffie en bloemen uit,” vertelt Lise. “We vonden het vooraf best spannend. NSA kent als motto ‘Christus kennen en bekendmaken’. Dat eerste lukt vaak wel, maar zodra het richting ‘bekendmaken’ gaat, wordt het spannend.”
Toch kwamen er zo’n vijftig studenten opdagen – meer dan verwacht. “Zonder angst of schaamte mochten we daar getuigen. Er wordt als student van alle kanten aan ons getrokken en toch merken we dat dit belangrijk is. Hier willen mensen nog steeds voor opstaan, en daarmee vuren we elkaar aan.”
Hier willen mensen nog steeds voor opstaan, en daarmee vuren we elkaar aan.
Evangelisatie als levensstijl
Met het opzetten van de MisCie hoopt het bestuur van NSA die beweging te bestendigen. “We wilden meer doen met ‘Christus bekendmaken’, en zorgen dat het niet alleen iets van dit jaar is, maar ook de jaren daarna blijft bestaan,” legt Lise uit.
De commissie organiseerde naast de avond op de Dam ook vrijwilligerswerk met lokale initiatieven en een evangelisatietraining in samenwerking met Navigators International en Student Life. “Het helpt studenten om de drempel over te gaan.”
Doorbraak in het alledaagse: het is een levenskeuze
Naast zichtbare acties vanuit de vereniging als groep, ziet Lise ook op persoonlijk niveau verandering. In haar vriendengroep merkte ze voorheen niet altijd belangstelling voor het geloof.
‘’Nu zie je mensen opstaan, die gewoon delen dat ze zich hebben laten dopen. Verhalen krijgen nu de ruimte en mensen denken ‘wow, dat wil ik ook’. Dat vind ik super vet.’’ Bovendien ziet Lise dat steeds meer mensen doorhebben dat een keuze voor Jezus iets radicaals is. ‘’Mensen zien: het is niet iets wat ik erbij doe, maar het is een levenskeuze.’’
Mensen zien: het is niet iets wat ik erbij doe, maar het is een levenskeuze.
De aanstekelijkheid van radicaliteit
Zelf leeft Lise ook opvallend bewust. Zo drinkt ze sinds anderhalf jaar geen alcohol meer – een keuze die binnen de studentenwereld vaak vragen oproept. “Veel mensen vinden daar iets van, maar het is ook heel vaak een gave gespreksstarter,” zegt ze. “Ik merkte dat alcohol mij weghield bij een leven met Jezus en de dingen die ik wil bereiken. Tegelijk blijft het een spanningsveld; het is niet zo dat ik dit allemaal al uitgevogeld heb. Ik merk dat ik telkens weer opnieuw bewust moet kiezen.”
Hoewel Lise niemand een bepaalde richting op wil duwen, doet ze haar best om scherp te blijven op mogelijke afleidingen die tussen studenten en God in kunnen staan. De combinatie van liefde, eerlijkheid en standvastigheid die ze uitdraagt, nodigt uit om zelf ook na te denken over de keuzes die je maakt.
Een medebestuurder van Lise, Lars, getuigt ook van groei onder de studenten. Zo hebben de kringleiders gedurende het jaar trainingen en ontvangen ze onderwijs. Lars: ‘’Wat me vooral is opgevallen, is dat er gaandeweg het jaar steeds meer vertrouwen is ontstaan一op God en zichzelf. Er is op dat gebied enorm veel groei ontstaan in een jaar.’’
Hoop voor Gen Z
Wat Lise ziet gebeuren in Amsterdam, gaat misschien niet om grote aantallen, maar het is opvallend en veelbelovend. In een generatie die vaak getekend wordt door keuzestress, burn-outs en oppervlakkigheid, staan er jongeren op die Jezus radicaal willen volgen – midden in het studentenleven.
