Als jong meisje groeide Faith op in de kerk. Ze zag God werken in genezing en bevrijding, maar kende Hem zelf niet. Toen ze in een skategroep belandde, kwam ze in aanraking met verkeerde invloeden. Het besef van zonde liet haar niet los, toch bleef ze vastzitten in een cirkel van zonde en schuldgevoel.
Opgroeien in de kerk
Faith groeide op in een christelijk gezin. Haar ouders hadden een levend geloof en hebben dit ook meegegeven aan hun kinderen. Als jong kind had Faith al een relatie met God en hield ze van Hem. “Ik ben echt in de kerk opgegroeid. Als kind heb ik veel gezien van God tijdens grote outreaches. Ik zag mensen bevrijd en genezen worden. Daarom heb ik ook nooit getwijfeld aan Zijn bestaan en aan het evangelie. Ik zag God als een beste vriend die er altijd was.”
Zo was Faith tot haar twaalfde altijd betrokken in de dingen van het God. Toch besefte ze later dat haar relatie met God vrij oppervlakkig was. Dit bleek voornamelijk toen ze tijdens de corona tijd in een gat viel.
Skaten
Voor veel jongeren was de corona tijd een eenzame periode, zo ook voor Faith. Het leven op school valt weg en je bent noodgedwongen om thuis te zitten. “Ik zocht iets om mij mee bezig te houden, dus ik begon te skaten in de buurt. Tijdens het skaten ontmoet je dan nieuwe vrienden, het was allemaal erg onschuldig.”
Helaas bleef het skaten niet bij onschuld, want langzaam besefte Faith dat het groepje vrienden die ze had gemaakt, niet de juiste invloed op haar had. “Na een tijdje merkte ik dat de mensen in mijn vriendengroep erg gebroken waren en vervulling zochten in dingen als drugs en alchohol. Zelf zat ik toen ook niet lekker in mijn vel en werd ik vatbaar voor deze dingen”.
Als christelijk meisje was Faith zich erg bewust van wat wel en niet goed was. Ze probeerde haar normen ook sterk te houden, maar toen ze een ouder vriendje kreeg werd dit steeds lastiger. “Hij was ouder dan ik en deed ook verkeerde dingen zoals drinken en roken. Hier was ik altijd op tegen en dat wist hij ook. Eigenlijk op het moment dat het uitging was ik zo gebroken dat het mij allemaal niks meer kon schelen en toen begon ik losbandig te worden”.
Vast in zonde
Faith zat middenin een vriendengroep die niet goed was voor haar en ging samen met hen in een neerwaartse spiraal van zelfdestructie. Ook op school ging het slecht en mentaal zat Faith in de knoop met haarzelf. “Ik zat in een sleur. Overdag ging ik naar school en vervolgens sliep ik totdat het avond werd. Dan ging ik naar buiten om te chillen op de skatebaan en was ik bezig met allerlei verkeerde dingen. En vervolgens ging de dag erna precies zo.”
Haar relatie met God verwaterde, maar Faith wist altijd dat God alles zag. “Ik hyperfixeerde me op dingen die ik eigenlijk niet moest doen. Ik maakte mezelf gek. Vaak dacht ik dat als ik iets verkeerds had gedaan, het toch niet meer uitmaakte en dat ik het allemaal toch al had verpest. En steeds voelde ik me schuldig. Ik was me constant bewust van zonde, maar ik zat vast.”
Depressie
Doordat Faith amper thuis was wisten haar ouders niet dat het zo slecht met haar ging, totdat ze door school verplicht op therapie werd gestuurd. Hier kwam naar boven dat Faith een depressie had en worstelde met gevoelens van vroeger. “We kwamen erachter dat ik mij als kind achtergesteld voelde doordat mijn broer en zus meer aandacht nodig hadden. Ik had geleerd om voor mezelf te zorgen en mijn emoties zelf te verwerken. Dit zorgde er uiteindelijk voor dat ik alles opkropte en in die depressie viel.”
Vakantie
Na de therapiesessies ging het weer wat beter met Faith. Ze nam meer afstand van de vriendengroep en pakte haar school weer op. Toch was er een enorme leegte in haar. Stiekem wist ze ook wat dit was. “Ik heb altijd tegen vriendinnen gezegd dat de dag zou komen dat ik zou stoppen met mijn zondige patronen en terug zou komen bij God, maar dag leek steeds niet te komen. Ik had altijd het idee dat ik eerst zelf goed moest zijn om bij God te komen.”
De eerste stap
In haar omgeving zag Faith wel opmerkelijke dingen gebeuren. Haar zus besloot heel radicaal voor Jezus te gaan. Ook kreeg een vriendin van Faith belangstelling. “Mijn vriendin vertelde dat ze interesse had in het geloof. We besloten dat we samen naar de kerk wilden gaan.”
Faith maakte zich klaar om na jaren weer naar de kerk te gaan. “Ik wist niet wat ik aan moest doen. Mijn kast zat vol met dingen die niet geschikt voor de kerk waren. Ik vroeg mezelf toen af: waarom heb ik deze kleding als ik het niet naar de kerk aan zou doen? Op dat moment besefte ik echt dat mijn leven niet in lijn was met de dingen van God.”
Op het laatse moment zei de vriendin af en was de keuze aan Faith. “Mijn zus vroeg of ik nog steeds mee wilde. Ik twijfelde, want eigenlijk wilde ik niet. Toch dacht ik: ik heb geen excuus om niet te gaan.
Terugkomen bij Jezus
En zo gebeurde het. Faith en haar zus gingen samen naar de kerk en meteen werd ze geraakt. De boodschap ging over terugkomen bij Jezus. Aan het einde werd er ook een oproep gedaan voor de mensen die terug wilden komen bij Jezus. “Mijn hart klopte in mijn keel. Het voelde bijna alsof ik toen een paniekaanval kreeg. Ik wist dat het voor mij was.” Faith stapte naar voren en gaf opnieuw haar leven aan Jezus. “Ik heb nog nooit zoveel en zo hard gehuild.”
De dag waarnaar Faith had uitgekeken was aangebroken, de dag waarop ze vrijkwam van zonde. “Ik had eerder al zovaak gezegd dat ik mijn leven aan Jezus wilde geven, dus ik dacht: ik wil deze kans niet aan mij voorbij laten gaan. God riep en ik antwoordde meteen. Ik heb alles op het altaar gegooid en deuren uit het verleden gesloten. Ik ging niet meer met die vrienden van vroeger om en ben vanaf die dag nooit meer dronken geweest.”
Radicale omkeer
Faith liet zich dopen en maakte de kerk weer een prioriteit. Ze volgde Bijbelstudielessen en begon te dienen in de kerk. Ook begon ze net als vroeger weer met vlaggen en danst ze voor de Heer. Sinds haar radicale omkeer is haar leven compleet veranderd. “Vanaf mijn bekering ging alles beter. Thuis was er weer meer eenheid, mijn zus en ik zijn zelfs beste vriendinnen geworden. Ook heb ik nooit meer last gehad van paniek aanvallen die ik voorheen regelmatig had. Ik heb geleerd om in overgave te leven in plaats van zelf de touwtjes in handen willen nemen.”
“Ook anderen zien het drastische verschil dat ik heb doorgemaakt. Ik ben heel open over mijn geloof en post hierover ook op social media. Ik hoor oom vaker dat mijn vriendinnen mijn levensstijl nu zien als een voorbeeld. Ze zeggen dat ik rust en vreugde uitstraal en dat ik echt veranderd ben. Zo heb ik echt geleerd dat God deze verandering brengt. Je hoeft niet eerst alles op orde te hebben voor je bij Hem komt. Geef eerst jezelf, zodat Hij jou kan helpen.”
